ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ଉପାସନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି। ଆଦିରେ, ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମର ଆକୃତିର ଚାଉଳ ଛିତରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଧୂଟାକୁ ବସାଇବା ଦରକାର। ପରେ, ପାଣି ଓ ଅକ୍ଷତା ନେଇ ଦୀପକୁ ସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର, ପାଶ, ମାୟା, ଶିଖା ଓ କର୍ତ୍ତା ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଦରକାର। 'ବାହବେ' ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ହଜାରଦଳୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। 'ଆତ୍ରେୟ', 'ଅନସୂୟା' ଓ 'ଗର୍ଭରତ୍ନ' ନାମର ଶେଷରେ ସେହି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦୀପକୁ ନେଇ, 'ଅମୁକଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁଣି 'ରକ୍ଷ, ରକ୍ଷ' ଓ ମନ୍ତ୍ର କୁହିବା ଦରକାର। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା, ଦୁଇଟି ମାୟାକୁ ଦୂର କରିବା, 'ତାର' ଅକ୍ଷର, ନିଜ ବୀଜ ଓ 'ଆତ୍ମଭୂଃ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଦୀପ ସାମ୍ନାରେ 'ଅମୁକଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହାର ଶେଷରେ 'ବରଦାନ ଦିଅ' ବୋଲି କୁହିବା ଉଚିତ। ବେଦ, କାମନା, ଚାମୁଣ୍ଡା, 'ସ୍ୱାହା', 'ପୂସ' ଓ 'ବିନ୍ଦୁ' ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଋଷିଙ୍କୁ ଗର୍ଲାଣ୍ଡ୍-ମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଚାମୁଣ୍ଡା ସହ ଛଅ ଅଙ୍ଗ କ୍ରିୟା, ଛଅଟି ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବହାର କରି କରିବା ଉଚିତ। ଗୋବିନ୍ଦ, ହଳୀ, ସେନ୍ଦୁ ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ବୀଜ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଦରକାର। 'ତାର' ଅକ୍ଷର ଅନନ୍ତ, ଏହିଠାରେ ବିନ୍ଦୁ, ମାୟା ଓ ନିଜ ବୀଜ ସହିତ ବାମନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ। ମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଛନ୍ଦ 'ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍', ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସବୁ ପୂର୍ବବତ୍। ଏପରି ଭାବେ ଯିଏ ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଶୁଭ ମନାଯାଏ। କାଉଁଁଠି କିମ୍ବା ପାଉଁଁଠି ଦେଖିଲେ ଅଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ଗାଈ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦେଖିଲେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ। ମଧୁର ଓ ମନୋହର ଶବ୍ଦ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦେଉଛି, ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଅଶୁଭ। ଦୀପ ତିଆରି ସମୟରେ ଯଦି ଦେବତାଙ୍କ ପାତ୍ର ଭଙ୍ଗା ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଦୋଷ ହୁଏ। ବାତି ଅତ୍ୟଧିକ ମୋଟା କଲେ କାମ ବିଳମ୍ବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଯଦି ଅପବିତ୍ର କିଛି ଛୁଇଁଯାଏ, ରୋଗ ହୁଏ; ଦୀପ ନିଅଝାଲିଗଲେ ଚୋରଙ୍କ ଭୟ ଥାଏ। ଦୀପ ସୁନା କିମ୍ବା ଚାଁଦିର ପାତ୍ରରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୁଏ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଅଁଠୁ ଆଗକୁ ଉପବାସ ଓ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଦରକାର। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୀପ ପାଇଁ ନବାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ହଜାରଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦୀପ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ପାଉଁଠି ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଶୁଭ ଦିନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ। କର୍ତ୍ତା ଅଧିକ ଦାନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲାଗି କରିବା ଦରକାର। ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କିଂବା ଗୁରୁ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଇପାରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିନା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଦୀପ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଠି ଫଳ ମିଳେନାହିଁ। ଘୀ ମଧ୍ୟରୁ ଗାଈର ଘୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମଧ୍ୟମ ହେଉଛି ମହିଷୀର ଘୀ। ମୁଖର ରୋଗ ପାଇଁ ସୁଗନ୍ଧିତ ତେଲରେ ଦୀପ ଦେବା ଦରକାର। ଦୀପରେ ହଜାର ମାପ ତେଲ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଦ୍ୱାରା କଠିନ କାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳ ହୁଏ। ମହାବିଷ୍ଣୁ, ଗଣେଶ ଓ ତପର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତି ପ୍ରିୟ। ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ଶିଷ୍ୟ କହିଲେ— "ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ତନ୍ତ୍ର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣିଛି। ଏବେ ମୁଁ ଅଭୟ କବଚ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୟାର ସାଗର, ଦୟାକରି କହ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା।" ସେ କହିଲେ— "ସେ ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ାରେ ସୁଶୋଭିତ, ମାନ୍ଦାର ଓ ପତାକା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ଏକ ବଡ଼ ସ୍ୱେତ ଛତା ତାଙ୍କ ମାଥା ଉପରେ ତୋଳା ଥିଲା, ଯାହା ଆକାଶର ମାର୍ଗକୁ ଛାୟା କରୁଥିଲା।