ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଏକ ଭକ୍ତ ବିଶ୍ନୁଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଉପାସନା କିପରି କରିବେ। ପ୍ରଥମେ, ନିୟମାନୁସାରେ ଜଂଘା, ଘୁଁଡି, ପିଣ୍ଡି, ଓ ପାଦରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଉଛି। ପରେ, ଦଶାଙ୍ଗ ଓ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ନ୍ୟାସକୁ ଅନୁକ୍ରମିକ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବିଷୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ନ୍ୟାସକୁ କଟି, ପିଠ, ଓ ମୁଣ୍ଡରେ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ସହିତ, ଅଷ୍ଟାଦଶାଙ୍ଗ ନ୍ୟାସର ଅନ୍ୟ ଏକ ସମୂହ ମଧ୍ୟ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାସକ ତାଳ, ବିଲ୍ବପତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ଅଙ୍ଗୁଳିଗୁଡ଼ିକୁ (ଅଙ୍ଗୁଠି ଛାଡ଼ି) ସିଧା କଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହସ୍ତଶାଖା ଭାବେ ପରିଗଣିତ ହୁଏ। ଅଙ୍ଗୁଳି ଖୋଲିଦେଲେ ଏହି ଭାବକୁ ବର୍ମମୁଦ୍ରା କୁହାଯାଏ। ତାଳ ଓ ମଧ୍ୟମାଙ୍ଗୁଳି ଆଖି ପାଖରେ ରଖି ସବୁ ଦିଗକୁ ଛାଡ଼ିଲେ ଏହା ଅସ୍ତ୍ରମୁଦ୍ରା। ଡାହାଣ ଅଙ୍ଗୁଠି କୁ ଛୋଟ ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଛୁଇଁଲେ ଓ ଛୋଟ ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ଏକ୍ସଟେଣ୍ଡ କଲେ ଏହି ମୁଦ୍ରା ହୁଏ। ଏଠାରେ ମାଳା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଆଗରୁ ସିଦ୍ଧ। ଭକ୍ତ ନିଜ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ଅତି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବିଲ୍ବମୁଦ୍ରା କରି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି କଥା ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି। କେବଳ ଏହି ମୁଦ୍ରାକୁ ଜାଣିଲେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଦଶାଙ୍ଗ ଓ ଅଷ୍ଟାଦଶାଙ୍ଗ ଦୁଇ ଉପାୟ ପାଇଁ ଏକ ଅନୁକ୍ରମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହା ପରେ ଭକ୍ତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗୋବର୍ଧନ ପାହାଡ଼କୁ ଉଠାଇ ଧରିଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ ଲୋକେ ଛତା ବ୍ୟବହାର କରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଆକାଶପତିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଅନାବଶ୍ୟକ ଯଜ୍ଞର ଅନିଷ୍ଫଳତା ଦୂର ହୁଏ। ଏହାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଯମୁନା ତୀରେ ଖେଳ କରୁଥିବା, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୀଳାରେ ଲିନ ଥିବା ଭାବରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଧ୍ୟାନ ପରେ ଦଶହଜାର ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ପାଣି ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁମାନେ ମୂଡ଼ଚ୍ଛନ୍ନ, ଦୁଃଖିତ, ଚର୍ମ ରୋଗ, ଜ୍ୱର ଓ ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ ଅକ୍ରାନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ—ଏହା ବିଶେଷ ଉପକାରୀ। ଅଥବା, ଗରୁଡ଼ାରୁଢ଼, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶକ୍ତିଧାରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ମୁଣ୍ଡରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଜ୍ୱର ନିବୃତି ହୁଏ। ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଦଶହଜାର ନେକ୍ତର ଖଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦୁଃଖିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମାଧ୍ୟମରେ ଅପମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହୁଏ। ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତରପୁରୁଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଉପାୟରେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାଠରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳି, ପୁଅଙ୍କୁ ତାହାରେ ଅର୍ପଣ କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ମିଳେ। ପ୍ରଭାତରେ ଦଶହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଛଅ ଦିନ ଧରି ଜଳ ଛିଟିବା ଦରକାର। ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ ପରେ ବଟଗଛ ପତ୍ରର କୋଉପରେ ଜଳ ନେଇ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କ୍ରମରେ ଅପୁତ୍ରା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୁଣ ଥିବା ପୁଅ ପାଇପାରିବେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ତେଜରେ, ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ସେ ନଗରକୁ ଦଗ୍ଧ କରିପାରନ୍ତି। କେହି ଯଦି ତାଙ୍କୁ ମାୟା କରେ, ତେବେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ। ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ତାଳପ୍ରମାଣ ହାତରେ କାନ ଛୁଇଁଲେ, ମହାପାପୀ ମଧ୍ୟ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ, ଗୋବରର ଗୋଳିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ସମୟରେ ଗରୁଡ଼ାସନରେ ବସି, ଅଗ୍ନିମୁଖ ତୀର ଧାରଣ କରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସାତ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର—ଏକ ପାଠିକୁ ଉଠାଇ ରଖିଛନ୍ତି, ବିଲ୍ବ ଫଳ ଚୋରି କରୁଥିବା, ଏବଂ କମ୍ସ ନିଧନ କରି ଶୟନ କରୁଥିବା ଭାବରେ ନିଜକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ରାତିରେ ଶତ୍ରୁ ଭୂମିରେ ଅର୍କ କିମ୍ବା ବୃକ୍ଷର ଦଶହଜାର ଦାଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଭଳି ନିୟମିତ ଧ୍ୟାନ, ମନ୍ତ୍ର, ମୁଦ୍ରା ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ଶୁଭ, ନିର୍ବିଘ୍ନ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ହୁଏ।