ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ପ୍ରବେଶ କିମ୍ବା ବାହାରିବା ସମୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଚରଣ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ହନୁମାନଙ୍କୁ ଦୀପାର୍ପଣ କରିବାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଆଳସ୍ୟ କିମ୍ବା ଅସମ୍ମତି ଦେଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦୀପ ଦେବା ପାଇଁ ଛୋଟ ମାପକୁ ପଞ୍ଚ, ସାତ କିମ୍ବା ନଅ ଭାବିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେବା ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଏକ ଚିତ୍ର କିମ୍ବା ରୂପ ତିଆରି କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହି ଚିତ୍ରକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସିଂହ ଚାଳରେ ତିଆରି କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହି ଶୂରବୀର ରୂପକୁ ଦେଵାଳ, ବସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଆସନ ଉପରେ ଅଙ୍କିତ କରିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏକ ନିରନ୍ତର ଦୀପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଷଷ୍ଠି ଆରମ୍ଭରେ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆରମ୍ଭରେ ଏହି ଦୀପକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ। ବେଦିର ଆରମ୍ଭରେ ଓ ନିରନ୍ତର ଦୀପ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟାକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ଗୋମୟ ଲଗାଇଥିବା ଭୂମିରେ ଏକ ଶୁଭ ପଦ୍ମ ଅଙ୍କିତ କରି, ତାହା ଉପରେ ଦୀପ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ, ଛଅ କୋଣିଆ ଆକୃତି ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଷଡ୍କୋଣ ଚିତ୍ରାଙ୍କନ କରି, ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମୃଦୁ ରୂପ ଅଙ୍କିତ କରି ହନୁମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହି ପୂଜାରେ ବସୁ ପତ୍ର ଉପରେ ଅଷ୍ଟ ଵାନରଙ୍କୁ କ୍ରମିକ ପୂଜା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି—ନୀଳ, ତାପରେ ଜାମ୍ବବାନ୍, ପୁନି ପ୍ରହସ୍ତ, ପ୍ରଥମେ ଅଞ୍ଜନାନନ୍ଦନ, ତାପରେ ରୁଦ୍ର ରୂପ, ରାମଦୂତ, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ନିବାରକ—ଏହିଭଳି କ୍ରମରେ। କୁଶ ଜଳ ନେଇ ଦୀପ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଏବଂ ବେଦିରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ଜଳ ଭୂମିରେ ଢାଲିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହି ଉତ୍ତମ ଦୀପକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ପାଇଁ ତେରଟି ପଦାର୍ଥ ଦରକାର—ଗୋମୟ, ମାଟି, କାଳି, କଷ୍ଟୂରୀ, ଦହି, ଦୁଧ, ତାଜା ଘିଅ, ମଖନ ଇତ୍ୟାଦି। ଯଦି ଏହି ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ମିଳିନଥାଏ, ତେବେ ମହିଷ ଗୋବର ବ୍ୟବହାର କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ ଶିଶୁମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା, ଚୋର ଇତ୍ୟାଦିର ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ କରାଯାଏ। ଯାହା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଛି, ତାହାକୁ ନେଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ଭୂମିରୁ ଉପରେ ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସେଠାରେ ଗୋପୀଚନ୍ଦନ, ହରିତାଳ ଓ ଗୌରିକା ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋପୀଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଚତୁରସ୍ର ଘର ତିଆରି କରିବେ। ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ କର୍ମକାରୀ ବୀଜାକ୍ଷର ଓ କ୍ରୋଧର ପୂଛ ଅଙ୍କିତ କରିବେ। ଧୂପ ଶତଦଳ ପଦ୍ମ ଭଳି ହେବା ଉଚିତ, ଯାହା ଶାଳ ଗଛର ଲାହାରୁ ତିଆରି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାସକ ନେଇବା ପାଇଁ ଭାତ ଓ ଦହି ଦେଇ ନୈ୵େଦ୍ୟ ଦେବେ। ଏହି ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ହାରାଇଯାଇଥିବା ମହିଷ ବା ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଫେରି ଆସିଥାଏ। ଚୋର, ସାପ ଇତ୍ୟାଦି ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ଭୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ। ଏହି କ୍ରମରେ, ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ହାତୀ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ମହିଷ ରଖିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହି ଭଳି କ୍ରମରେ ତଳୱାର, ଛୁରି, ଲଠି ଓ ଗଦା ନିୟମିତ ରଖିବା ଉଚିତ—ସହିତ ଏକ ଡମରୁ ଧରିଥିବା ଓ ଭୟଭୀତ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଜନାନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲରେ ପୂଜା କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଶୋଭିତ ଦୀପ ଆଗରେ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଶନିବାର ଦିନରେ ଏହି ବିଧିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତି ପରେ, ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଅଳ୍ପ ଭାଙ୍ଗିଆ ପଣ୍ଡୁଲିପି ଅଙ୍କିତ କରିବା ଉପଯୁକ୍ତ। ଡାହାଣ ହାତରେ ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରା ଏବଂ ବାମ ହାତରେ ପଣ୍ଡୁଲିପିର ଶିର୍ଷ ଛୁଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।