ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଜିଜ୍ଞାସୁ ରାଜା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ତାଙ୍କର ମନର ଶଙ୍କା ଦୂର କରିବାକୁ ଚାହିଲେ । ସେ ପଚାରିଲେ— କିପରି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ଭୂମିରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହେବାର ପଦବୀ ଅଜର କଲେ? ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ତେଜ କିପରି ଲାଭ କଲେ? ଏହାର ଉତ୍ତର ହେଉଛି— କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରୀ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତେଜ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଜୟ କରି, ହରାଇଥିବା ଜିନିଷକୁ ଦ୍ରୁତ ରୂପେ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ ଏମିତି ଯେ, ଏହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ । ଏହି ଉପାୟ ଶାନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ନିଦ୍ରାର ଶାନ୍ତ ଭାବ, ଏବଂ କାମନା ଓ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିନ୍ଦୁର ଅଗ୍ନିରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ । ଏଠାରେ ରେଫ୍ (‘ର’) କିମ୍ବା ‘ଭ’ ଧ୍ୱନି ଯୁକ୍ତ ଅନନ୍ତ ଆସନ ଅଛି, ଯାହା ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ କାନ ନିକଟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର କୁଳି ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦୁଇ ଦଶକରୁ କମ୍ ସ୍ଵରାକ୍ଷର ରେ ରଚିତ, ‘ତାର’ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ, ଏବଂ ନଖ ନିମ୍ନ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ । କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ତାଙ୍କର ବୀଜ ଶକ୍ତି ହୃଦୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି । ଚତୁର୍ଥ ଅଂଶ ଶାନ୍ତିରେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ କାମନାରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସଙ୍ଗଠିତ କରିବା ଉଚିତ । ମୁଣ୍ଡ ଶିରୋଭୂଷଣ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ପଦ୍ମ ସହିତ, ଏବଂ ବାଣୀ ସହିତ କବଚ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଦରକାର । ହୃଦୟ, ଜଠର, ନାଭି, ଗୁପ୍ତ ଅଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଏହି ବୀଜ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଉଚିତ । ଦୁଇ ପ୍ରଣବ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ ଦଶ ବୀଜ ଅକ୍ଷରକୁ ରଖିବା ନିୟମ ଅଛି । ଭୂକୁଟି, କାନ, ଚକ୍ଷୁ, ନାକ, ମୁଁହ, କଣ୍ଠ ଓ ଅଙ୍ଗରେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେବା ଉଚିତ । ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ କାମନା ନିବୃତି ପାଇଁ, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମନୋଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ । ତାଙ୍କର ପଚାଶି ଦକ୍ଷ ହାତ, ବାମ ହାତରେ ବାଣ, ଧନୁଷ ଧରିଥିବା ମୁର୍ତ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ । କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର । ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆସନରେ ଚାଉଳ ଏବଂ ଖିର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ବିଧି ଚୋର ଓ ଭୂତପ୍ରେତଙ୍କ ଅହଂକାର ନାଶ କରେ । ଏହା ଦୁଷ୍ଟମାନୋଁକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ନ କରି, ଦୁଃଖ ଓ ଅପମଙ୍ଗଳ ଦୂର କରେ । ସୁରକ୍ଷା, ବଶୀଭୂତି, ସମୃଦ୍ଧି ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଅଷ୍ଟମୀ ପରେ ଧନ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ବିଧି କରିଲେ, ଲୋକପାଳମାନେ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି । ବର୍ତ୍ତମାନ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୂଜା ବିଧି ଏଠାରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଉଛି । କବଚର ଏହି ଅଂଶ ‘ତାର’ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ରଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଏହି ବିଧି ମାଟି ଓ ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, କୋଣରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ ଏକ ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ କରିବା ଦରକାର । ଏଠି ଏକ କଳଶ ସ୍ଥାପନ କରି ରାଜାଙ୍କୁ ଆନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ଯଦି ଏହି କଳଶକୁ ଜଳଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ପ୍ରିୟ ହୁଏ ଓ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ । ଏହି କଳଶ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ମଣିଷ ମଧୁର ବାଣୀ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ କରେ । ଶତ୍ରୁ ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହି ବିଧି କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ବିଧି ଧତୂରା ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିର, ନିମ୍ବ ଦ୍ୱାରା ବିପରୀତ, ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ । ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ, ମହିଷ ଘୃତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ ନିୟମିତ । ତିଳ, ଚାଉଳ ଓ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ବଶୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି । ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀବଶୀକରଣ, ମୁରା ଦ୍ୱାରା ପିଶାଚ ଶାନ୍ତି ହୁଏ । ସମିଦ୍ ହୋମ କଲେ ପୁତ୍ର, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଧନ ଓ ସୁଖ ମିଳେ । ରୋଚନା ଓ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରତା, ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଲାଭ ହୁଏ । ଏହି ବିଧିକୁ ମନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଓ ସୁବିଧା ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆବାହନ କରି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦରକାର । ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ବୀଜ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ । ତାଙ୍କର ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବନ୍ଧନ ସହିତ ପଞ୍ଚମ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ମାୟା ସହିତ ଷଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି । ନବମ ମନ୍ତ୍ର ତାଙ୍କର ନିଜ ବାଣୀ ଓ ସ୍ୱରୂପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ଶେଷ ଦୁଇଟି ହେଉଛି କବଚ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର । ଏହିପରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି ଓ ନିୟମିତ ବିଧିରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୂଜା ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରସାଧନା କଲେ, ମନ୍ୟମାନ୍ୟ ଲୋକ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି ।