ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ଶରୀର ଓ ଜୀବନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ କର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ମୋର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ। ସେ ଭକ୍ତ ଏହିପରି ଭାବନା କରିଥିଲେ—"ଦଶମୁଖୀ ରାବଣଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ମୋ ଦୁଇ ବାହୁକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାପୁରୁଷ ମୋ ହୃଦୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ଦେବତା ମୋ ହାତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଜଗତର ପ୍ରିୟତମ ମୋ ଆଙ୍ଗୁଳିର ଟିପ୍ସକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶୂର ଓ ଶୂରବୀର ମହାପୁରୁଷ ମୋ ନାଭିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ନ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ ମୋ ପାଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମାହିଷ୍ମତୀର ପ୍ରଭୁ ମୋ ଉରୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଭୂମିର ପ୍ରିୟତମ ମୋ ଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ସେ ଏହିପରି ଭାବନା କରି ଅନୁରୋଧ କଲେ—"ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ ମୋର ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଜୋଡ଼କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦଶ ପ୍ରାଣ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଭୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ପଦାର୍ଥ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ଦେବତା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୋ ଶରୀରର ଭିତର ଓ ବାହାର, କଥା ହୋଇଥିବା ଓ ଅକଥିତ ସ୍ଥାନ ସମସ୍ତକୁ ପ୍ରଭୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ଶରୀରକୁ ବଜ୍ର ପ୍ରମାଣ ଦୃଢ଼ କରିଦିଏ। ଏହି ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ, ହୈହୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର, ଶରୀରରେ ବାନ୍ଧିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ରାଜପଥରେ, ବଡ଼ କିଲାରେ, ଚୋର ଭରିଥିବା ରାସ୍ତାରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ; ଯୁଦ୍ଧରେ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରର ମହା ଗଞ୍ଜାରେ, ସିଂହ ଓ ବାଘ ରହୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ; ବିବାଦରେ, ବଡ଼ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ, ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀ ତଟରେ; ସମସ୍ତ କିଛି ହରାଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଜୀବନ ସଂକଟରେ; ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଭରସା ଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧୋକା ମିଳିଲେ; ଦୁଃଖ, ରୋଗ, ବାଧା, ଜ୍ୱାଳା ଓ ବିପଦର ଭୟରେ—ଏହି କବଚ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଆମର ଧନ ଚାହିଲେ ଓ ଆମର ସମ୍ପଦ ଚୋରି କଲେ, ସେମାନେ ହଜାର ଫାନ୍ଦରେ ବାନ୍ଧି ନିଜ ହାତରେ ଟାଣି ନେଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ସେମାନେ ହଜାର ଭାଲରେ ବିଦ୍ଧ, ହଜାର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଭଙ୍ଗ, ହଜାର କଟାରରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ, ହଜାର ଗଦାରେ ପ୍ରହାରିତ। କର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କର ଶଙ୍ଖର ଧ୍ୱନିରେ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ, ହଜାର ବାହୁ ଓ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାପୁରୁଷ କର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ। ଏହି କର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ନ କରିଥିବା, ତୁମେ କାହିଁକି ଶୁଅଛ? କାହିଁକି ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଦେଖାଯାଉଛ? କାହିଁକି ଦିଘିଁ ଦେଉଛ? ଯେଉଁମାନେ ଚୋର, ଧନ ଚୋର, ଦ୍ୱେଷୀ ଓ ହିଂସ୍ର; ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ, ଦୁଷ୍ଟ ଶାସକ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ; ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଅପହରଣ କରୁଥିବା ଓ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଠକବାଜ; ଅଗ୍ନି ଜଳାଇଥିବା, ବିଷ ଦେଇଥିବା, ଠକ, ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଅପମାନିତ, ଭ୍ରାନ୍ତ ପଥରେ ଲଗିଥିବା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭୟ ଦେଇଥିବା—ସମସ୍ତଙ୍କୁ କର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କର ମହା ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିନ୍ନ କରାଯାଏ। ଦାନବ, ମହା ଆଦିତ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ; ଅପସ୍ମାର, ଗ୍ରହ, ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଭୂତ; ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଦେବତାର ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜୀବ; ବଡ଼ ବାଘ, ବଡ଼ ମେଘ, ବଡ଼ ରୋଗର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଭାଲୁ, ଶୁଆ, କୁକୁର, ଶାଉ, ଉଲ୍ଲୁ; ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀ, ହଜାର ଧରଣର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା; ବାୟୁ, ପିତ୍ତ, ଭୟଙ୍କର କଫ ଓ ମିଶ୍ର ଦୋଷର ରୋଗ; ସ୍କନ୍ଦ, ବିନାୟକ, ଭୟଙ୍କର, ପ୍ରମଥ ଓ ଗୁହ୍ୟକ ଭୂତ; ଏକ ଦିନ, ଦୁଇ ଦିନ, ତିନି ଦିନ ଓ ମହା ଜ୍ୱର; ବର୍ଷ ଭରି ଚାଲିଥିବା, ଅତି ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର; କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ଜ୍ରୁମ୍ଭିକା, ଭୂତ, ଦ୍ରୋଣ, ସମୀପର ଠକବାଜ; ଯେଉଁମାନେ ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଚୋରି କରନ୍ତି, ଫୁଟିବା, ମହା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି କବଚ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତ ସୁରକ୍ଷିତ ରହନ୍ତି। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ କବଚରେ ଭକ୍ତ ନିଜ ଶରୀର ଓ ଜୀବନକୁ କର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଦୟାରେ ଅପରିମିତ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତି ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ।