ଯେତେବେଳେ ସେ ଏପରି କହାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ, ସେ ଅରୁନ୍ଧତୀ ସହିତ ଚୁପଚାପ ଚାଲିଗଲେ। ତାପରେ ଶିବା ଗୌତମଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଗୌତମ, ତୁମେ କ’ଣ ଚାହୁଁଛ?” ଗୌତମ କହିଲେ, “ଆପଣ ଯଦି ମୋ ଘରେ ଭୋଜନ କରିବେ, ତେବେ ମୋର ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେବ।” ଶିବା କହିଲେ, “ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶଙ୍କରଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ମୁଁ ତୁମ ଘରେ ଭୋଜନ କରିବି।” ଗୌତମ ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏବଂ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପରିବେଷଣ କଲେ। ସେ ହଜାର ଋଷିକନ୍ୟା ସହିତ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, “ମୁଁ ମୋର ସାନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରି ତୁମଠାରେ ଆସିବି।” ସମସ୍ତେ ଯେଉଁମାନେ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ସେମାନେ ବାହାରିଗଲେ। ତାପରେ ଶମ୍ଭୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ନ୍ୟାସ କରି ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଓ ସମ୍ମାନିତ, ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡି ଏକମାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। “ହେ ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳଦାତା,” ବୋଲି ସମସ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶଙ୍କର ଦେବତାମନ୍ୟଙ୍କ ଦେବତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା ସବୁ ମୁଁ କଲି, ଯେଉଁମାନେ ନାସ୍ତିକ, ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଯିବା ପାଇଁ। ଏହି ସବୁ କାମ ମୁଁ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କରିଛି।” ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଗୌତମଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ଦେବତା ହନୁମାନ୍ତ ସହିତ ତିଁଠାରେ ରହି ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଲେ। ଶିବ ହନୁମାନଙ୍କ ହାତ ଧରି ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ। ହନୁମାନ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବସି ଗାଇଲେ। ତାପରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଡାକି, ପ୍ରଭୁ ଏହି କଥା କହିଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, “ଏପରି ଭାବେ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ କେଶ ସଜାଣା ଏବଂ ଏହି ସବୁ ଆଭୂଷଣ ଚାହେଁ ନାହିଁ।” ତାପରେ ଶେଷ ସ୍ପର୍ଶରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର କେଶ ଓ ଫୁଲ ସଫା କଲେ। “ଏହା ପରେ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦିଅଯିବ, ହେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ?” ଏଭଳି କହି, ଶଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ସେ ହାତରେ କେଶ ବିଭାଜନ କରି ନଖରେ ସଜାଇଲେ, ବିଣ୍ଧି ମାଳା ତିଆରି କଲେ। ମହେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପର ମାଳା ତିଆରି କଲେ। ତାପରେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର କାନ୍ଧ ଓ ପିଠିର ଅଂଶ ସଫା କଲେ। “ଏହା କ’ଣ, ହେ ଦେବୀ?” ବୋଲି ତାଙ୍କର କମରପଟି ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ତାପରେ ପାର୍ବତୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ହସି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରାୟ ସବୁ ଜାଣିଥିଲି। ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡର ମାଳା ରହିଛି। ଶେଷ ଓ ବାସୁକି, ଦୁଇଜଣ ବିଷଧର ଅପର ଆଭୂଷଣ ତୁମର। ବୃଷଭ ତୁମର ବାହନ, ତୁମର କୁଳ ଓ ପରିବାର ସବୁ ଜଣା।" ଏପରି ଗିରିଜା କହିବା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁ କ୍ରୋଧିତ ହେବା ସ୍ଥାନରେ ଶାନ୍ତ ରହି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ସୁମୃଦୁ, ଜୀବନ ଅତି କଷ୍ଟରେ ଚାଲିଛି, ତୁମ ଅନ୍ୟାୟ ଅନୁଶାସନ ନଥିବାରୁ।" ଏହିପରି କହି, ହରି ତାଙ୍କର ନଖରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, “ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ ପ୍ରିୟ, କୌଣସି ଅପ୍ରିୟ ନୁହେଁ,” ବୋଲି କହି, “ଓଁ” ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ଶାନ୍ତ ହେଇ ରହିଲେ।