ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ପୂଜାରୀ ପ୍ରଥମେ ଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରକୁ ନାଭି, ପାଦ, ଗୁଡ଼ିକୁ, ଓ ପାଦଦଣ୍ଡରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବେ ବିସ୍ଥାପିତ କରିଥାନ୍ତି। ସେଠାରେ ମନ୍ଦାରା ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଛତ୍ର ଓ ଦ୍ବାରମଣ୍ଡପ ସହିତ ଅନେକ ଶୋଭାମୟ ବିଧି ରହିଛି। ଏହି ପବିତ୍ର ମଣ୍ଡପରେ ରାକ୍ଷସ, ବାନର, ଦେବତାମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସିଛନ୍ତି। ରାମଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୋଭାବନ୍ତି ସୀତା ଓ ତାଙ୍କର ରୂପକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଉଛନ୍ତି ଲକ୍ଷ୍ମଣ। ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ପୂଜାରୀ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଗଭୀର ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ରାମଙ୍କ ହାତରେ ଧନୁଷ ଧରିଛନ୍ତି, ସୀତା ଅଗ୍ନି ପରି ଶୋଭାମୟ। ଏଠାରେ ଛନ୍ଦ ଓ ଦେବତା ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; ରାମ ହେଉଛନ୍ତି ରାକ୍ଷସ ନାଶକ। ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଧ୍ୟାନ, ପୂର୍ବ ଅଙ୍ଗ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧି ଉଚିତ ଭାବରେ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏଠି ତାରା ଅକ୍ଷର, "ନମୋ ଭଗବତେ" ଓ "ଚନ୍ଦ୍ରଭଦ୍ରକ" ରହିଛି। ରାମ ନାମ ଦୁଇ ପ୍ରକାର— "ଶ୍ରୀ" ଓ "ଜୟ" ପୂର୍ବରେ ରଖାଯାଇଥାଏ। ଛନ୍ଦ "ଦେବତା" ଏବଂ ରାମ ହେଉଛନ୍ତି ପାପର ଭଣ୍ଡାର ନାଶକ। ଦଶଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପରି ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଷ୍ଟାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପୁରୁଷ ପାଇଁ ହୃଦୟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଦରକାର। ଏଠି ତାରା ବୀଜ, "ନମଃ" ଶକ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରନୟନ, ସାଗର, ଅଗ୍ନି ଓ ଷଡ୍ବାହୁ ରୂପ ରହିଛି। ଢୋଲ, ଢକ, ଶଂଖ, ତୁରୀ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ଧ୍ୱନି ହେଉଛି। ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କସ୍ତୂରୀ, କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ମନ୍ଦିର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦେବୀମାନେ ଓ ଗାନ୍ଧର୍ବୀମାନେ ନିର୍ମଳ କଣ୍ଠରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି। ସୌମିତ୍ରି ଓ ସୀତା ସହ ମୁନ୍ଦମାଳା ଶିରୋଭୂଷଣ ଧାରଣ କରି ରାମ ଶୋଭିତ। ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା କରି ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଆସିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କ୍ରମରେ ଘୃତ ଓ ପାୟସ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ରାମଙ୍କ ପାଇଁ "ହନ୍" ଯୁଗଳ ଅନ୍ତେ ଯେଉଁ ଅଂଶ ଅଛି, ସେହି ଅଂଶ ଅସ୍ତ୍ର, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରିୟ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଋଷି ଏଠି ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବବତ୍ ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷର ଅନୁସାରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ତାରା, ନିଜ ବୀଜ, "କମଳା" ଓ "ରାମଭଦ୍ର" ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। "ଦଶମୁଖନାଶକ" ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, "ମୋତେ ରକ୍ଷ କର, ଏହି ଦିଅ" ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବୀଜଶୂନ୍ୟ ବତିସଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଫଳଦାୟକ। ଏଠି ଦେବତା ରାମଭଦ୍ର, ବୀଜ ନିଜ, ଶକ୍ତି ଇନ୍ଦିରା। ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷରକୁ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଦରକାର। ଏହି କ୍ରମରେ, ମୁଖ, ଦୁଇ ବାହୁର ଗଠି, ଅଂକ, ହୃଦୟ ଓ ନାଭିରେ ଅକ୍ଷର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବବତ୍ ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ରାମଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ତାରା, ମାୟା, ଦୁଇ "ରମା", ଦଶରଥ ସହିତ "ହୃଂ" ଅନ୍ତେ ରହିଛି। ତିନି ଲୋକର ଶେଷରେ, ପ୍ରଭୁ ପାଇଁ "ହୃଦ" ଅନ୍ତେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣପ୍ରଭା ରୂପେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। "ଅଞ୍ଜନେୟ" ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ, ଗୁରୁ ପାଇଁ "ହୃଦ" ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହା ପରେ "ରାମ" ଶବ୍ଦ ଆସେ, "ହୃଦୟ" ପଞ୍ଚମ ଅକ୍ଷର ଭାବେ। "ରାମ" ଶେଷରେ "ଚନ୍ଦ୍ର" ଓ "ଭଦ୍ର", "ଙେମ୍" ଅନ୍ତେ "ପାବକବଲ୍ଲଭା" ରହିଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଅଗ୍ନି ଓ ଶେଷ ସହିତ ରାମ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୋଭିତ। ଏଠି ବ୍ରହ୍ମା ଋଷି, ଛନ୍ଦ ଗାୟତ୍ରୀ, ଦେବତା ରାମ। ସରୟୂ ତଟରେ ମନ୍ଦାରା ବେଦୀର କମଳାସନରେ ବସି, ବାମ ଜଂଘାରେ ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ହାତ ଧରି ରାମ ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି।