ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ପବିତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ଦିଆଯାଉଛି ଯେ, “ଏହି କବଚଟିକୁ ମୁଁ ମହାଋଷି ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ନିକଟରୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲି। ଏହି କବଚ ତୁମେ ଶୁଣିଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି; ଏହି କବଚ ଧାରଣ କର, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।” ଏବେ ଶୁଣ, ଏହା ହେଉଛି ମାରୁତିଙ୍କର କବଚ, ଯେଉଁଥିରେ ମାୟା ନାଶ ହୁଏ ଏବଂ ବିଜୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହି କବଚ ଧାରଣ କଲେ ଭୂତ-ପିଶାଚ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଦୁଃଖ ନିଶ୍ଚୟ ନିବୃତ୍ତି ହୁଏ। ମନେ କର, ନିଜ ଆତ୍ମାର ନିବାସ ସ୍ଥାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରି ଧ୍ୟାନ କର। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଆସନରେ ବସିଲେ ଏବଂ ସମ୍ମାନରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବା ପରେ, ରାଜା ଶ୍ରୀରାମ ନିଜେ ଆଦର ସହିତ କଥା କହିଲେ: “ମୁଁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିବି, କିନ୍ତୁ ଏହା କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି କବଚ ଅଞ୍ଜନାନନ୍ଦନ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦିଏ। ଯିଏ ଦୁଃଖ ନାଶ କରନ୍ତି, କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ସାଗର ଲାଘନ କରିଥିବା ମାରୁତି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତଳେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପାପ ନାଶକ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବାୟୁପୁତ୍ର, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ, ମୁଣ୍ଡ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବାନରେଶ୍ୱର, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ଆମ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଞ୍ଜନାନନ୍ଦନ ନାକର ଚୂଡ଼ାକୁ, ବାନରେଶ୍ୱର ମୁଁହକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରବଳ ହନୁମାନ୍ ବାହୁକୁ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ତାଙ୍କ ହାତକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଅଙ୍ଗୁଠି ନେଇଥିବା ହନୁମାନ୍ ଛାତିକୁ, ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ହନୁମାନ୍ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଭକ୍ତ ନାଭିକୁ, ବାୟୁପୁତ୍ର କଟିକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଲଙ୍କାର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଧ୍ୱଂସକ ହନୁମାନ୍ ଉରୁ ଓ ଜାଙ୍ଘାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପର୍ବତ ଉଠାଇଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ସମ ଅନ୍ତିମ ହନୁମାନ୍ ପାଦକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମହାବୀର ମୁହଁର ଅଙ୍ଗକୁ, ସଂୟମୀ ତାଙ୍କ କେଶକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଚାଲିବା, ବସିବା, ପାନ କିମ୍ବା ଭୋଜନ କରିବା—ସବୁଠି ବାନର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅସାବଧାନ କିମ୍ବା ସାବଧାନ, ଶୟନ କିମ୍ବା ଘନ ଅଟବୀରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ବିପଦରେ, ନିଜ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ବୀର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ହନୁମାନ୍ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶୟନ କରିବାବେଳେ ରାକ୍ଷସ, ନାଗ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଯକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ପ୍ରଭୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଟବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ସଦା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପାଳକ ହିସାବରେ ସେ ମୋତେ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ, ଶ୍ରୀ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଦାତା ଏହି ପ୍ରଭୁ ତିନି କାଳରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦେବତା, ମାନବ, ପଶୁ, ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଯିଏଙ୍କ ଉପରେ ଶୁଭ କଥା ଏ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟିରେ ଶୁଣାଯାଏ, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଯେଉଁଠାରୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ, ସେଇ ସମସ୍ତ ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଂଶ। ସେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେ ମୁଁ ଅଟମ ଓ ବିଶାଳ ଦୁହିଁ ହେଉଛି; ମୁଁ ତାଙ୍କ ଅଂଶ, ମୁଁ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସେଇ। ତାଙ୍କୁ, ନିଜକୁ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆତ୍ମସ୍ଥ ଭାବେ ନମସ୍କାର କରି ଅନ୍ତର୍ମୁଖ ହୁଏ। ବାୟୁସ୍ବରୂପ, ଆତ୍ମସ୍ବରୂପ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମନ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ମହାଭକ୍ତ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରବଳ ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ସନ୍ଦେହ ଭସ୍ମ କରିବା ଓ ମହାସାଗର ଲାଘନ କରିଥିବା ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ରାବଣ ନାଶର କାରଣ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଶୋକବନ ଧ୍ୱଂସକ, ବିଜୟଦାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଅଟବୀର ରକ୍ଷକ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଥିବା, ଲଙ୍କା ପ୍ରାସାଦ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମନ। ସୌମିତ୍ରିଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇଥିବା, ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଦୂତ ହୋଇଥିବା ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଦେହରେ ଶକ୍ତି ଅସ୍ତ୍ରର ଘାଉ ନାଶ କରିଥିବା ହନୁମାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଏଭଳି ମାରୁତିଙ୍କର ଏହି କବଚ ଶ୍ରବଣ ଓ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ବିପଦ ଦୂର ହୁଏ, ଏବଂ ଭକ୍ତ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରନ୍ତି।