ଏହି କଥାରେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଭକ୍ତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେ ଜଣେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ବୁଦ୍ଧି, ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବେ, ପୁଅ ଓ ନାତି-ନାତିନ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ। କିଛି ବିଦ୍ୱାନ୍ ଏହି ଉପାସନା ସନ୍ଧ୍ୟା ବା ରାତିରେ କରିବାକୁ କହନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଦଳ ଦୁଇ ସମୟରେ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଉପାସନାର ଫଳରେ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଲ ଭିତରେ, ଯେଉଁଥିରେ ଆଠ ହଜାର ମହଲ ରହିଛି, ନୀଳ ଜଳରେ ଭରିଥିବା ହ୍ରଦ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଛି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହଲରେ, ତିନି ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣ ଏକ ସୁନା ଲୋଟସ ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେଉଁଠି, ସେ ଜଣେ ଦୟାଳୁ, ମୁକୁଟ ଓ ବନଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଚେଷ୍ଟରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଅଳୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ନେକଲେସ, ବାହୁବନ୍ଧ, ଚୁଡ଼ା ଓ କମରବନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଚାରି ଅଂଶୁ ରହିଛି, ଯେଉଁଠି ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି। ତୃତୀୟ ସେସନରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଣୀ ସହିତ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ବିଷ୍ୱକ୍ସେନା, ଶାଇନେୟ, ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ବିନତାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପାସନା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପାସନା କରିବା ପରେ ମିଠା ଭାତ ଦେବାକୁ ଉଚିତ। ପୁଜାରୀ ମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ପଠିବେ, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ। ଆସନ ଠାରୁ ଜଳ ଅର୍ପଣ ଓ ସ୍ତୁତି କରି, ବିଦ୍ୱାନ୍ ଜଣେ ନମନ କରିବେ। ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପୁନଃ ନିଜକୁ ଉପାସନା କରିବେ। ଶେଷରେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲାପରେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଏହି ଉପାସନାରେ, ରାସ ନୃତ୍ୟରେ ଶ୍ରମିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ଗୋପିମାନେ ଚକ୍ରରେ ଘିରି ରହିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ସେ ଶୀତଳ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଶିତଳିତ, ମୃଦା ରେଣୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଯମୁନା ନଦୀର ପାର ଏକ ବିସ୍ତୃତ ହରିତ ଜଙ୍ଗଲ ଧାରରେ, ଚାନ୍ଦ୍ରମାର ରସମୟ ଆଲୋକରେ ମଧୁର ମୁହଁ ଓ ମୁରଲୀ ରବିକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଉପାସନା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ମୟୂରପଙ୍ଖୀ ମୁକୁଟ, ବନଫୁଲର ମାଳା, ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଚେହେରା, ଗୋପିମାନେ ସହିତ ବାହୁବନ୍ଧ କରି ରାସ ନୃତ୍ୟରେ ଲୀଳା କରୁଥିବା, ମଦନ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଭୂତ, ଏହି ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ସେ ଗୋପିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଚଳ କରୁଛନ୍ତି, ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଶରୀର ଓ ଅଲଙ୍କାରର ରବି ତାଙ୍କର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଛି। ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ଶରୀର, ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଶଂଖ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଲଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ। ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ କଳାର ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବ ଉପାସନା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଚକ୍ରାକାର ନୃତ୍ୟ ହେଉଛି ରାସ ମଣ୍ଡଳ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ ପାଦ ଓ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଧରିଥାନ୍ତି। ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ ପରେ, ରାଜାମାନେ ଯେତେ ଥିବେ ତେତେ କପ ଦେଇ, ଅନ୍ୟ ଉପାସନା ପୂର୍ବବତ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଏକ ହଜାର ଥର ପଠିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏଭଳି ଉପାସନା କରୁଥିବା ଜଣେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଧନ୍ୟ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଏଠିରେ ବିଭିନ୍ନ ରସ ଉପଭୋଗ କରି ପରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଦିନକୁ ତିନିଥର କିମ୍ବା ଅଠାଇ ଥର ଉପାସନା କରିବାକୁ ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତରେ ଦହି ଓ ଗୁଡ଼ ମିଶାଇ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୁଧ ଦେଇ, ଦୁଧ ସହିତ ଚିନି ଓ ମିଶ୍ରି ଦେଇ ଏହି ଉପାସନା କରିବାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ପଣ ଶେଷରେ, ଅନ୍ୟ ଉପାସନା ପୂର୍ବବତ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଅର୍ପଣ ହଟାଇ, ମନ୍ତ୍ର ପଠି, ଏହି ତତ୍ତ୍ୱରେ ଲିନ ହେବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ନିୟମ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଏକ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଦହି, କଦଳୀ, କଦଳୀ ଫୁଲ, ଟେଂଗୁ, ଓ ମାସିକ ଦିନରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ—ଏହି ଶୋଳେ ଦ୍ରବ୍ୟ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିବର୍ଣ୍ନ କରାଯାଇଛି।