ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ସହିତ ଷଡ଼ଅଙ୍ଗ କ୍ରିୟା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ, ଯାହା ପାଇଁ ଷଡ଼ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହଳୀ, ସେନ୍ଦୁ ଏବଂ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ବୀଜ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ତାର ଅକ୍ଷର ଅନନ୍ତ ଅଟୁଟ, ଏହାକୁ ବିନ୍ଦୁ, ମାୟା ଏବଂ ନିଜର ସହିତ ଯୋଡି ଭାବିବା ଉଚିତ, ଏହାର ଦୃଷ୍ଟି ବାମନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମାନ। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ରଷ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା, ଚନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ରହିଛି। ଏପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଯେଉଁ ଜଣେ ଦୀପ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ। ଏଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଶୁଭ ମନାଯାଇଛି। କାଉଁଠି କିମ୍ବା ପିଙ୍ଗୁ ଦେଖିବା ଅଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ଗାଈ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦେଖିବା ଶୁଭ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ଚମକୁଥିବା ଓ ମନୋହର ଶବ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଦୀପ ତିଆରି କରିବା ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କର ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖିଲେ, କିମ୍ବା ବତି ବହୁତ ମୋଟା କରିଲେ, କାମ ଦେରିରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ଅଶୁଚି ଦ୍ବାରା ସ୍ପର୍ଶ ହେଲେ ରୋଗ ଆସିବ, ଦୀପ ନିଶ୍ଶିତ ହେଲେ ଚୋରଙ୍କ ଭୟ ହେବ। ଦୀପ ଆରମ୍ଭରେ ସୁନା କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦିର ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ। ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷ ହେଉଅଯ୍ଯନ୍ତ ଏକାଗ୍ର ଓ ନିମ୍ନଶୟା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ରଜା ଦୀପ ପ୍ରତି ହଜାର ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଦୀପ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ପା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଭ ଦିନରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀ ବହୁତ ଦାନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କରିବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଗୁରୁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ କରାଇପାରନ୍ତି। ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିନା ଦୀପ ତିଆରି କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚ ଫଳ ନାପାଇପାରିବ। ଘୀ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈର ଘୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧ୍ୟମ ହେଉଛି ମହିଷ ଘୀ। ମୁଖ ରୋଗ ନିମିତ୍ତେ ସୁଗନ୍ଧିତ ତେଲ ଦୀପ ଦେବା ଉଚିତ। ଏକ ହଜାର ମାପ ତେଲ ଦେଇ ଦୀପ ଜଳାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଯାଏ ନାହିଁ। ଏପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ ସବୁଠୁ କଷ୍ଟକର କାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ମହାବିଷ୍ଣୁ, ଗଣେଶ ଓ ତପର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରିୟ ମନାଯାନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ତନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବରଣୀ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ବର୍ତ୍ତ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୟାର ସମୁଦ୍ର, ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ କହିବେ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଚମକୁଥିବା ପତାକା ଓ ଝଣ୍ଡାରେ ସଜିଥିଲେ, ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ାରେ ଭୂଷିତ ହେଇଥିଲେ। ଏକ ଭଲ ଧଳା ଛତା ଆକାଶରେ ଉଠାଇ ତାଙ୍କ ପଥକୁ ଛାୟା କରୁଥିଲା। ତିନି ଜଗତରେ ଲାୟନ୍ ରୋର୍ ଭଳି ଧନୁର ତାର ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଅନ୍ଧାଳା କରୁଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିଲେ, ବିଜୟ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ଉଙ୍ଗା ଦେଇ ଭୂଷିତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ରହିଥିଲା। ସେ ଦାତା, ଚରାଚର ରାଜା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ରକ୍ଷକ। ତାଙ୍କର ମହା ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ ଏବଂ ଅନ୍ୟର ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ବର୍ତ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନି, ଈଶ, ଅସୁର, ବାୟୁ କୋଣରେ ହୃଦୟ ଓ ଅନ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ରର ଦେବତାମାନେ ବିଦ୍ୟମାନ ହେଉ।