ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଶରୀରର ହୃଦୟ, ନାଭି, ଧ୍ୱଜ (ପଟ), ଜାଙ୍ଘ, ଗୁଡ଼ିକୁ, ପାଦ ଓ ପୁନର୍ବାର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବିଶେଷ ଅକ୍ଷର ବସାଯିବା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ପାଦ, ଜାଙ୍ଘ, ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ, ନାଭି, ହୃଦୟ, ମୁଖ ଓ ନାସାପୁଟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବିଧି ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ। ବର୍ଣ୍ଣିନ୍ମାନେ ଯେଉଁଠି ଶୃଷ୍ଟିରେ ଶେଷ ଅକ୍ଷର ବସାନ୍ତି, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ତାହା ସ୍ଥିତିରେ ବସାନ୍ତି। ବର୍ଣ୍ଣିନ୍ମାନେ ଚାରିଭାଗରେ ଏହି ବିଧି କରନ୍ତି, ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଞ୍ଚଭାଗରେ। କିଛି ଜ୍ଞାନୀ କହନ୍ତି, ବିରକ୍ତ ଗୃହସ୍ଥ ପାଇଁ ଏହା ଲୟରେ ଶେଷ ହୁଏ। ମନର ଦଶଭାଗ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ହୁଏ। ଏହି ବିଧିରେ ଜାଙ୍ଘ, କଣ୍ଠ, ନାଭି, ଉଦର ଓ ହୃଦୟରେ; ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁ, ଦୁଇ କାନ, ଦୁଇ ନାସାପୁଟ, ଦୁଇ ଗଣ୍ଡ ଉପରେ ଅନୁସୂଚନା ଥାଏ। ଏପରେ ମୁଣ୍ଡ ଓ ତାହା ପୂର୍ବପର୍ଯ୍ୟାୟ ଅଂଶ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ବିଧି ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ମୂଳାଧାର, ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ, ଜାଙ୍ଘ, ଏବଂ ପାଦରେ ମଧ୍ୟ ବିଧି ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ। ଏହି କ୍ରମରେ ଜାଙ୍ଘ, ଜାଙ୍ଘ, ଗୁଡ଼ି, ଏବଂ ପାଦରେ ବିଧି ବସାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବିଧି ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ନିଜ ରୂପ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ପରେ, ଦଶାଙ୍ଗ ଓ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବିଧିକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତ କଟି, ପୃଷ୍ଠ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଅଠାର ଅଙ୍ଗ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ବିଧି ବି ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି, ଯାହା କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ତାଳ, ବିଲ୍ବପତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବେ। ଅଙ୍ଗୁଳିଗୁଡ଼ିକୁ, ଅଙ୍ଗୁଠି ବ୍ୟତୀତ, ସିଧା କଲେ, ହାତର ଶାଖା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ଅଙ୍ଗୁଳି ଖୋଲିଦେଲେ, ଏହାକୁ ବର୍ମମୁଦ୍ରା କୁହାଯାଏ। ତିନି ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଙ୍ଗୁଳି ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଧରି, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଏହା ଅସ୍ତ୍ରମୁଦ୍ରା। ଡାହାଣି ଅଙ୍ଗୁଠି ଛୋଟ ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ଛୁଇଁ, ଛୋଟ ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ସିଧା କଲେ ଏହି ମୁଦ୍ରା ହୁଏ। ଏଠାରେ ମାଳା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ, କୌସ୍ତୁଭ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ନାହିଁ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସିଦ୍ଧ। ଏହି ବିଲ୍ବମୁଦ୍ରା ଗୁପ୍ତ ରଖି, ଏହାକୁ ହୃଦୟ ପଦ୍ମରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବନ୍ଧି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ସୁଖ ମିଳେ, ଏହି ମୁଦ୍ରା ଜାଣିଲେ ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର ହୁଏ। ଦଶାଙ୍ଗ ଓ ଅଠାର ଅଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅନୁସୂଚିତ କ୍ରମ ଅଛି। ଏହି ବିଧିରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗୋବର୍ଧନ ପର୍ବତ ଉଠାଇ ରଖିଥିବା ଦୃଢ଼ ବାହୁ ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ ଛତା ବିନା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଅନେକ ନିଷ୍ଫଳ ଯଜ୍ଞ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଆକାଶ ନାଥଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ଯମୁନା ତୀରେ ବିହାର, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୀଳା କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଧ୍ୟାନ ପରେ, ଦଶ ହଜାର ଦୁଧ ଅର୍ପଣ କିମ୍ବା ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକ ନିତ୍ୟ ମୂର୍ଛା, ଦୁଃଖ, ଚର୍ମରୋଗ, ଜ୍ୱର ଓ ଏହିପରି ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ଗରୁଡ଼ାରୁହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଶକ୍ତି ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକ ଜ୍ୱରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଏହିପରି ଦଶ ହଜାର ଅମୃତ ତୁଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କଲେ ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ଧ୍ୟାନ କରି, ଦୁଃଖୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଛୁଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ଏହି ଅମୃତ ତୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର ହୁଏ। ପୁଅ ପାଇଁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଲକ୍ଷ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ତରପୁରୁଷ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥାନ୍ତି। ସେହି କାଠରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳାଇ, ପୁଅ ଅର୍ପଣ କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ମିଳେ। ପ୍ରଭାତରେ ଦଶ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଛଅ ଦିନ ନାରୀକୁ ଛିଟାଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ବଟ ଗଛର ପତ୍ର ଦେଖି ତିଆରି କପରେ ଜଳ ରଖି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବିଧି ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧ୍ୟା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗୁଣ ସହିତ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବିଧି ଅନୁସରଣ କଲେ, ଦେବକୃପାରେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଫଳ ମିଳେ।