ପ୍ରାଚୀନ କଥାରେ, ପରମେଷ୍ଠି, ପୁମାନ୍, ଶୌଚ୍ୟ, ବିଶ୍ୱନିବୃତ୍ତି ଏବଂ ସର୍ବକା ନାମକ ଦେବତାମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହା ସହିତ, କ୍ରୋଧ ତତ୍ତ୍ୱ, ନିଜ ବୀଜ ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ନୃସିଂହ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ତତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଏଠି, ମ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ଆଦି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପ୍ରଣାୟାମ କ୍ରମ—ପ୍ରଶ୍ୱାସ, କୁମ୍ଭକ ଏବଂ ରେଚକ—ସହିତ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। କିଛି ଆଚାର୍ୟ ଏଠି କହନ୍ତି ଯେ, ପ୍ରଣାୟାମ ପୁନିଥରେ ପୁନର୍ବାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ଦଶ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଣାଳୀ ଅନୁଯାୟୀ ରଖିବା ଦରକାର। ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କିରୀଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଂଶରେ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ହାତର ପାଞ୍ଚ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ପାଞ୍ଚ ଭାଗକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଚାହିଁଦି। ତାର ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଏକଥର ବିସ୍ତାର କରି, ପରେ ମନ୍ତ୍ରର ବିଧିବତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ନାକ, ମୁହଁ, କଣ୍ଠ, ହୃଦୟ ଓ ନାଭିରେ, ପୁନି ସେହିପରି, ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ହୃଦୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ମସ୍ତକରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ସହିତ, ହୃଦୟରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଅକ୍ଷର ଓ ପାଞ୍ଚ ମନସ୍ ଭାଗକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଚାହିଁଦି। ଏବେ, ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାପନ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା କହିବି। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଅଣିମା ଆଦି ଏଠି ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିର ନାୟକୁ ଲାଭ କରାଯାଏ। ତାର ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆବୃତ କରିବା ଉଚିତ। ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ମାତୃକା ଅକ୍ଷରର ମୂଳ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଉତ୍ତମ ସାଧକ ମାତୃକା ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରକୁ ରଖିବେ। ପ୍ରଥମେ, ତିନିଭାଗ ନୁହେଁ, ମାତୃକା ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାପନ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ୟକ୍ତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏପରି ସାଧକଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ତେବେ ପୃଥିବୀର ମାନବମାନେ କେମିତି ନମିବେ ନାହିଁ? ନିଜ ହୃଦୟରେ ସମସ୍ତ ଆଭିଲାଷିତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଧ୍ୟାନରେ, ମନ୍ତ୍ରସାଧକ ଶିତଳ ବୃନ୍ଦାବନକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲିଥିବା ଲତାମାଳାର ଆଳିଂଗନ ଦେଖାଯାଏ। ସେଠାରେ ମଧୁମକ୍ଷିକା ଝୁଣ୍ଡ ଗୁଞ୍ଜରଣ କରୁଛି, ମୟୂର ଦଳ ନୃତ୍ୟ କରୁଛି, ପରିବେଶକୁ ଆନନ୍ଦମୟ ଓ ମନୋହର କରୁଛି। ତାଳ ମାଳାର ନିଦ୍ରାହୀନ କମଳର ଶୁଭ୍ର ଧୂଳି ଏଠିକୁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଧୂସର କରିଛି। ଏଠି ସଦା ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ଥିର ମନସ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ସେବା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସୁନାର ମଣ୍ଡପ ତଳେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ମଣିମଞ୍ଚ ରହିଛି। ଏହାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ ଅଷ୍ଟଦଳ କମଳରେ ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ହଳଦୀଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରଭା ମୁହଁ ଓ କମଳ ନୟନ ଥିବା ରୂପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ବ୍ରଜର ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ କମଳ ନୟନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି, ଚାରିପାଖରେ ଗାଈଁ ଝୁଣ୍ଡ ଘେରି ରହିଛି। ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଥମେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ବିଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ବିଶ୍ ହଜାର ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଭୂମିରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଜପ କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ବୈଷ୍ଣବ ବେଦୀରେ ମନସିକ ଭାବେ ମୂଳ ରୂପକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ମୁଁହରେ ବାଂଶୀ, ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ଧଳା ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଡାହାଣ ଦିଗରେ ଦୁଇ ଜୋଡ଼ି ଘୋଡ଼ା ଆକୃତି ଅଳଙ୍କାର ଅର୍ପଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମସ୍ତକରେ ଦୁଇଟି କମଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ସମସ୍ତ ଫୁଲ ସମସ୍ତ ଅଂଶରେ ଅର୍ପିତ କରିବା ଦରକାର। ବାମପାଖରେ, ଯୁବତୀ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣୀ ଓ ରଜୋଗୁଣ ଧାରିଣୀ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ମନ୍ତ୍ରସାଧନା କଲେ, ସାଧକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦିବ୍ୟ ଅନୁଭୂତି ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ପାଇଥାଏ।