ପୁରାତନ କାଳରେ, ଏକ ଶୁଭ ଅବସରରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାଥମିକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଦରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇଲେ। ଏହିପରେ, ହାତ ଧୋଇ, ମୁହଁ କୁ ଭଲଭାବେ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ଦର୍ଭା ଘାସ ଧରି ଏବଂ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଦର୍ଭା ଉପଲବ୍ଧ ନ ହୁଏ, ତେବେ ଦୂର୍ବା ଘାସ ବ୍ୟବହାର କରି, ଏହା ମଧ୍ୟ ନ ମିଳିଲେ ଚାନ୍ଦି ବ୍ୟବହାର କରିବା ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହା ପରେ, ଦେବ ମଣ୍ଡପ କିମ୍ବା ଏକ ନିର୍ମିତ ସ୍ଥଣ୍ଡିଲା ଉପରେ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଏ। ଗାଈ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଏକ ଧଳା ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ଚାତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣ କରା ତିଆରି କରାଯାଏ। ଏହା ସହିତ, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ, ଗଦା, ଶଂଖ, ତ୍ରିଶୂଳ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡପ ଶୋଭିତ ହୁଏ। ଚାହିଦା ମୁତାବକ ଫଳ ଦେଇଥିବା ବୃକ୍ଷ, କୁଳକ, କୋଳକ, ମଣ୍ଡପର କୋଣେ କୋଣେ ଦ୍ୱାଦଶ ଝୁଲା, ସାଣ୍ଡାଲ ଓ ବିଶ୍ରାମ ପଙ୍ଖା ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଚତୁର ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ମଣ୍ଡପରେ ଗନ୍ଧ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ବିନ୍ୟାସ କରିବାକୁ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ନିଜେ ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅଛି; କିଣିଥିବା ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟମ ମାନ୍ୟତା ରଖିଥାଏ। ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ସେଥିରେ ଫଳ ମିଳେ; ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଦେଲେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ। ଅନୁକ୍ରମିକ ଭାବରେ ଚାଉଳ, ଯବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ରଖି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏବେ ଆସନ ବିଷୟରେ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଉଛି—ଏହା ଉଲ ଉପରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇପାରେ। ବାଘ, ରୁରୁ ହରିଣ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହା ତିଆରି ହୋଇପାରେ। ଯାହା ଉପଲବ୍ଧ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଉଚିତ୍। ଦର୍ଭା ଘାସ କିମ୍ବା ଭସ୍ମ ଉପରେ ବସି, ଶ୍ୱାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, କଥା ଅଧିକ କହିବାକୁ ନିବାରଣ କରି, ଚୂଡ଼ାର ଟିପରେ, ବାରୋଟି ଅଙ୍ଗୁଳ ଦୂରରେ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣ ଥିବା ଏହି ଶିବଙ୍କ ରୂପ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଶରୀରର ଦୁଷ୍କର୍ମ ନାଶ ହୁଏ। ଏହି ଶିବ, ବାରୋଟି କିମ୍ବା ଆଠ, ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ତିନି ପାତ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛନ୍ତି। ଏଭଳି ମହାପ୍ରଭୁ ଲିଙ୍ଗର ନାଥଙ୍କୁ, ହୃଦୟ ଗୁହାରେ ବସିଥିବା ଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ, ଜୀବନ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ଦୁଗ୍ଧ ଫୁଲ ଦେଉଥିବା ବେଳେ, ଶ୍ୱାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, 'ଓଁ ଶିବ' ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ଉଚିତ୍। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ନିକଟରେ ରଖି, ପ୍ରଥମେ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିବା ଦରକାର। ସଙ୍କଳ୍ପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ତାପରେ ଆବାହନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରମିକ କ୍ରିୟା ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। 'ନମସ୍' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଓ ଶତରୁଦ୍ରିୟ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ, ମାଂସ, ଚାଉଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ଗ୍ୟାରହ ଥର କିମ୍ବା ଗ୍ୟାରହ ସଂଖ୍ୟା ଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରାଯିବ। ଶୈବ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା କେବଳ 'ଓଁ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିପାରିବେ। ଏହି ପାଇଁ କଞ୍ଚ, ମୁକ୍ତା ଶଙ୍ଖ କିମ୍ବା ଫୁଲ ର ରେଶା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏବେ ଶିଂଗ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବରଣ କରାଯାଉଛି। ଶିଂଗକୁ ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରି ହଲକା କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ କୌଣସି ଅଂଶ କଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ଶିଂଗକୁ ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ନଳି ସହିତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବ। ଏହାର କୌଣସି ଦ୍ୱାର ନ ଥିବା ଦରକାର, ନିଷିଦ୍ଧ ଧାତୁ ସହିତ ଯୋଗ ନ ହେବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ମୁହଁରେ ଯୋଡ଼ା ନ ଥିବା ଉଚିତ୍। ଶିଂଗର ଫଳାଂଶରେ ଏକ ଛୋଟ କପ ରଖିବା ଦରକାର, ଯାହା ଏକ ଛେଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥାଏ। ଏହିପରେ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ବାମ ହାତ ଦ୍ୱାରା ଜଳ ଢାଳିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଭାବେ, ଗୋମୟ, ଦୁଧ, ଦହି, ଘୃତ, ଗୋମୂତ୍ର—ଏହି ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧାଇ, ପୁନର୍ବାର ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିଲେ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।