ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁସାରେ, ମାନବ ଜନ୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ମାରୁତିଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଦେମନମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭୟାନକ ଗର୍ଜନରେ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି, ସେହି ମାରୁତିଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରାଯିବା ଦରକାର। ପୂଜାକ୍ରମରେ ଦଶମାଂଶ ଅର୍ପଣ କରିବା ନିୟମ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଚାଉଳ, ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ସହିତ ମିଶାଇ ଦିଆଯିବ। ମାରୁତିଙ୍କୁ ଆବାହନ କରିବା ପରେ, ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ମାରୁତି, ଯିଏ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତ, ଅପାର ତେଜସ୍ବୀ, ବାନର ରାଜା ଓ ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ଧାମ, ସେହି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ସୁଗ୍ରୀବ, ଅଙ୍ଗଦ, ନୀଳ, ଜାମ୍ବବାନ୍ ଓ ନଳଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ବି ଅର୍ଚନା କରିବା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ଏଭଳି ପୂଜା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ରାଜଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଭୟ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏହି କ୍ରମରେ ୨୨ ଜଣ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହ ଓ ଦେମନମାନେ ତୁରନ୍ତ ଧ୍ୱଂସ ହୁଅନ୍ତି। ଭୂତ-ପିଶାଚ, ମୂର୍ଛା, ମନ୍ତ୍ର ତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଜ୍ୱର ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ନିବାରିତ ହୁଏ। ତିନି ଦିନ ପରେ ଜ୍ୱର ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ପୂଜା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ରୋଗ ନିବାରିତ ହୁଏ ଓ ସେଠାରେ ଖୁସି ଆସେ। ଯଦି କୌଣସି ମନ୍ତ୍ରୀ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେ ଅସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ପାଠ କରି ଶରୀରକୁ ଛୁଇଁଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସପ୍ତଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରାଖି ଏବଂ ଛାଇଁ ଓ ଏକ ଲୋହା ଦାଗା ସହିତ ଧାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଅଛି, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଯାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଯେଉଁଠାରେ ଦିଆଯିବ, ସେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଦାସ ଭଳି ଅନୁଗତ ହୋଇଯିବେ। ଖାଦ୍ୟ ଗୃହରୁ ଏକ ପାତ୍ର ଏବଂ କରଞ୍ଜ ମୂଳ ନେଇ, ତାହାରେ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସିନ୍ଧୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରମରେ ଗ୍ରହ, ମନ୍ତ୍ର ତନ୍ତ୍ର, ରୋଗ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ, ଚୋର, ରାଜା ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ସମସ୍ତ କ୍ଷତି ନିବାରିତ ହୁଏ। ସେଉଁଠାରେ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ତାହାର ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କର ନାମ ଲେଖାଯାଏ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଶେଷରେ ଏହି ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି "ଛିନ୍ଦ! ଭଙ୍ଗ!" ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ପରେ ଦୁଇ ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଚାପି ଛାଡ଼ି ଦେଇ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା ଉଚିତ। ପିତୃବନରେ ଖୋଲା କେଶ, ସୋରିଷ ଓ ଲୁଣ ନେଇ, ପଚାସି, କାଉଁ, ଗୃଧ୍ର ପାଖ ଓ କାଉଁର ଆଖିର ମ୍ୟୁକସ୍ ସହିତ ସପ୍ତଦିନ ଏହି କର୍ମ କଲେ, ଏକ ଅହଂକାରୀ ଶତ୍ରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୱଂସ ହୁଏ। ପରେ ଏକ ପିଶାଚ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ ଭବିଷ୍ୟତ ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଘଟଣା ଘୋଷଣା କରେ। ରାତିରେ ଛାଇଁ, ପାଣି ଓ ମନ୍ତ୍ର ଏକ ହଜାରଥର ପାଠ କରି, ବଡ଼ କିମ୍ବା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଯେକୌଣସି ଦେହରେ, ଅଷ୍ଟମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ମଙ୍ଗଳବାର କିମ୍ବା ରବିବାର ଦିନ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆବାହନ କରିବେ। ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଫୁଲ, ସିନ୍ଧୂର ଓ ଏହା ସମାନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜା କରିବେ। ଏହା ସହିତ ଚିରା, ପକା ଭାତ, ଶାକ, ମିଠା, ଭଜା ଲଡୁ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଭୋଗ ଦେଇବେ। ସାଥିରେ ସେହି ପୂଜାରେ ସତେଇଟି ଅଖଣ୍ଡ ତରୁଣ ପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବେ। ଏଭଳି ପୂଜା କରି, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଶାନ୍ତିରେ ଦଶଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ପରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ଯଥାବିଧି ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେବେ। ଶେଷରେ, ଅର୍ପିତ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତାହାର ଅଂଶ ଦେଇବେ। ଏହିପରି ପୂଜା, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାମ ନିଷ୍ପାଦିତ ହୁଏ, ଶତ୍ରୁ ଦୂର ହୁଏ, ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୁଏ।