ଏକ ଭକ୍ତ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟର ମନ୍ଦାରରେ ଦେବକୀର ପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ। ମୁଁ ସେହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ମହାର୍ଷିମାନେ ପରିଚିତ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଭାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଭୟକୁ ଦୂର କରେ, ସେ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ଅର୍କ କାଠର ଏକ ହଜାର ଟି ଷଠି ସହିତ, ମନୁଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ତାରା ଦ୍ୱାରା ବିଭାଜିତ କରି, ଘୃତ, ଦୁଧ, ମଧୁ, ଘୃତ ଓ ଚିନି ମିଶ୍ରଣ କିମ୍ବା ଖିର ଦ୍ୱାରା ବିଧିମାନ ଅଫରିଂ ଦେଉଥିବା ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଅବଲେହନ କରିଥାଏ। ପ୍ରତିଦିନ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନି ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ। ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ପ୍ରକାରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମନକୁ ଏହାରେ ଏକାଗ୍ର କରି, ଏହି ଉପାୟରେ ଅଭ୍ୟାସ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଂସାରର ସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡିକ, ଶ୍ରୀ ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଗରୁ, ଦୁଇ, ନଉ ଓ ତିନି ଅକ୍ଷରର ରୂପରେ, ଅକ୍ଷରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅକ୍ଷର ଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଦଶ-ଅକ୍ଷରୀ ଲିପି ପାଇଁ ଏକ ମନ୍ଦାରରେ ବସାଯାଏ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୋଭିତ କପଡ଼ା ଉପରେ ଏହାକୁ ଛୋଟ ଗୋଲା ଆକାରରେ ରଖି, ଏହି ରକ୍ଷା ଉପକରଣ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଂରକ୍ଷଣ, ଖ୍ୟାତି, ପୁତ୍ର, ଜମି, ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା ରଖିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଷଠି-ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ବିଦ୍ୱାନମାନେ କହିଛନ୍ତି। ମନ୍ତ୍ରରେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶ୍ରୀ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୃକ୍ତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା, ମଣି, ଉପକରଣ, ଚିତ୍ର, କିମ୍ବା ପ୍ରତିମାରେ ବସାଇ ଯଥାୟଥା ଉପାସନା କରି, ଯେଉଁ ଲୋକ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହିପରି ଉପାସନା କରେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ବିଦ୍ୱାନମାନେ କହିଛନ୍ତି, କୃଷ୍ଣ ଦେବତା, ଇଚ୍ଛା ବୀଜ, ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ। ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ତାର କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ କରି, ଦଶ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବସାଇ, ମୂଳକୁ ବ୍ୟାପକ କରି ଚଳନ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଣ୍ଡ, ଫୋରହେଡ୍, ଭୂରୁମଧ୍ୟ, ଚକ୍ଷୁ, କାନ, ପେଟ, ନାଭି, ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ, ମନ୍ଦାର ମୂଳ, ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ମନ୍ତ୍ର ବସାଇବାକୁ "ସୃଷ୍ଟି-ସ୍ଥାପନ" କୁହାଯାଏ। କମର, ଗୁଡ଼ି, ଶିର, ଗୋଡ଼, ପା ଓ ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।