ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି ଯେ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରକୃତ ଓ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହରେ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ମଙ୍ଗଳବାର କିମ୍ବା ରବିବାର ଦିନ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ପୂଜାରୀ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଓ ପବିତ୍ର ମନ ନେଇ ଏହି ଉପଚାର କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମେ, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶକ୍ତିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଲାଲ ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ, ସିନ୍ଧୂର ଓ ଏହା ସମାନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ନିବେଦନ ଭୋଗ ଭିତରେ ଚିରା, ପକା ଭାତ, ଶାକ-ଶବ୍ଜି, ମିଠା, ତଳିତ ବଣ୍ଡା ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଭକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂଜାରେ ସତେଇଟି ଅଖଣ୍ଡ ଓ କୋମଳ ପତ୍ର ଦେବା ଦରକାର। ଏଭଳି ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦଶବାର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ନିଜର ଇଚ୍ଛିତ ସଙ୍କଳ୍ପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଯଥାବିଧି ଶକ୍ତିକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର। ପୂଜାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ସମସ୍ତ ପୂଜାର୍ଥୀ ସହିତ ମୌନ ଭାବେ ଏହି ପ୍ରସାଦ ଉପଭୋଗ କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଯେ କୌଣସି ମାନବ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୀଘ୍ର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଏହାପରେ, ଭୂମିରେ ହନୁମାନଙ୍କର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରି, ସେଠାରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠଥର ଲେଖି, ପୁନଃ ପୁନଃ ମିଛାଇ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କ୍ରିୟା କୋମଳ ପତ୍ର, କେଶର, ଅରଣି କାଠ, ମରିଚ, ଜିରା, କାଠି, କରଞ୍ଜ ବୀଜ, ବଟ ବୀଜ, ତେଲ ଲାଗିଥିବା କାଠି ଦ୍ୱାରା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଶୁଭ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଚନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋଚନ ବୀଜ, ଲବଙ୍ଗ, ବା ଶତ୍ରୁଙ୍କର ପାଦ ଧୂଳି ଓ ଲଙ୍କା ମିଶ୍ରିତ ଲୁଣ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଧାନ ଦ୍ୱାରା ଧାନ, ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। କିଛି ଅଧିକ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ— ବିଷ, ରୋଗ, ଶାନ୍ତି, ମୋହ, ନାଶ, ଅଧିନ କରିବା, ଯୁଦ୍ଧ, ଆଘାତ, ଦୈବିକ କାର୍ଯ୍ୟ, ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତି, କିମ୍ବା ମହାବନରେ ଏହି ଉପାୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏବେ ମୁଁ ହନୁମାନ୍ୟନ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦାତା। ଏହାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ‘ସାଧ୍ୟ’ ଶବ୍ଦ ଲେଖିବା ଦରକାର, ତାହାର ଭିତରେ ପାଶି ବୀଜ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହାର ବାହାରେ ଏକ ରେଖା, ତାହାର ବାହାରେ ଚତୁରସ୍ର ଅଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର। ତଳ ଚାରିଦିଗରେ ଅଷ୍ଟ ଵଜ୍ର-ସ୍ଥାନରେ ପୁନଃ ସେହି ବୀଜ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ କୁ ତିନି ସଂଖ୍ୟକ ମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରିଦେବା ଦରକାର। ଏହି ଯନ୍ତ୍ର କୁ ତାଳପତ୍ର କିମ୍ବା ଭୂର୍ଜପତ୍ର ଉପରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଚିତ୍ରାଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ବାନର-ଶକ୍ତିର ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଯଥାବିଧି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ମାରୀଚି ପ୍ରଭୃତି ଜ୍ୱର, ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପଦ ନାଶ କରିଥାଏ। ଏହାକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଦୂତ ଓ ଦୂର୍ଜନ ଦୂରେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରରେ ତିନିଟି ଦୀର୍ଘ ରେଖା ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ପାଞ୍ଚଟି ଗୁପ୍ତ ବୀଜ ଲେଖିବା ଦରକାର। ଚାରିଦିଗର ଅଞ୍ଚଳର ଶେଷରେ କୀର୍ତ୍ତିର ପତାକା ଅଙ୍କିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ତେଜ ଦହୁଁଥିବା ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ପ୍ରଭାମୟ। ଏହାପରେ ଲଙ୍କାନଗର, ଦହୁଁଥିବା ସାଗର ଅତିକ୍ରମଣ, ସୀତାଙ୍କ ପାଖରେ ବାୟୁର ଚିହ୍ନ, ବାୟୁର ଶେଷରେ ପୁନଃ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଙ୍କନ, ‘ନ’ ଅକ୍ଷରର ଶେଷରେ ସେନା ପ୍ରାକାର, ‘କାରଣ’ ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ଦ୍ରୋଣ ଢୋଳର ଧ୍ୱନି ଓ ପର୍ବତ ଉପାଡ଼ିବା, କଟିବାର ଶେଷ, ବାନର ସୁରକ୍ଷାର ଶେଷ, ଶେଷରେ ଦଳ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଘଟଣାର ଶେଷରେ ଅସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ନିବାରଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିୟମରେ କରାଯାଇଥିବା ହନୁମାନ୍ୟନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ, ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।