ଏହି ଦିନ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯାଇ ଦେଖିବି, ବିଷ୍ଣୁ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ’ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଇଛି।” ନନ୍ଦୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଶୋଭିତ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଛତା ଧରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୟାରି ହେଇଥିଲେ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମତି ମିଳିବା ପରେ, ହରି ସର୍ପର ଶେଷରେ ଦଢ଼ି ହେଲେ। ଶିବଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ହଁସରେ ଚଢ଼ି ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଵାହନ ସହିତ, ଅନେକ ସଙ୍ଘ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ହୋଇ, ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଯିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏଠାରେ, ଶିବ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତକୁ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିଦେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଗୌତମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ସଦା ଆପଣଙ୍କର ଲିଙ୍ଗର ଉପାସନା କରିବା ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚାହେଁ। ମୋ ଶିଷ୍ୟ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଗ୍ରହଣ ଓ ତ୍ୟାଗର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ। ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଘ୍ରାଣ କରିବା, ପାନ କରିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କିଛି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ। ସେ ‘ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅତ୍ମା’ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ବିକୃତ ଦେହ ଓ ପ୍ରକୃତିରେ ଅସ୍ଥିର। ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଏହି ଦାନ ଦିଅ—ମୃତକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅମରତ୍ୱ ପାଉନ୍ତୁ।” ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଅଂଶରୁ, ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପରମ ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ମୋ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ରାମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ, ଚିହ୍ନର ଉପାସନା କରେ। ଏହି ଆଶ୍ରମ ଏତେ ବଡ଼ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ତୁମେ ତିଆରି କରିଛ। ଆମେ ପୂଜିତ ହେବା ପରେ, ଆମ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଯିବା। ପ୍ରଭୁ, ଯାଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି, ସେଉଁଟି ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ; ସେ ଦୋଷ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ। ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ହାତ ନିଜ ହାତରେ ଧରିଲେ। “ତୁମେ ଶୋଉଁ ଗୋବିନ୍ଦ, କଣ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅଯିବ?” ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଅ, ସେ ତୁମ ଉଦର ପୂରଣ କରିବେ।” ଦେବତା ନନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରପାଳକ ଭାବରେ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ, ଯେପରି ଆଦେଶ ଦିଆଯିଥିଲା। “ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଦେବଗଣଙ୍କର ପ୍ରଭୁ; ଆମେ ଖାଇବାକୁ ଚାହୁଁ, ମୁନି।” ପରେ, ଦୁଇ ପରମ ଦେବତା ସୁକୁମାର ଶୟନରେ ଶୋଇଗଲେ। ଗଭୀର ପୋଖରିକୁ ଯାଇ, ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ସ୍ନାନ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ମୁନିମାନେ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଜଳ କ୍ରୀଡାରେ ଲଗିଲେ। ସେମାନେ ଶଙ୍କର ଓ ହରିଙ୍କୁ ହସ୍ତପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମର ପ୍ରମାଣ ଦେଇ ଭିଜେଇଲେ। ପଦ୍ମର ପ୍ରବାହରେ, କେଶବ ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଲେ। ଶଙ୍କର ଦୁଇ ହାତରେ ହରିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ଜଳରେ ତଳେ ଦେଲେ। ତଳେ ଦେଇ, ହରି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ହଲୁକ ଭାବେ ତଳେ ଦେଲେ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଛାତିକୁ ଚାପି, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ତଳେ ଦେଲେ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଏକାଉଛି, ଶମ୍ଭୁ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କୁ ଏହି ଭାବରେ କଲେ। ଜଳ କ୍ରୀଡାର ଉତ୍ସାହରେ, ତାଙ୍କର ଜଟା ବିଖୁଳି ହେଲା। ଅନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କର କେଶ ଏକାଉଛି। କେହି ଏକାଉଛି, କେହି ଚିତ୍କାର କରୁଛି, କେହି କାନ୍ଦୁଛି। ଆକାଶରେ ବାନର ରାଜା ନୃତ୍ୟ କରି ଦହଁ ଦହଁ ରବ କରୁଛି। ଯେଉଁମାନେ ମଧୁର ଗାନ କରୁଛି, ସେମାନେ ଦଶ ପ୍ରକାରର ଗୀତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି। ସେ ନିଜେ ଲଳିତ ଗୀତ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଗାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ୱର ଗ୍ରହଣ କରି, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଉପକୃତ ହେଲେ।