ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି କିପରି ଏକ ଦେବତାଙ୍କର ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ କବଚ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଯାଞ୍ଚିତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମେ, ମୁଣ୍ଡର ଚୂଡ଼ା, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ପଦ୍ମ ସହିତ, ଓ ଶବ୍ଦର ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି କବଚ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହି କବଚକୁ ହୃଦୟ, ଉଦର, ନାଭି, ଉଦର ଓ ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଉପରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଦୁଇଟି ପ୍ରଣବ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ ଦଶଟି ବୀଜାକ୍ଷର ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ଥାପନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଭୃକୁଟି, କାନ, ଆଖି, ନାକ, ମୁଁହ, କଣ୍ଠ ଓ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି କବଚ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ କରାଯିବ। ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ, ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ପଞ୍ଚାଶଟି ଦକ୍ଷ ହସ୍ତ ଧାରଣ କରି, ବାମ ହାତରେ ବାଣ ଓ ଧନୁଷ୍ୟ ଧରିଥିବା ଚିତ୍ରରେ ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଚକ୍ରଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରାଯିବ। ଏହି ବିଧି ଅନୁସାରେ, ଚାଉଳ ଓ ଖିର ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବିଶେଷ ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ଚୋର ଓ ଭୂତପ୍ରେତଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ଦର ନାଶ କରି, ଦୁଃଖ, ଅପମଙ୍ଗଳ ଓ ବିପଦ ଦୂର କରେ। ଏହା ନିରାପତ୍ତା, ଅଧିନତା, ସମୃଦ୍ଧି ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଆଣେ। ଏହି ବିଧିରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ପରେ ଧନ ସଂପର୍କିତ କୃତ୍ୟ ପାଇଁ, ବିଶ୍ୱର ଅଧିପତିମାନେ ଅସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାନ୍ତି। ଏବେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ବିଶେଷ ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି। ଏହି କବଚ ବିଭାଗ ତାରା ନାମକ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମାଟି ଓ ପାଞ୍ଚଭୂତରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ଘର ଚାରିପାଖରେ ସୁଶୋଭିତ ରହିବା ଦରକାର। ସେଠାରେ ଏକ କଳଶ ସ୍ଥାପନ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଆନି ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଏହି କଳଶକୁ ଜଳରେ ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ପ୍ରିୟ ହୁଏ ଓ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରେ। ଏଭଳି ଅଭିଷିକ୍ତ ମଣିଷ ସଫଳ ବାକ୍ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରେ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଭୟ ଦୂର ପାଇଁ ଏହି ବିଧି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଧତୁରା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିର, ନିମ୍ବ ଦ୍ୱାରା ବିରୋଧିତ, ଓ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ। ତିକ୍ତ ତେଲ, ମହିଷ ଘିଅ, ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ତିଳ, ଚାଉଳ ଓ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଅଧୀନ ହୁଏ। ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଦ୍ୱାରା ନାରୀ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ମୁରା ଦ୍ୱାରା ପିଶାଚ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ। ସମିଦ୍ ହୋମ କଲେ ସନ୍ତାନ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଧନ ଓ ସୁଖ ମିଳେ। ରୋଚନା ଓ ଗୋବର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରତା ଆସେ, ଚାଉଳ ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଲାଭ ହୁଏ। ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଓ ସୁବିଧା ଅନୁଯାୟୀ ଏହା ଉଚିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଘୋଷିତ, ପଞ୍ଚମ ତାଙ୍କ ସ୍ୱନିଜ ପାଶ ଦ୍ୱାରା, ଷଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା। ନବମ ତାଙ୍କ ବାଣୀ ଓ ସ୍ୱରୂପ ଦ୍ୱାରା, ଶେଷ ଦୁଇଟି କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର। ଦଶମ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନବାକ୍ଷରୀ କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାଇଛି। ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମକୁ ବିରାଟ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଅନ୍ୟମାନେ ତୃଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦର। ପ୍ରଥମ ହେଉଛି "ଶିବ" ଅକ୍ଷର, ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ। ଏହି ବିଶ୍ ମନ୍ତ୍ରର ପୂଜା ପୂର୍ବବତ୍ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ହୃଦୟରେ "ତାରା" ବୀଜାକ୍ଷର ରଖି, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଯୁଗଳ କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରାଯିବ। ଏହାର ପଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ ହେଉଛି "ଭୂ", "ନେତ୍ର", "ସମନେତ୍ର" ଓ "ଅକ୍ଷି" ଅକ୍ଷର। ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରିୟ ଏହି କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଅଠାର ଅକ୍ଷରର। ଶ୍ରୀମାନ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାୟକ, ଶେଷରେ ସୁରକ୍ଷିତ, ସମସ୍ତ ବିପଦର ଆଶ୍ରୟ। ହଜାର ହୋମ ଶେଷରେ ଏହି ମହା କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରର ଉପସମ୍ହାର ହୁଏ।