ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଗ୍ରହଦୋଷ, ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର, ରୋଗ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ, ଚୋର, କିମ୍ବା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ ଲୋକଙ୍କୁ ବିପଦରେ ପକାଇ ଦେଉଥିଲା। ଏପରି ଗୃହରେ ଯଦି ଉଚିତ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ, ତେବେ ସେଠାରେ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଏକ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି, ତାହାର ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ନାମ ଲେଖିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର ପାଠ ସମାପ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, "ଛେଦ! ଭଙ୍ଗ!" ବୋଲି କହିବା ଦରକାର। ପରେ ଏହି ପ୍ରତିମାକୁ ଦୁଇ ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଚାପି ଧରି, ତାହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଘରକୁ ଫେରିଯିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ସମୟରେ, ମହୁରୀ ଓ ଲୁଣ ନେଇ, ଖୋଲା କେଶରେ, ପିତୃବନରେ, ପେଚା, କାଉ, ଗୃଧ୍ର ପାଖ ଓ କାଉର ଆଖିର ମିଉକସ୍ ସହିତ କାମ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି କ୍ରମେ ସାତି ଦିନ କରିଲେ, ଅହଂକାରୀ ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ୱ ହୋଇଯାଏ। ଏହାପରେ ଏକ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଆଗାମୀ ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଘଟଣା ବ୍ୟଖ୍ୟା କରେ। ରାତିରେ ରାଖ, ପାଣି ଓ ମନ୍ତ୍ରକୁ ହଜାରଥର ପଠିବା ଦ୍ୱାରା, ମୂଳ କିମ୍ବା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଯେକୌଣସି ଦୁଃଖରେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିହେବ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ବୁଧବାର କିମ୍ବା ରବିବାର, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ମଙ୍ଗଳଚିହ୍ନ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରମରେ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ମୂଳମନ୍ତ୍ରରେ ଆବାହନ କରି, ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଫୁଲ, ସିନ୍ଦୂର ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏଥିପରେ ପିଠା, ଭାତ, ଶାକ, ମିଠା, ତଳଭୁଜା ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ। ପ୍ରସାଦରେ ସତେଇଟି ଅଖଣ୍ଡ କୋମଳ ପତ୍ର ଦେବା ଦରକାର। ଏପରି ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶଥର ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପଠିବା ଉଚିତ। ପରେ ନିଜ ଆଶା ଅର୍ପଣ କରି, ଉପଚାର କରିବା ପରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା ଦରକାର। ଦିଆଯାଇଥିବା ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କରି, ସମସ୍ତେ ନିରବତାରେ ଏହା ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କ୍ରିୟା କେଉଁ ମାନବ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଫଳ ମିଳେ। ଏହାପରେ, ଭୂମିରେ ହନୁମାନଙ୍କ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରି, ତାହା ସାମ୍ନାରେ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ୧୦୮ଥର ଲେଖି, ପୁନଃ ପୁନଃ ମିଛିଦେବା ଦରକାର। ଏପରି ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟାମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ କୋମଳ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିହେବ। କେଶର, ଆହୁତି କାଠି, ମରିଚ ଦାଣା କିମ୍ବା ଜିରା, ଶଳାକା, କରଞ୍ଜ ଓ ବଟ ଦାଣା, ତେଲ ଲିପ୍ତ କାଠି, ଚନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଲୋଚନ ଦାଣା, ଲବଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିହେବ। ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଦଧୂଳି ଓ ଚିହ୍ନିତ ଲୁଣ ମିଶାଇ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ। ଧାନ ଦ୍ୱାରା ଧାନ, ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହି ଦୀର୍ଘ କଥା କାହିଁକି? ବିଷ, ରୋଗ, ଶାନ୍ତି, ମୋହ, ନାଶ, ବଶୀକରଣ, ଯୁଦ୍ଧ, ଆଘାତ, ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ, ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତି, ବୃହତ୍ବନରେ ଏହି କ୍ରିୟା ସଫଳ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ହନୁମାନ ଯନ୍ତ୍ର ବିବରଣ କରିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦାତା। ଏହାର ମଧ୍ୟରେ 'ସାଧ୍ୟ' ଅକ୍ଷର ଲେଖି, ତାହାର ଭିତରେ 'ପାଶି' ବୀଜାକ୍ଷର ରଖିବା ଦରକାର। ବାହାରେ ଏକ ରେଖା ଓ ତାହାଠାରୁ ବାହାରେ ଚତୁରସ୍ର ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ। ପୁଣି, ଏହି ବୀଜାକ୍ଷରକୁ ଆଠ ଟି ବଜ୍ରପାଦରେ ଲେଖିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ତିନୋଟି ଯନ୍ତ୍ର ଚକ୍ରରେ ଘେରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ରକୁ ତାଳପତ୍ର କିମ୍ବା ଭୂର୍ଜପତ୍ରରେ ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣର ରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବାନର ଜୀବନ୍ଶକ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି, ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ମାରୀଚି ସୃଷ୍ଟ ଜ୍ୱର, ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଏପରି ଭାବେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶିତ କ୍ରମରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ମାନବ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଲାଭ କରେ।