ଏହି କଥାରେ ଏକ ବିଶେଷ ରାଜାଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି, ଯିଏ ଏକ ସାମ୍ରାଟ୍, ବିଶ୍ୱଜନୀନ ଶାସକ ଏବଂ ମହାବୀର ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ। ସେ ରେବା ନଦୀର ଜଳଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଏକ ଆଖି ଅଛି, ତାଙ୍କର ହାତ ଆଘାତଗ୍ରସ୍ତ। ତାଙ୍କୁ ଯୁବତୀମାନେ ନର୍ମଦା ଜଳରେ ଖେଳୁଥିବା ବେଳେ ସ୍ନାନ କରାନ୍ତି। ଏଭଳି ଦଶହଜାର ମନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ଉପାସନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ରାଜାଙ୍କ ନାମ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ, ଯିଏ ହଜାର ହସ୍ତ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ପୂଜା ପାଇଁ ଏକ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ରହିଛି, ଯାହା ବତ୍ରିଶ ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ। ‘କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ’ ଶବ୍ଦର ପରେ ‘ବିଦ୍ମହେ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ ‘ଅର୍ଜୁନ’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶେଷ ଶ୍ଲୋକ କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ରାତିରେ ଚୋରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏବେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଦୀପ ପୂଜା ବିଧି ବିବରଣ କରାଯାଉଛି। ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଦୀପାଲୋକନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ହସ୍ତ, ଉତ୍ତର, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୌଦ୍ର, ପୁଷ୍ୟ, ବୈଷ୍ଣବ, ଓ ବାୟୁ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ, ଏବଂ ଶେଷରେ ବ୍ୟତୀପାତ, ଧୃତି, ବୃଦ୍ଧି, ଓ ଶୁଭ ଅବସରରେ, କରଣ ଯଦି ବିଷ୍ଟି ରହିତ ଥାଏ, ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ଅର୍ଧୋଦୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଏହା କରିବା ଶୁଭ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଓ ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ସମୟରେ ଏହା ବିଶେଷ ମଙ୍ଗଳକାରୀ। ଯଦି କୌଣସି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ କାମ ଥାଏ, ତେବେ ମାସ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ଦରକାର ନାହିଁ। ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋମୟ ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଭୂମିରେ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଓ ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଷଡ୍କୋଣ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହାକୁ ନବଧାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବାହାରୁ ଘେରି, ପୁଣି ଏହାର ବାହାରେ ଏକ ତ୍ରିକୋଣ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି କିମ୍ବା ତାମ୍ବାର ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଯଥେଷ୍ଟ, କିନ୍ତୁ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମୁଙ୍ଗ ଚାଲିର ପାତ୍ର, ସଂଧି ସ୍ଥାନରେ ଗହୁଁ ଚାଲିର ପାତ୍ର ଉପଯୁକ୍ତ। ଦଶହଜାର ପଳ ଘୃତ ଧାରଣ କରିପାରିବା ପାତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏବଂ ଚିନି ପାଇଁ ତିନିହଜାର ପଳ ଘୃତ ଧାରଣକ୍ଷମ ପାତ୍ର ଦରକାର। ଏକ ଶତ ପଳ ପାତ୍ରରେ ଅକ୍ଷ ଫଳର ରସ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ। ଏପରି ଭାବରେ ପାତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, କପାସ ତାନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ବତି ରଖିବା ଦରକାର। ତିଥି ଅନୁଯାୟୀ ହଜାର ବତି ତିଆରି କରାଯିବ। ଏହି ହଜାର ପଳ ମାନରୁ ଦଶମାଂଶ ଭାଗ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଆଯିବ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ପୁଣି ଅର୍ଦ୍ଧ, ମୃଦୁ ଶିରା ଓ ମୋଟ ମୂଳ ଥିବା ଭାବରେ। ପାତ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଗୁଲା ରଖିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ, ପ୍ରଥମେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦୀପ ଜାଳାଇବା ଉଚିତ। ଅଥବା ଏକ ଅଷ୍ଟଦଳ ଚାଉଳ ବିଛାଣି ଉପରେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଧୂଟ ରଖିବା ଦରକାର। ପରେ ଜଳ ଓ ଅକ୍ଷତ ନେଇ, ଦୀପକୁ ସଂସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଣବ ଅକ୍ଷର, ପାଶ, ମାୟା, ଶିଖା ଓ କର୍ତ୍ତା ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ‘ବାହବେ’ ଅକ୍ଷରର ପରେ ହଜାରଦଳୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଆତ୍ରେୟ’, ‘ଅନସୂୟା’ ଓ ‘ଗର୍ଭରତ୍ନ’ ଶବ୍ଦର ପରେ ସେହି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଦୀପ ନେଇ, ‘ଅମୁକଂ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୁଣି ‘ରକ୍ଷ, ରକ୍ଷ’ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା, ଦୁଇଟି ମାୟାକୁ ଦୂର କରିବା, ‘ତାର’ ଅକ୍ଷର, ନିଜ ବୀଜ ଏବଂ ‘ଆତ୍ମଭୂ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଦୀପକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ‘ଅମୁକଂ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶେଷରେ ‘ବରଦାନ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବେଦ, କାମନା, ଚାମୁଣ୍ଡା, ‘ସ୍ୱାହା’ ଓ ‘ପୂସ’, ‘ବିନ୍ଦୁ’ ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ମହାନ ମନ୍ତ୍ରମାଳାର ଋଷି ଭାବେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏଭଳି ଉଚ୍ଚିତ ବିଧିରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କ ପୂଜା କଲେ, ତାଙ୍କର କୃପା ଓ ରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ।