ଦେବୀ କହିଲେ, “ପତିଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରକାରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ସେ ପୁଣି କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ମୋ କେଶ ଆଦିର ଶୃଙ୍ଗାର କରିବାକୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।” ଏହା ପରେ, ଶିବ ତାଙ୍କର କେଶ ଓ ମଳିକାକୁ ସଫା କରିଦେଲେ। ଏପରି ସମୟରେ, ଦେବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେଠି କଣ ଉତ୍ତର ଦିଆଯିବ?” ଏଭଳି କହି, ଶଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ହାତ ଦେଇ ଆକର୍ଷଣ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର କେଶକୁ ହାତରେ ବାଣ୍ଟି, ନଖରେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ। ଶିବ ଏକ ଚୋଟି ଗଠନ କରି, ହାତରେ ଧରିଥିବା ମଳିକା ଦେଲେ। ମହେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପରେ ଏକ ମଳିକା ତିଆରି କଲେ। ଏପରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର କାନ୍ଧ ଓ ପିଠିର ଚେତ୍ରକୁ ସଫା କଲେ। “ଏହା କ’ଣ, ଦେବୀ?” ବୋଲି କହି, ସେ ତାଙ୍କର କଟିବନ୍ଧନ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ତାପରେ, ପାର୍ବତୀ—ପର୍ବତର ଝିଅ—ମୁସ୍କୁରାଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଯାଇଥିଲି। ପ୍ରଭୁ, ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡର ପୁଷ୍ପମାଳା ଅଲଙ୍କୃତ। ଶେଷ ଓ ବାସୁକି—ଉଭୟ ବିଷାଳୁ ସର୍ପ—ତୁମର କଙ୍କଣ। ବୃଷଭ ତୁମର ବାହନ, ତୁମର ବଂଶ ଓ ପରିବାର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଜାଣିଛି।” ଗିରିଜା ଏପରି କହିବା ସହ, ବିଷ୍ଣୁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବା ଛାଡ଼ି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ସୁମୃଦୁ, ତୁମର ଅବିରତ ଅନୁଶାସନ ନ ଥିବାରୁ ଏହି ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ।” ଏହିପରେ, ହରି ତାଙ୍କର ନଖରେ ଦେବୀଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। ତଥାପି, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ ପ୍ରିୟ, କିଛି ଅପ୍ରିୟ ନୁହେଁ। “ଓଁ” ବୋଲି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହରି ନିରବ ହେଲେ। ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କରେ, ମୋର କୌଣସି ଆଶା ନାହିଁ, ମୋର ପୂଜା ଓ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟ। ଏହା ଶୁଣି, ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ହସିଲେ ଓ ସରୋବର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମର ଗୁରୁ କିଏ, ମନ୍ତ୍ର କ’ଣ, କିପରି ପୂଜା କର?” ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ କମ୍ପିତ କରି, ଏପରି ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ— “ଯୋଗର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପାଳନକାରୀ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବେଦମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଦେବମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତିଧାରୀ, ପ୍ରଜାପତି, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଧତୂରା, ଦ୍ରୋଣା ଓ ମଧୁପତି ପୁଷ୍ପରେ ଆନନ୍ଦିତ ଯିଏ, ସେଇ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୁନଃ ପୁନଃ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଏହା ପରେ, ଭୟ ଛାଡ଼ି, ଶବ୍ଦକୁଶଳ ହନୁମାନ କହିଲେ, “ଦିନେ ଏହି ପୁଷ୍ପ ଓ ଏହା ସମ ପଦାର୍ଥରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇନଥିବା ଦେହରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପରେ, ଭସ୍ମ ନେଇ ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ନାମରେ ଇଶାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି, ‘ଅଘୋରେଭ୍ୟଃ’ ଓ ‘ଘୋରେଭ୍ୟଃ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଭସ୍ମ ଛାତି ଉପରେ ଲଗାଇବାକୁ ହେବ। ‘ସଦ୍ୟୋଜାତ’ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ପରେ ଏହି ଭସ୍ମ ପାଦ ଉପରେ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବିଧି ତିନି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ‘ଶିବ’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମକୁ ପବିତ୍ର କରିବେ। ଶଙ୍କର ପାଇଁ ମୁଖରେ, ସର୍ବଜ୍ଞ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ଏହି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।