ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିଗୁଡ଼ିକର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ନାମରେ ଥିବା 'ଙେଁ' ଶବ୍ଦରେ ଏବଂ 'ହୃଦ' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏକ ନବଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଅନ୍ତର୍ଗତରେ କାମ ଓ ଶାର୍ଙ୍ଗୀ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମନ ଓ ଧନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ, ମନ୍ମଥ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏଉଁଠି, 'ବାଳ' ନାମର ଶେଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ ଅନ୍ୟ ଅକ୍ଷର ଯୋଗ ହୁଏ। ଏହିପରେ, ନିଜ ହୃଦୟରେ ଗୋପୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବେ, ସେଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ମୁଁ ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ—ଯାହାଙ୍କର ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ଯାହାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଘନ ମେଘର ଅନ୍ଧାର ରଙ୍ଗର, ଯେଉଁଠି ସେ ଯମୁନା କୂଳରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ କେବଳ ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରାଣ। ଦେବକୀନନ୍ଦନ ନାମର ଶେଷରେ 'ଗୋବିନ୍ଦ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରି, 'ମୋତେ ପୁତ୍ର ଦିଅ' ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପୁତ୍ରଦାତା ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ପାଦ ସହିତ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ଦାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ବସୁଦେବନନ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପୂଜା ଉଷାକାଳେ, ବୈଠକ ଉପରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ କରିବା ନିୟମ। 'ତାରା' ଶବ୍ଦ ମାୟା, ଏହା ପରେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଶାନ୍ତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ଅଧିକାରୀ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ ରୂପ, ଏହା ପରମ ଜ୍ୟୋତି, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଦେବତା ଭାବେ ଘୋଷିତ। 'ସ୍ୱାହା' ହୃଦୟ, 'ସୋହଁ' ମୁଣ୍ଡ ଭାବେ ମନ୍ୟ; ପ୍ରଣବ ଦୃଷ୍ଟି ଭାବେ, ଅସ୍ତ୍ର 'ହରିହର'। ସେ ସମସ୍ତ ରୂପର, ସମସ୍ତ ନାମର, ଅବିନାଶୀ, ପରମ ଓ ସ୍ୱୟଂଶାସିତ୍। ବିଧିପୂର୍ବକ ଆସନ ଓ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ ଉପରେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଅବରଣ ସହିତ ସେ ଚିନ୍ତନ କରାଯାନ୍ତି। ଏହିପରି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ତତ୍ତ୍ୱ 'ତତ୍ତ୍ୱମସି' ଭଳି ବାକ୍ୟରେ ଘୋଷିତ ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଓ ଏହାର ଜପ ଭାବେ ଘୋଷିତ। କାମ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ବୀଜ, ଏହାର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଘୋଷିତ। ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ସବୁ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସବୁ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ଇଛାପୂରଣ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ହୋମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି, ତାହା କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ ହେଉଛି 'ନମଃ' ଓ 'ଓଁ' ରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ମନ୍ତ୍ର। ଶ୍ରୀଙ୍କ ବୀଜ ଏହାର ଶକ୍ତି, ଏକାକି ବୀଜ ସହିତ ଏହାର ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଅଛି। ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ ଓ ଦଶମାଂଶ ହୋମ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା କରିବା ନିୟମ। ଏହିପରି କରିଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀଧର ନିଜେ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଶୌନକ ଦୃଷ୍ଟା, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ବିରାଟ। ବିରାଟ ଛନ୍ଦ ନାମିତ, ହରି ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ। ସେ ସଙ୍ଖ ଚକ୍ରଧାରୀ, ଚାରିଭୁଜା, ମୁକୁଟଧାରୀ ଦେବତା। ସେ ସନକ ଆଦି ମହାର୍ଷି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ତାଙ୍କର କୁଣ୍ଡଳ ହଜାର କିରଣ ଯୁକ୍ତ ଉଦୟସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଏ। ସେ ଭୟ ଓ ବରଦାନ ଦେଇଥିବା ଦେବ, ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଦେଇଥିବା। ପ୍ରଥମ ପରିକଳ୍ପନାର ସେବକମାନେ, ଚକ୍ର, ସଂଖ, ଗଦା, ଖଡ଼ଗ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଘେରିଥାନ୍ତି। ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଶାକ୍ତେୟ, ବ୍ୟାସ, ନାରଦ, ଶୌନକ—ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୂଜା ହୁଏ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ କିମ୍ବା ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଘୃତ ହୋମ ନିୟମିତ। ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ମୂଳରେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କୁ ରୋଗମୁକ୍ତ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରୁ ରୋଗୀଙ୍କୁ ରୋଗମୁକ୍ତି ଦେଇପାରେ। ଯେଉଁଠି ବସ୍ତ୍ର ଆବଶ୍ୟକ, ସେଠି ଚନ୍ଦନ ଓ ପୁଷ୍ପ ଦେଇଁ; ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପାଇଁ ତିଳ ଦେଉଛି। ଏକ ଲକ୍ଷ ଏଠରେ ଅଷ୍ଟ ହଜାର ଆବୃତ୍ତି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଜ୍ୱର ନାଶ ହୁଏ। ହେ ନାରଦ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଇଚ୍ଛିତ ବଧୁ ଲାଭ ହୁଏ।