ଏହି ପୂଜା ବିଧିରେ, ସମସ୍ତ ଅଂଶଗ୍ରାହୀମାନେ ମିଶି, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ପ୍ରକାରେ ଯିଏ କୌଣସି ମାନବ ଏହି କ୍ରିୟା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶୀଘ୍ର ଫଳ ପାଇଥାଏ। ପରେ, ଭୂମି ଉପରେ ହନୁମାନଙ୍କର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରି, ଏହା ପାଖରେ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏପରି ଭାବେ, ଏହି ଚିତ୍ରଟିକୁ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ (୧୦୮) ଥର ଲେଖି, ପୁନଃ ପୁନଃ ମିଟାଇ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟାମାନେ ମଧ୍ୟ କୋମଳ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କନ କରି ସମ୍ପାଦନ କରିବା ଉଚିତ। କେବଳ କୋମଳ ପତ୍ର ନୁହେଁ, କେସର, ସମିଦ୍ଧା, ମରିଚା ବା ଜିରା, ଖଣ୍ଡା, କରଞ୍ଜ ବିଜ, ବଟ ବିଜ, ହୋମ କାଷ୍ଠ, ତେଲ ଲଗା ହୋଇଥିବା କାଷ୍ଠ, ଚନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋଚନ ବିଜ, ଲବଙ୍ଗ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ପାଦ ଧୂଳି ଏବଂ ଧାରି ଲୁଣ ମିଶାଇ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଧାନ ଦ୍ୱାରା ଧାନ ମିଳେ, ଅନ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ନର ସମୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏହି ସବୁ କଥା କହିବାକୁ ଦେଖ, ବିଷ, ରୋଗ, ଶାନ୍ତି, ମୋହ ବା ନାଶ ଯେପରି ଅବସ୍ଥା ହେଉ, ଦମନ, ଯୁଦ୍ଧ, ଆଘାତ, ଦୈବିକ କ୍ରିୟା, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି, ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ—ଏହା ସବୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ଏବେ ହନୁମାନ୍ୟନ୍ତ୍ରର ବିଶେଷ କଥା କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦାନ କରେ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ‘ସାଧ୍ୟ’ ଶବ୍ଦ ଲେଖିବା ଉଚିତ, ଏହାର ଭିତରେ ପାଶି ବିଜ ଲେଖିବା ଦରକାର। ଏହାର ବାହାରେ ଏକ ରେଖା ଏବଂ ତାହା ପରେ ଏକ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ତା’ପରେ ଏହି ବିଜକୁ ଆଠଟି ବଜ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଲେଖିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଟି ଚକ୍ରାକାର ରେଖା ଦ୍ୱାରା ଘେରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରକୁ ତାଳପତ୍ର କିମ୍ବା ଭୂର୍ଜପତ୍ର ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣର ରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କନ କରି, ତାହାରେ ବାନର ଶକ୍ତି (ହନୁମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ) ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ମରିଚି ଜ୍ୱର, ମାୟା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ। ଭୂତ, ପିଶାଚ, ରାକ୍ଷସ ମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ମାତ୍ର ନାଶ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରରେ ତିନିଟି ଦୀର୍ଘ ରେଖା ଥାଏ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ କଥିତ ପାଞ୍ଚଟି ଗୁପ୍ତ ବୀଜ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଚତୁର୍ଦ୍ଦିକ ଅଂଶର ଶେଷରେ କୀର୍ତ୍ତିର ଧ୍ୱଜା ଅଙ୍କିତ ହୁଏ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରର ତେଜସ୍ୱିତା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଦଶ ମିଲିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭା ସମାନ। ଏହା ପରେ, ଲଙ୍କାନଗର, ଦହୁଥିବା ସମୁଦ୍ର ପାର ଦେଖାଯାଏ। ସୀତାଙ୍କ ପାଖରେ ବାୟୁର ଚିହ୍ନ ଏବଂ ବାୟୁର ଶେଷରେ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ନ ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ସେନା ପ୍ରାକାର ଲେଖିବା ଦରକାର। କାରଣ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ଡ୍ରୋଣ ଡମ୍ବ ଶବ୍ଦ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଉପଟାଇବା ଅଙ୍କନ ହେଉ। କଟିବା ଶେଷରେ, ବାନର ସୁରକ୍ଷାର ଶେଷ ଏବଂ ଅନ୍ତେ ଦଳ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ତଥ୍ୟର ଶେଷରେ ଅସ୍ତ୍ର ଭେଦ ରୋକିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ପୁତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖରେ 'ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ର ଗ୍ରହଣ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କ ମାୟା ଶେଷରେ 'ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶ' କହିବା ଉଚିତ। କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥା ଶେଷରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶରଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଦେବତା ତରୁ ଲାଘିବା ଉଲ୍ଲେଖରେ ମହାଶକ୍ତିର ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯୁଦ୍ଧ ସଫଳ ହେବାରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉପଖ୍ୟାନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। 'ମାର୍ତ୍ତାଣ୍ଡ-ମେରୁ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ପାହାଡ଼ର ଆସନ' କହିବା ଦରକାର। 'ଆଚାର୍ଯ୍ୟ-ମମ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ 'ସମସ୍ତ ଗ୍ରହର ନାଶ' କହିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ଦୂର କରେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୂରେ ରହନ୍ତି। ସମସ୍ତ ରୋଗ ଏବଂ ଭୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ଶେଷରେ 'ନିବାରଣ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ତା’ପରେ 'ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ' ବୋଲି ନିଜ ପାଇଁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ କହିବା ଉଚିତ।