ଏହି ସଂସାରର ସମସ୍ତ କିଛି ଯେଉଁଠାରେ ବିଲୀନ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଭାଷା ନିରବ ହୋଇଯାଏ, ସେଇ ତିନି କାଳର ଆତ୍ମା, ପ୍ରଭୁ ଆମ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ। ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଆକାରରେ ଥିବା ଭଗବାନ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସଦା ଦୟାବାନ ହେଉ। ଏଠାରେ ଆମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କଣ, ଏହା କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ତେବେ, ବିଷ୍ଣୁ ମହାପ୍ରଭୁ କହିଲେ, "ହେ ଋଷି, ଏହି ତପସ୍ବୀମାନେ ମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।" ପରେ, ସେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ। ଏହିପରି ତପସ୍ବୀମାନେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ତପୋଲୋକରୁ ଭୂଲୋକକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେଖାଯାଇଲା ଦ୍ୱାଦଶ ଲୋକରେ ଛାଇଅଛି ଛାରର ଅନେକ ଅନେକ ଧେଳି। ଏହା ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀନାଥ ଶୁଦ୍ଧ ମନବଳୀ ତାହା ଋଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ମୁନିବରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଥାଏ କିମ୍ବା ଖୋଲା, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଏହି ଘଟଣା କେମିତି ହେଲା? କେଉଁପରି ଏହି ଅଙ୍ଗାର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା ଏବଂ ଏତେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ କାହିଁକି ହେଲା? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ପାଇଁ, ଋଷିମାନେ ହସ୍ତ ଜୋଡି ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସେଇ ଏକମାତ୍ର, ପିବିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଅଙ୍ଗାର ବୃଷ୍ଟି କରାଇଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ।" ଏହିପରି ଏକ ବୀର ଓ କହିଲେ, "ବାନରଙ୍କ ଲିଙ୍ଗରେ ପୀଠ ନଥିବାରୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଥିଲା।" ଏହି କାମ ମୁଁ କଲି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ବାନରର ମନସ୍ତିତି ଜାଣିପାଇଁ। ଏପରି କହି, ଦୟାମୟ ଦେବଦେବ ଆଗରୁ ପୂର୍ବ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ। ତାପରେ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମା ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମର ମହାନ ଯଶ ଏହି ସଂସାରରେ ସଦା ରହିବ।" ଏହି ଉଲ୍ଲାସିତ ହୃଦୟରେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପାନ ଦେଇଲେ। ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ହନୁମାନ୍ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମନେ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି, କହିଲେ, "ମୋତେ ବୀଣା ଦିଅ।" ବାନରମାନ୍ୟ ନାୟକ କହିଲେ, "ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବୀଣାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ଗନ୍ଧର୍ବ!" ଏହିପରି, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଏକ ଘୁଞ୍ଚିରେ ମାରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ାଇଦେଲେ। ହନୁମାନ୍, ବାନରମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶିବଙ୍କ ପାଖକୁ ଗାଇଗାଇ ଗଲେ। ସେ ଶିବଙ୍କ ଚରଣକୁ ବୃହତୀ ଫୁଲରେ ପବିତ୍ର ଭାବେ ପୂଜା କଲେ। ଶଙ୍କର ଦେବ ଦାନବ, ଦେବତା, ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କ୍ରାନ୍ତ କରନ୍ତି—ଏହି ଦୌଡ଼ରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ, ଶକ୍ତିରେ। "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହନୁମାନ୍ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ଯୁବକ ସ୍ୱରୂପୀ, ଶିବଙ୍କ ଅଂଶରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ ଭାବେ ଚିହ୍ନିଲି। ବୁଦ୍ଧିରେ, ଧର୍ମରେ, ଶୌର୍ୟରେ, ସେ ଭଳି ଆଉ କେହି ନାହିଁ।" "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା—ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କର, ଯାଅ।" ଏହିପରି କଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ଶିର ନମାଇ, ସେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। "ଏଠାରେ ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଏହି ସାର ଶ୍ରବଣ କଲେ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।" "ତୁମେ ପୁନି ଯାହା ପଚାରିଲ, ସେ ସବୁ ଏବେ କହିଦେଉଛି।" ଏହି ମହାପୂନ୍ୟ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଆଉ କିଛି କଥା କହିଲେ। ଶିବ ଓ ହନୁମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବିବୃତ୍ତ କରାଯାଇଛି। "ଏହିପରି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଉ କ'ଣ ପଚାରିବା ଉଚିତ? ତୁମେ ଅତି ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ।" ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମର୍ଥ। ପରେ, ଗୋପିନୀମାନଙ୍କ ଭୂମି, ବଲ୍ଲଭ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିସୁନ୍ଦରୀ ବିଷୟରେ କଥା ହେଲା। ଏହି ଶ୍ଲୋକର ଋଷି ହେଲେ ନାରଦ, ଛନ୍ଦ—ଛନ୍ଦସ୍, ଦେବତା ହେଲେ ଗାୟତ୍ରୀ। ସ୍ୱାହା ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ପାଠ କରିବା ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ।