ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥାରେ, ଶରୀରର ଶେଷରେ ମହାତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ପରେ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦୁଇ ଜଣ ଆକାରରେ ହେଇଥିଲା। ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁମାର ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ନାରଦ ମୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଏହା ପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାରଦ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହିଲେ। ନାରଦ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ପୂର୍ବ କଳ୍ପର ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣିଛନ୍ତି।” ଏହି ମହାତ୍ମା ନାରଦଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିବି କିଏ କଣ ଜନ୍ମରେ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଇଥିଲେ। ପୂର୍ବ ଶ୍ରୀ ସରସ୍ବତୀ କଳ୍ପର ପ୍ରତିଶ୍ଚିହ୍ନ ପ୍ରଥମ ପଚିଶ କଳ୍ପରେ, ତୁମେ କେବଳ କୌଳସା ଯୋଗୀନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଧାମକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ସେଠାରେ, ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲା, ତେଣୁ ମହାପ୍ରଭୁ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ତୁମେ ପୁନି ହରାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲା। ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ଭୂମିର ଶେଷରେ, ‘ବଲ୍ଲଭା’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଇଥିଲା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦ୍ରଷ୍ଟା ସୁରଭି ଏବଂ ଏହାର ଛନ୍ଦ ବି ଏହିପରି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଭକ୍ତିରେ ଏହାର ପ୍ରୟୋଗ ହେଉଛି — “ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି।” କେବଳ ଚିନ୍ତନ କରିବା ସହିତ ସନାତନ ଲୀଳା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମେ ମନ ଧର୍ମର ଉପାୟ କହିବି। ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଭିତରେ ତାଙ୍କର କୃପା ଅନୁଭବ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ସଫଳତା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ କିଛି ଉପାଲୋଚନା କିମ୍ବା ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ଜୀବନର ଯାଞ୍ଚ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବେ। ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶ୍ରୀମୟ ଆର୍ଚ୍ଚା ରୂପରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଶରୀର, ଘର ଓ ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ଅସଙ୍ଗ ରହିବା ଉଚିତ। ହରି ନାମର ଶକ୍ତିରେ, ବେଦ ବିରୋଧୀ କଥା ଓ ପାପ ଚର୍ଯ୍ୟାରୁ ଦୂର ରହିବା ଉଚିତ। ହରି ନାମକୁ ଆଳସ୍ୟ ଓ ଅନାସ୍ଥା ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ବି ଶିଖାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୋଷଗୁଡିକୁ ଦୂରରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ। ସେ ନିଜେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଭାବିବା — “ସେ ମୋ ପାଇଁ କରିବେ।” ଏବଂ — “ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ମୋ ଆଶ୍ରୟ।” ଏହି ସମସ୍ତ ବିଚାର, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାତ୍ମାମାନେ ସଦା ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ। ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ ଗଂଧାର ଚରାଇବା, ଏବଂ ଦେମନମାନେଙ୍କ ନାଶ କରିବା ଲୀଳା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ରାଧିକା ଓ ତାଙ୍କର ଶିଳ୍ପିନୀ ସଂଗିନୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏକତିସ ଜଣ ରହିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁବତୀ ଓ ଶୃଙ୍ଗାରରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କ ସେବାର ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସରେ ଏହି ଯୁବତୀ ଗଭୀର ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଯଥାସମୟରେ ତାଙ୍କ ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାୟ ଶରଣାଗତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପରେ, ନାରଦ ପୁନି ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସୁନ୍ଦର ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଯମୁନା ତଟରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ମହାମୁନି, ‘ଯୁଗଳ’ ନାମର ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗଦାଧାରୀ, କଂସକୁ ଭ୍ରମିତ କରିଥିବା, କଂସର ସେବକମାନେଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଥିବା, ମାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୟାନିତ, ଯମୁନା ଜଳକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାର ଶିଶୁ, ପଦ୍ମନୟନ, ଗୋକୁଳର ଆନନ୍ଦ ଲୋର୍ଡ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।