ଏକ ଶୂର୍ଯ୍ୟମୟ ଦିନରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ଆତ୍ମା ନିଜର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମାରୁତିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ସେ ଚାହେଁ, ଯେତେବେଳେ ତାହା ସ୍ଥିତିରେ, ଚାଲିବାରେ, ବସିବାରେ, ପାନ କରିବାରେ କିମ୍ବା ଖାଇବାରେ ଥାଏ, ମାରୁତି ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ଅବେଳା କିମ୍ବା ସାବଧାନ ଥିବା, ଶୟନ କରିବା, କିମ୍ବା ଗଭୀର ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ମାରୁତି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ, ଭୟଙ୍କର ବିପଦରେ, ନାୟକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମାରୁତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ଚାହେଁ, ଯେତେବେଳେ ଶୟନ କରୁଛି, ରାକ୍ଷସ, ସର୍ପ, ଦେଉଳା ଦେବୀମାନେ ଠାରୁ ମାରୁତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅରଣ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ସଦା ଚତୁର୍ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ରୂପର ମାଲିକ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପାଳକ ମାରୁତି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ମାରୁତି ତିନି କାଳରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦେବ, ମାନବ, ପଶୁ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଜୀବମାନେ ମାରୁତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ କଥା ଏପରି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିରେ ଶୁଣିଥିବାରୁ, ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାମାନେ ଦେଖିଯାନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ଅଂଶ। ସେ ଯିଏ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତାହା; ମୁଁ ତାଙ୍କର, ମୁଁ ନିଜେ ଅଣୁ ଓ ବିଶାଳ। ସେଉଁଠି, ସେଉଁଠି ନିଜେ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରେ, ଆତ୍ମାରେ ଲିନ ହୋଇ। ପବନର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଆତ୍ମା ସ୍ୱରୂପ ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରେ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ମହାଭକ୍ତ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଉଛି। ସନ୍ଦେହ ଦଗ୍ଧ କରି, ବଡ଼ ସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମନ କରେ। ରାବଣଙ୍କ ନାଶର କାରଣ, ପରମାତ୍ମା ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରେ। ଅଶୋକ ବନ ନାଶ କରିଥିବା, ବିଜୟ ଦେଇଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରେ। ଅରଣ୍ୟର ରକ୍ଷକର ମୁଣ୍ଡ କାଟି, ଲଙ୍କାର ରାଜପାଳିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରେ। ସୌମିତ୍ରିଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇ, ରାମଙ୍କ ଦୂତ ଭାବରେ ସେବା କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଉଛି। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଦେହରେ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ବଡ଼ ଘାଉ ନାଶ କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ମୁଁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଉଛି। ବୀର ଭାଲୁ ଓ ବନର ନାୟକଙ୍କ ଦୁର୍ଗ ଭାବରେ ଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମନ। ବିଷ ନାଶ କରିଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିବା, ଭୟ ଦୂର କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମନ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ର ବନ୍ଦ କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ନମନ। ଉଦୟତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ଗଳି ଦେଇଥିବା, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ନମନ। ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ଶବ ଭାବରେ ଥିବା, ବଜ୍ର ପରି ଶରୀର ଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ନମନ। ରାମଙ୍କୁ ନମନ, ଯିଏ ପ୍ରବଳ ପାହାଡ଼ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସଜନ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ନମନ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ନମନ। ‘କିଲ୍କିଲା’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ କରିଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ନମନ। ବନଫଳ ଭୋଜନରେ ସଦା ତୃପ୍ତ ଥିବା ମାରୁତିଙ୍କୁ ବିଶେଷ ନମନ। ଏଭଳି, ବିପ୍ରଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, ମାରୁତିଙ୍କ ଶୁଭ କବଚ ବର୍ଣ୍ନନ କରାଯାଇଛି। ଯେଉଁଠି ଏହି କବଚ ଅଷ୍ଟ ପ୍ରକାର ମାଲ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲିଖି ଧାରଣ କରିଥିବେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବେ, ଅନେକ ଅସାଧ୍ୟ କାମ ସାଧ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ଏହି କବଚ ପାଠ କରି, ଅପ୍ରାପ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇପାରିବେ। ଏହି କଥା ନିଜେ ଶ୍ରୀରାମ ନିଜ ଅନନ୍ଦମୟ ଅରଣ୍ୟରେ କୁହିଥିଲେ। ମୁଁ ଚାହେଁ, ମୋ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତି ସଦା ଭକ୍ତି ରହୁ। ଏହି କଥା, ଯେଉଁଠି ଶୁଣିବା ଓ ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ, ଏହା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ, ମୋ ନିଜ ପରମ ଆନନ୍ଦମୟ ଅରଣ୍ୟରେ ରହିଛି। ଏଠି ଖୋଲା ଓ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ସେମାନେ ସଦା ଖେଳିବା। ଏହିପରି, ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟ ସହିତ, ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମେଠାରେ ପ୍ରକାଶ କରିବି।