ସେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଅମରମାନଙ୍କର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଧନୁ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ, ଗଦା ଧାରଣ କରୁଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରି ଅପାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପବିତ୍ର କଥା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିଦ୍ୟା, ଯଜ୍ଞ ଓ ତ୍ୟାଗର ଅଂଗ ରୂପେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା, ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଚିତ୍ତରେ ବସିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞ ଓ ବରାହ ରୂପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରାବଣଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା, ନନ୍ଦର ପୁଅର ଭାଇ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଃଖ ରେ ସ୍ମରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର କଷ୍ଟ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା, ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞର ଅବତାର, ଯଜ୍ଞର ଆକୃତି, ଯଜ୍ଞର ଅଂଗ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛି।” ଏହି ପ୍ରଶଂସା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ହସି କାଶ୍ୟପଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଅତି ଶୀଘ୍ର ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବି। ଏହି ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଇବି।” ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ କବିତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ ଋଷିମାନେ ହବି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ତାପରେ, ବାମନ ତାଙ୍କ ମାତା ଓ ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବିଦାୟ ନେଲେ ଏବଂ ଯାତ୍ରା କଲେ। ହରି ସ୍ୱୟଂ ବାଲିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅପରିମିତ ଅନୁଷ୍ଠାନର ହବି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା, ତାଙ୍କ ମନରେ ହରି ସ୍ୱୟଂ ବସିଥାନ୍ତି। ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରି, ସମସ୍ତ ଅସେମ୍ବ୍ଲି ସହିତ ଉଠିଲେ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ବିଚାର ବିନା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ବାମନ ଆକୃତିରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅଦିତିଙ୍କର ପୁଅ ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କିଛି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ - ଏହା ମୋର ମତ, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅନ୍ୟର ଉପଦେଶ ନଷ୍ଟିକୁ ନେଇଯାଏ; ଜନାନୀର ଉପଦେଶ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟିକୁ ନେଇଯାଏ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଉପକାର କରୁଥିବାକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଏହାଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବର ଆଉ କ'ଣ ହେବ? ଯଦି ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁ ହବି ଭୋଗ କରନ୍ତି, ତେବେ ପୃଥିବୀରେ ମୁଁ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ କିଏ? ଏହି ଦାନଟି ଏକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦାନ, ଏହିପରି ଦାନ ଅମର ହୋଇ ରହିଥାଏ। ଯିଏ ଯେଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଅଚାହିଁ ଛୁଇଁ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଜଳିଥାଏ। ଭକ୍ତିରେ ଯିଏ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ, ଯାହାରୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଖୁସି ହୁଏ। ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱୟଂ ଆସିଲେ, ମୁଁ ସଫଳ ହେଲି - ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ବାମନ ସମ୍ବୃତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସ୍ଥଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାଁଠି ଅଗ୍ନି ଓ ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲା। ବାମନ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ବାଲିଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡି ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧାରଣ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ଚକ୍ଷୁ ଆନନ୍ଦ ଲୁହରେ ଭରିଗଲା, ଏବଂ ସେ କହିଲେ, “ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ଫଳବତ, ମୁଁ ସଫଳ ହେଲି - ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ମାତ୍ରରେ ଅସ୍ଫୁର୍ତ ମହା ଉତ୍ସବ ହେଲା।