ଏଠାରେ, ଏକ ଧୈର୍ୟ୍ୟଶୀଳ ପୁରୋହିତ ନିଜ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ସେଠାରେ ଓଡ଼ିଆ ଦିଗରେ ବସୁଦେବ, ବଳଭଦ୍ର, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥମାନେ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ବାହାରେ ରହନ୍ତି; ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଏ। ତାପରେ, ପୁରୋହିତ 'ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଗୋପଗଣଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମନେ କରିବେ। ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଋଷିମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସେଉଁଠି ସିଦ୍ଧ ଗୋପବାଳକଙ୍କୁ ମନେ କରି ଦେଖିବେ। ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାରେ ଲୀନ ରହି, ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବେ। ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଏବଂ ଏକାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସ୍ମରଣ କରାଯିବେ। 'ଙେଁ' ଏହା ଯୁଗାର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁଟ ଅଂଶ; ଏହା ସହିତ 'କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଟେ। 'ଗୋପାଳ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ଅଗ୍ନିଜନ୍ୟ 'ଆ' ଅକ୍ଷର ରସବର୍ଗର ଅଂଶ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ। 'କୃଷ୍ଣ' ଓ 'ଗୋବିନ୍ଦ' ଶବ୍ଦରେ 'ଙେଁ' ସପ୍ତବିଧ ଅଟେ ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। 'କୃଷ୍ଣ' ଓ 'ଗୋବିନ୍ଦ' ରେ 'ଙେଁ' ଏବଂ 'ହୃଦ' ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୋଇ ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ତିଆରି ହୁଏ। କାମଦେବ, ଶାର୍ଙ୍ଗୀ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିବା, ମନ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ମନ୍ମଥ ଅଟେ। 'ବାଳ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୂପ ପାଇଁ, ଅଗ୍ନିଜନ୍ୟ ଅକ୍ଷର ଅନ୍ୟ ଅଟେ। ଏହାପରେ, ନିଜ ହୃଦୟରେ ଗୋପୀମାନେ ଯାହାଁରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ମୁଁ ନନ୍ଦନନ୍ଦନକୁ ନମସ୍କାର କରେ—ଯାହାଙ୍କ ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି, ବସ୍ତ୍ର ଘନ ମେଘ ରଙ୍ଗର, ଯମୁନାତୀରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଅଟେ। 'ଦେବକୀସୁତ' ନାମର ଶେଷରେ 'ଗୋବିନ୍ଦ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିନତି କରିବେ: "ମୋତେ ପୁତ୍ର ଦିଅ।" ପୁତ୍ରଦାତା ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ପଦ ସହିତ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁତ୍ର ପାଇଲେ, ବସୁଦେବନନ୍ଦନଙ୍କୁ ପୁନିସ୍ମରଣ କରିବେ। ପୂଜା ପ୍ରଭାତବେଳେ, ଏକ ଆସନରେ ବସି, ଭଗବାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। 'ତାର' ଅକ୍ଷର ମାୟା ଅଟେ; ଏହା ପରେ, ସେ ଶାନ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଶିତଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ମାଲିକ। ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଞ୍ଚବିଧ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ। ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଵାଳା, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଏହି ଦେବତା ଭାବରେ କୁହାଯାଏ। 'ସ୍ୱାହା' ହୃଦୟ, 'ସୋଽହମ୍' ମୁଣ୍ଡ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ପ୍ରଣବ ଚକ୍ଷୁ ଅଟେ; ଶସ୍ତ୍ର 'ହରିହର' ଅଟେ। ସେ ସମସ୍ତ ରୂପର, ସମସ୍ତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଅବିନାଶୀ, ପରମ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂଶାସନ। ପୂଜାସନ ଓ ପବିତ୍ର ଅକ୍ଷର ଉପରେ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଅବରଣ ସହିତ ସେ ଧ୍ୟାନ କରାଯିବେ। ଏହିପରି ଏକତ୍ୱ ଉପଦେଶ ଆସେ—'ତତ୍ତ୍ୱମସି' ପରି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ତତ୍ତ୍ୱ। ଏହାର ଦ୍ରଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମା, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ ଏବଂ ଜପ ମଧ୍ୟ ଗାୟତ୍ରୀ। ଏହାର ବୀଜ କାମ ଅଟେ; ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଘୋଷିତ। ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରରେ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ସେଇ ସମସ୍ତ ଏଠି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ବିଧି, ସବୁଠାରୁ ଆକର୍ଷକ ଋଷିମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି। ତିନି ଲୋକକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଶବ୍ଦ 'ନମଃ' ଓ 'ଓମ୍' ସହ ମନ୍ତ୍ରର ଶେଷ ହୁଏ। ଶ୍ରୀଙ୍କ ବୀଜ ଏହାର ଶକ୍ତି; ବୀଜ ସହିତ ଏହାର ଛଅ ଅଙ୍ଗ ଅଟେ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ ଓ ଘୃତହୋମ, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ନିୟମ। ଏପରି କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀଧର ସ୍ୱୟଂ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଦ୍ରଷ୍ଟା ଶୌନକ, ଛନ୍ଦ ବିରାଟ୍, ଏହିପରି ଘୋଷିତ। ବିରାଟ୍ ଛନ୍ଦ ନାମ, ହରି ପରମ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ। ସେ ସଂଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ, ଚାରିଭୁଜା, ମୁକୁଟଧାରୀ ଦେବତା। ସେ ସନକ ଆଦି ମହାମୁନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।