ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ଏକ ଦୀନ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ମହାଯୋଗୀ, କମଳଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନ ଦେବତାମାନେ ନିଜ-ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବିରାଜିତ, ଶୁଭ୍ର ମାଳା ଓ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଚମକୁଥିବା ମାଥା ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ଏହି ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଳଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ନିଜ-ନିଜ ଦିଗରେ ରହି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଅନୁଭୂତି ଦିଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସଦା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସ୍ୱରୂପ ଦେବତା, ଅପାର ତେଜର ମୂର୍ତ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପାଦ ତଳୁ ଆଗୁରୁ ମୁଣ୍ଡ ଶିରାଅଁଜ୍ତ ସମସ୍ତ ଅଂଶରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏଠି ସୁମୁଖ ମୋ ମୁଖର ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ତିନି ଲୋକରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ମୋ କାନର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ନୀଳ କମଳ ସମ ନୟନ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଧର୍ମର ନିବାସ ମୋ ନାକର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାର ଧାରକ ପ୍ରଭୁ ମୋ ଜିହ୍ବାର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରଭୁ ମୋ ଠୋଠର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦଶମୁଖୀ ରାବଣଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ ମୋ ବାହୁର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବଳଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ମୋ ହୃଦୟର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାତା ପ୍ରଭୁ ମୋ ହାତର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଲୋକପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁ ମୋ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଟିପର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶୂରବୀର ପ୍ରଭୁ ମୋ ନାଭିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦିଗ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମାହିଷ୍ମତୀ ନାଥ ପ୍ରଭୁ ମୋ ଜଂଘାର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଭୂମିପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁ ମୋ ଘୁଁଡିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ମୋ ସମସ୍ତ ଅଂଗ ଓ ସନ୍ଧିର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଭୁ ଦଶପ୍ରାଣର ନାଥ ଓ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଦାତା ମୋତେ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସେ ଦେହର ଭିତରେ ବାହାରେ, କହିଥିବା କିମ୍ବା ଅକଥିତ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ପରି ଦେହ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚରେ ଆବୃତ ହେଲେ ବଜ୍ରପାତରୁ ମଧ୍ୟ କଠିନ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ, ହୈହୟନାଥଙ୍କର, ଶରୀରରେ ବାନ୍ଧାଯିବା ଉଚିତ। ରାଜପଥରେ, ଦୂର୍ଗମ କୋଟରେ, ଚୋରମାନେ ଭର୍ତ୍ତି ଥିବା ପଥରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଘଂଷଣରେ, ସିଂହ-ବାଘର ଅଞ୍ଚଳରେ, ବିବାଦରେ, ଭୟଙ୍କର ଝରଣାରେ, ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀ କୂଳରେ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ହରାଯାଉଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ପ୍ରାଣ ନିକଟ ଅପାୟରେ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍୵ପ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖରେ, ବିଶ୍ୱାସଘାତ ହେବା ବେଳେ, ବିପଦ, ରୋଗ, ବାଧା, ଅଗ୍ନି ଓ ଦୁର୍ଘଟନାର ଭୟରେ—ଏହି କବଚ ଅପରିହାର୍ୟ ରକ୍ଷା ଦେଉଛି। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ଲୋଭ କରନ୍ତି, ଲୁଟି ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେମାନେ ହଜାର ଦୂର୍ବଳତାରେ ବାନ୍ଧିଯାନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିଜ ହସ୍ତରେ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇ, ଅତି ଦୁର୍ଜୟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ହଜାର ଭାଲିରେ ବିଦ୍ଧ, ହଜାର ତୀରରେ ଭେଦିତ, ହଜାର ଖଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଚୁର୍ଣ୍ଣ, ହଜାର ଗଦାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଭୟଭୀତ ହୁଅନ୍ତି। କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ହଜାର ବାହୁ ଓ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ନିଜ ଶଂଖ ଧ୍ୱନିରେ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ବଳଶାଳୀ, ଏ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅପରାଧ କରୁଛନ୍ତି, ଆପଣ କାହିଁକି ଶୁଅଛନ୍ତି, କାହିଁକି ନିର୍ବିକଳ୍ପ ରହିଛନ୍ତି, କାହିଁକି ଦେରି କରୁଛନ୍ତି? ଯେଉଁମାନେ ଚୋର, ଧନ ଲୁଟେଇବା, ଦ୍ୱେଷୀ, ହିଂସକ, ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ, ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା, ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ, ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାଖଲ କରୁଥିବା ଓ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଧୋକାବାଜ, ଅଗ୍ନିଦାହକ, ବିଷଦାତା, ଠକେଇବା, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଠକ, ଅପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ମହାଶଂଖ ଧ୍ୱନିରେ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ୍ନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଦାନବ, ମହା ଆଦିତ୍ୟ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଅପସ୍ମାର, ଗ୍ରାହ, ଏବଂ ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଭୟଭୀତ ଓ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ୍ନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏଭଳି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କବଚ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଭକ୍ତ ନିଜକୁ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ବଳତା, ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ବିପଦରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।