ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି ଯେ, ଯେଉଁ ଦାନ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଦାନ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଦିଏ; କିନ୍ତୁ ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ବଳଜୋର କରି ଦିଆଯାଇଥିଲେ, ତାହା କୌଣସି ଫଳ ଦିଏନାହିଁ। ଯଥାଯଥ ଅନୁକ୍ରମରେ ଚାଉଳ, ଯବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଦିଏଯାଇ, ନିୟମାନୁସାରେ ଯଥାଯଥ ରୀତିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏବେ ମୁଁ ଆସନ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେପରି ଦେଖିଛି ଓ ଶୁଣିଛି। ଏହା ଉନା, ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, କାଂସା, ବା ଶିଂହ, ରୁରୁ ମୃଗ ଚର୍ମ, କ୍ରିଷ୍ଣ ମୃଗ ଚର୍ମ ଆଦିରୁ ଯାହା ଉପଲବ୍ଧ, ତାହାରୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଦର୍ଭା ଘାସ ବା ଭସ୍ମ ଉପରେ ବସି, ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନ ଓ ଭାଷାକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ଚୂଡ଼ାର ଶିରୋଭାଗରେ, ବାର ଅଙ୍ଗୁଳ ଦୂରରେ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶୁଭ୍ର ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଶୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଅନନ୍ୟ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ। ଏହି ତେଜସ୍ୱୀ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଦେହରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ସେ ଶିବଙ୍କୁ ବାରଟି ପତ୍ର, କିମ୍ବା ଆଠ, ପାଞ୍ଚ ଓ ତିନି ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଭାବେ ହୃଦୟ ଗୁହାରେ ବିରାଜିଥିବା ମହାଦେବ ଲିଙ୍ଗର ନାଥଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପରେ ଏକ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଯାହା ପ୍ରାଣପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଶ୍ୱାସ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ରଖି, 'ଓଁ ଶିବ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ପାଖରେ ରଖି, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଲ୍ପ କରିବା ଦରକାର। ସଙ୍କଲ୍ପ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଆବାହନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କ୍ରମାନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ୍। 'ନମଃ' ଆଦି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ, ମାଂସ, ଭାତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମିତ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଅଭିଷେକ ଏକଦଶବାର କିମ୍ବା ଏକଦଶ ସଂଖ୍ୟାବାନ୍ତ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଅଭିଷେକ କ୍ରମ ଶୈବ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ, କିମ୍ବା କେବଳ 'ଓଁ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିବାଯୋଗ୍ୟ। ଏହିପାଇଁ କଂସ୍ୟ, ମୁକ୍ତା ଶଙ୍ଖ, କିମ୍ବା ଫୁଲ ରେଶମ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରାଯାଇପାରିବ। ଏବେ ମୁଁ ଶିଙ୍ଗ ବିଧି କହିବି, ଯେଉଁଠି ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଶିଙ୍ଗକୁ ଭଲରେ ପରିଷ୍କାର କରି ହଳକା କରିବା ଦରକାର, କେବେ ବି ତାହାକୁ କାଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ଶିଙ୍ଗକୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ନଳି ଲଗାଇ ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଶିଙ୍ଗରେ ଦ୍ୱାର ନଥିବା, ନିଷିଦ୍ଧ ଧାତୁ ସହିତ ଯୋଗ ନଥିବା ଓ ମୁହଁରେ ଯୋଡ଼ା ନଥିବା ଦରକାର। ଶିଙ୍ଗର ଫଳାଂଶରେ ଏକ ଛୋଟ କପ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଯାହାକୁ କାଠି ଦ୍ୱାରା ଛିଦ୍ର କରାଯାଇଛି। ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ବାମ ହାତରେ ପାନି ଢାଳିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଭାବେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଦରକାର। ପରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧାଇ ଆବାରେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ପରେ ବସ୍ତ୍ର, ଉପବୀତ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ଅପରେ, ନିରବତାରେ କିମ୍ବା ନିବେଦନ ସହିତ କିମ୍ବା କଳି ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ବିଭିନ୍ନ ଧୂପ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଗୁଗୁଳ ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେଇ, ଯେଉଁ ଯେଉଁପରି ଶକ୍ତି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇ, ପିତଳ ଗାଈର ଘୀର ଦୀପ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଉଚିତ ଭୋଗ ଓ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦନ କରିବା ପରେ, ପରିକ୍ରମା ଓ ଶଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ବିଧିରେ ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ପୁରାଣ ପାଠ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପୂଜାର ଶେଷ ଅଂଶ ହୁଏ। କ୍ଷମାୟାଚନା ଓ ଭୋଗ ନିବେଦନ—ଏହି ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ପୂଜା ରୂପେ କହାଯାଇଛି। ଉପବୀତ ଓ ସେବା ସହିତ ଷୋଡଶ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଏକ ଦିନରେ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ।