ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ହସ୍ତ, ଉତ୍ତର, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୌଦ୍ର, ପୁଷ୍ୟ, ବୈଷ୍ଣବ ଓ ବାୟୁ ନକ୍ଷତ୍ରରେ କରାଯିବା ଶୁଭ ମନାଯାଏ। ତାପରେ, ଭ୍ୟତୀପାତ, ଧୃତି, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଅବସରରେ ଏହି ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳନ କରିବା ଉଚିତ। କରଣ ଯେତେବେଳେ ବିଷ୍ଟିରୁ ମୁକ୍ତ ଥାଏ, ଗ୍ରହଣ କାଳରେ, ଅର୍ଦ୍ଧୋଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହା କରାଯିବା ଉଚିତ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳନ ବିଶେଷ ଶୁଭ ମନାଯାଏ। ଯଦି କୌଣସି ବଡ଼ ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି, ତେବେ ମାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମର ଶୁଦ୍ଧି ଦରକାର ନାହିଁ। ପ୍ରଭାତେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋବର ଓ ପାଣିରେ ମିଶାଇ ସ୍ଥଳକୁ ପବିତ୍ର କରି, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଓ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଏକ ଷଡ୍କୋଣ ଚିତ୍ରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ନବଧାନ୍ୟରେ ଘେରି, ବାହାରେ ପୁଣି ଏକ ତ୍ରିକୋଣ ଆଙ୍କାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମଧ୍ୟରେ ସୁନା, ଚାଁଦି, କିମ୍ବା ତାମ୍ବାର ବାତିର ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଉପଲବ୍ଧ ନ ହେଲେ ମୁଗ ଚାଉଳର ମାଟିର ପାତ୍ର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ଓ ଗମ୍ଭୀର ସଙ୍ଗମରେ ଗହୁଁ ଚାଉଳର ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ। ଦଶ ହଜାର ପଳ ଘିଅ ଧରିପାରିବା ଯେଉଁ ପାତ୍ର ଅଛି, ତାହିଁ ପ୍ରସ୍ତାବିତ। ଚିନି ପାଇଁ ତିନି ହଜାର ପଳ ଘିଅ ଧରିପାରିବା ପାତ୍ର ଦରକାର। ଏକ ଶତ ପଳ ଧରିପାରିବା ପାତ୍ରରେ ଅକ୍ଷ ଫଳର ରସ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ। ଏପରି ଭାବେ ପାତ୍ର ସ୍ଥାପିତ କରି, କପାସ ତାନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବତି ତିଆରି କରି ରଖିବା ଉଚିତ। ତିଥି ଅନୁସାରେ ଏକ ହଜାର ତାନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବତି ତିଆରି କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏକ ହଜାର ପଳର ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ବଜନ ପାଇଁ ନିଆଯିବ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ପୁଣି ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖା ଓ ମୋଟ ତଳ ରଖିବା ଦରକାର। ପାତ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଗୁଳା ବିଛାଇ ପରେ, ଏଠାରେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବା ଉଚିତ। ବା ବସୁଧାରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ଚାଉଳ ବିଛାଇ ତାହାର ଉପରେ ଧୂଟା ସଠିକ୍ ଭାବେ ରଖିବା ଯୋଗ୍ୟ। ପରେ, ପାଣି ଓ ଅକ୍ଷତା ନେଇ ଦୀପର ପବିତ୍ରିକରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଣବ ଅକ୍ଷର, ପାଶ, ମାୟା, ଶିଖା ଓ କର୍ତ୍ତା ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। 'ବାହବେ' ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ହଜାରଦଳ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। 'ଆତ୍ରେୟ', 'ଅନସୂୟା', ଓ 'ଗର୍ଭରତ୍ନ' ଶେଷରେ ସେହି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଦରକାର। ଏପରେ, ଦୀପ ଧରି 'ଅମୁକଂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁଣି 'ରକ୍ଷ, ରକ୍ଷ' ଓ ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଦରକାର। ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା, ଦୁଇ ମାୟାକୁ ଦୂର କରିବା, 'ତାର' ଅକ୍ଷର, ନିଜ ବୀଜ ଓ 'ଆତ୍ମଭୂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦୀପ ସମ୍ମୁଖରେ 'ଅମୁକଂ' ଓ ତାହା ପରେ 'ବରଦାନ ଦିଅ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ବେଦ, କାମନା ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା, 'ସ୍ୱାହା', 'ପୂସ' ଓ 'ବିନ୍ଦୁ' ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଋଷିଙ୍କୁ ମାଳାମନ୍ତ୍ରର ଦୃଷ୍ଟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଚାମୁଣ୍ଡା ସହିତ ଛଉଟି ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ଛଉଟି ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବହାର କରି କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଗୋବିନ୍ଦ, ହଳୀ, ସେନ୍ଦୁ ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ବୀଜ ଘୋଷିତ। 'ତାର' ଅନନ୍ତ, ବିନ୍ଦୁ, ମାୟା ଓ ନିଜ ବିଜ ସହିତ, ବାମନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯୁକ୍ତ। ଦୃଷ୍ଟା ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି। ଏପରି ଭାବେ ଯିଏ ଦୀପ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଶୁଭ ମନାଯାଏ। କାଉଁ ଓ ଉଲ୍ଲୁ ଦର୍ଶନ ଅଶୁଭ, କିନ୍ତୁ ଗାଈ କିମ୍ବା ଘୋଡ଼ା ଦର୍ଶନ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଭ ଫଳ ଦିଏ, ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଅଶୁଭ। ଯଦି ଦୀପ ତିଆରି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଯାଏ, ତେବେ ଅଶୁଭ ମନାଯାଏ। ଯଦି ବତି ବେଶି ମୋଟ ହୋଇଯାଏ, କାର୍ଯ୍ୟ ବିଳମ୍ବିତ ହେବ।