ଦେବମାତା ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ, "ମୋ ସନ୍ତାନମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗର ବାସିନ୍ଦାମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ଶ୍ରୀସମ୍ପଦା ଦିଅନ୍ତୁ । ହେ ଶ୍ରୀପତି, ଆପଣଙ୍କୁ କ'ଣ ଅଜଣା? କାହିଁକି ଆପଣ ମୋତେ ପରୀକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ? ମୁଁ ସନ୍ତାନହୀନ, ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହେଉଛି । ହେ ଦେବତାମନ୍ଦିର ନାଥ, ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି, ମୋ ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରୀସମ୍ପଦା ଦିଅନ୍ତୁ ।" ଏହିପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରଭୁ ସମ୍ମାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦେବମାତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ପୁଅମାନେ ପ୍ରତି ମମତା ସପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ । ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀସମ୍ପଦା ଓ ସନ୍ତାନ କେବେ କମିଯାଏ ନାହିଁ । ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ଦୁଃଖ କେବେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହା ଚିରନ୍ତନ ଧର୍ମ । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହେତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଅନେକାନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଯାହାଙ୍କ ରୋମ୍କୁପରେ ଅଛି । ମୁଁ କିପରି, ହେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ପାଳନ କରିପାରିବି? ମୁଁ କିପରି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣଙ୍କୁ ପାଳନ କରିପାରିବି? ଯିଏ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ମାନବ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେ କିପରି ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବ? ଏଭଳି, ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, କିଏ ଆପଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ଜାଣିପାରିବ? ମୁଁ କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରେ, ଆପଣ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି, ତାହା କରନ୍ତୁ ।" ପ୍ରଭୁ ଦେବମାତାଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କରି ଦୟାଳୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ତଥାପି, ହେ ଶୁଭେ, ଏକ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କହେଁ—ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଧୂର୍ତ୍ତତାରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ମୋର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ଯିଏ ପରଉପକାର କରେ, ସେ ସଦା ମୋତେ ଧାରଣ କରେ । ଯେଉଁମାନେ ଲୋକକଳ୍ୟାଣରେ ସଦା ଲିନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ପରସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି କାମନା ରହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଗୋପାଳନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନ ଓ ଜଳ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ମୁଁ ତୁମ ସନ୍ତାନ ହେବାର ସଉଭାଗ୍ୟ ପାଇଛି, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି ।" ଏଭଳି କହି, ଦେବମାତା ଗଳାର ମାଳା ଉତାରି ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କରି, ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ । ସେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୁନି ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିଗଲେ । ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ, ସେ ଏକ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଆଦର ପାଇଲେ । ସେ ହାତରେ ଅମୃତ ଓ ଅନ୍ନର କଳଶ ଧରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ 'ବାମନ' ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା । ସେ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ସ୍ୱୟଂ ହରି ଥିଲେ । ଦେବମାତା ଭକ୍ତିଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଶ୍ଲୋକରେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ: "ନମସ୍କାର, ଅମରମଣ୍ଡଳର ପ୍ରଭୁ; ନମସ୍କାର, ଦାଇତ୍ୟ ନାଶକ; ନମସ୍କାର, ଦୁଷ୍ଟ ନାଶକ; ନମସ୍କାର, ବିଶ୍ୱନାଥ; ଧନୁଷ୍, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ, ଗଦାଧାରୀ, ସେଇ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ସୂର୍ୟ ଆଦିଙ୍କ ପରି ଅସୀମ ତେଜସ୍ବୀ ଆପଣକୁ ନମସ୍କାର; ପବିତ୍ର କଥା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ସେଉଁଠି ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଯଜ୍ଞ ଶରୀର ଭାଗରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଭିଭାସ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି, ଧର୍ମିକମାନେ ଭଲପାଉଥିବା ପ୍ରିୟ ଆପଣକୁ ନମସ୍କାର; ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଦାତା, ଭକ୍ତମନସରେ ବିହାର କରୁଥିବା, ଆପଣକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର; ଯଜ୍ଞ ଓ ବରାହ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ଭେଦିଦେଇଥିବା, ଆପଣକୁ ନମସ୍କାର; ରାବଣ ଦଳନ, ନନ୍ଦସୁତର ଭାଇ, ଆପଣକୁ ନମସ୍କାର; ଯେଉଁଠି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସେମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ନାଶ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଆପଣକୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର ।