ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି କାର୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା ଶୂନ୍ୟାନୁଶାସନ। ଦଶମ ମନ୍ତ୍ରରେ, ନଉଟି ଅକ୍ଷର ଥିବା କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅକ୍ଷରଗୁଡିକ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ଏହାର ଆଦି ଅଂଶକୁ ବିରାଟ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଅନ୍ୟ ଅଂଶଗୁଡିକୁ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ରୂପେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର 'ଶିବ' ଅଟୁଟ ଅଛି, ଅନ୍ୟ ଅଂଶଗୁଡିକ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏଭଳି କୁଳ ଉପାସନା ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଏକାଉଶି ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ହୃଦୟରେ 'ତାର' ଅକ୍ଷର, କାର୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ, କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ରର ଯୁଗଳ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ପାଞ୍ଚ ଅଂଶ 'ଭୂ', 'ନେତ୍ର', 'ସମନେତ୍ର', ଓ 'ଅକ୍ଷି' ଅକ୍ଷରରେ ବିଭକ୍ତ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏହି କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଅଠାର ଅକ୍ଷରରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ପବିତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ, କାର୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଦିଆଯାଏ। ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାଥ, ଅନ୍ତେ ସୁରକ୍ଷିତ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମନ। ହଜାର ଅଗ୍ନି-ହୋମର ଶେଷରେ, ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ରର କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଦିବ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ। ସେ ଏକ ରାଜା, ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି, ଏକ ବୀର, ତୃତୀୟ ଅଂଶ ଏକ ପ୍ରବଳ ଯୋଧ୍ୟା। ସେ ରେବା ନଦୀର ଜଳରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ତାଙ୍କ ହାତ ଆହତ। ଯୁବତୀମାନେ ନର୍ମଦା ଜଳରେ ପ୍ରସ୍ନାନ କରି ତାଙ୍କୁ ଶିରୋଭିଷେକ କରନ୍ତି, ସେ ଜଳରେ ଖେଳ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଦଶହଜାର ମନ୍ତ୍ରର ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। କାର୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ନାମକ ରାଜା ହଜାର ହାତର ମାଲିକ। ଏହି ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଏକତିସ ଅକ୍ଷରରେ ମିଳିଥାଏ। 'କାର୍ତବୀର୍ୟ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ବିଦ୍ମହେ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଅର୍ଜୁନ, ମନ୍ତ୍ରପାଠର ଶେଷରେ, ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶେଷ ଶ୍ଲୋକ କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଚାହିଁ। ରାତିରେ, ଯିଏ ଅନୁଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଚୋରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏବେ, କାର୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଦୀପ ପୂଜାର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯିବ। ମାଘ ଓ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଦୀପ ଜ୍ୱାଳନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ହସ୍ତ, ଉତ୍ତରା, ଅଶ୍ୱିନୀ, ରୌଦ୍ର, ପୁଷ୍ୟ, ବୈଷ୍ଣବ, ଓ ବାୟୁ ନକ୍ଷତ୍ରର ଦିନରେ, ଶେଷରେ ବ୍ୟତୀପାତ, ଧୃତି, ବୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭ ଅବସରରେ, କରଣ ଯଦି ବିଷ୍ଟିରୁ ମୁକ୍ତ ଅଛି, ଗ୍ରହଣ ଓ ଅର୍ଦ୍ଧୋଦୟା ଉଦୟ ଦିନରେ ଦୀପ ଜ୍ୱାଳନ କରିବା ଉଚିତ। କାର୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଅତି ଆପତ୍କାଳୀନ ମାମଲାରେ ମାସ ଓ ଅନ୍ୟ ବିଧିର ଶୁଦ୍ଧି ଦରକାର ନାହିଁ। ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ କରି, ଗୋମୟ ଓ ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧିତ ଭୂମିରେ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ ଓ ଚାଉଳରେ ଷଡ୍କୋଣ ଚିତ୍ରାଇବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ନଉ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟରେ ଘେରିବା ଓ ପ୍ରାନ୍ତରେ ତ୍ରିକୋଣ ଚିତ୍ରାଇବା ଉଚିତ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, କିମ୍ବା ତାମ୍ବା ଥିଲେ ତାହାରେ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମୁଙ୍ଗ ଚୂଣାର ପାତ୍ର ଓ ସଂଧିରେ ଗହୁଁ ଚୂଣାର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଦଶହଜାର ପଳ ଘୀ ରଖିବାକୁ ପାତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଚିନି ପାଇଁ ତିନିହଜାର ପଳ ଘୀର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଏକଶ ହଜାର ପଳର ପାତ୍ରରେ ଅକ୍ଷ ଫଳର ରସ ରଖିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ପାତ୍ର ଏପରି ସ୍ଥାପିତ କରି, ତାହାରେ କପାସ ତନ୍ତୁର ଭାତି (ବତି) ରଖିବା ଉଚିତ। ହଜାର ତନ୍ତୁ ତିଥି ଅନୁସାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ହଜାର ପଳ ମାପରୁ ଦଶମ ଅଂଶ ଏହି କାମ ପାଇଁ ଭାର ନିଆଯିବ। ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ଉପଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ତିକ୍ତ ତଳ ଓ ମୂଳ ଭାଗ ଥିବା ଉଚିତ। ପାତ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଗୁଳା ରଖିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଦୀପ ଜ୍ୱାଳନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଗଣେଶଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମିତ ଉପାସନା ଓ ଦୀପ ପୂଜା କରି, କାର୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଓ ଦୟାର ଅନୁଭବ ହୁଏ।