ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟା ଭାବେ, ଗାୟତ୍ରୀକୁ ଛନ୍ଦ ଭାବେ ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ଧାରଣ କରି, ଛଅଟି ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷରର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରର ଷଡଅଙ୍ଗ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମିକ ଭାବରେ କେଶବ ଆଦି ନାମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଧ୍ୟାନ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି—ଏକ ଘନ କଳା ମେଘ ପରି ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଶୂରବିର ଭାବରେ ରାମଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ମନରେ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା; ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଚମକୁଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା। ଏପରି ଧ୍ୟାନ ଶେଷରେ, ସାଧକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍। ବିମଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ସହିତ ବୈଷ୍ଣବାସନ ଉପରେ ବସି ଉପାସନା କରିବା ନିୟମ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବଦିଗରେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁକୁ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବାଣମାନେକୁ ପୂଜିବେ। ତାପରେ ହନୁମାନ, ସୁଗ୍ରୀବ, ଭରତ ଓ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ହନୁମାନଙ୍କୁ ପାଠ କରୁଥିବା ଭାବରେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ପଛରେ ଛତା ଧରିଥିବା ଭାବରେ ପୂଜିବେ। ଏହିପରି ଭାବେ ସୁରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଅକୋପଙ୍କୁ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପୂଜିଲେ, ଠିକ୍ ଭାବେ ରାମଙ୍କ ପୂଜା କଲେ, ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ପୂଜା ରାଜ୍ୟଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ଲୋଟସ୍ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ। ନୀଳ ଲୋଟସ୍ ଘୃତ ଲେପି ଅର୍ପଣ କଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆସେ। ଲାଲ୍ ଲୋଟସ୍ ଦ୍ୱାରା ହବି କଲେ, ଇଛିତ ଧନ ମିଳେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ପାଣି ପିଇଲେ ବର୍ଷକୁ, ବ୍ୟକ୍ତି ମହାକବି ହୁଏ। ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ହବି କଲେ ରୋଗ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ଘୃତ ମିଶ୍ରିତ ଖିର ଅର୍ପଣ କଲେ, ଜ୍ଞାନର ଖଜାନା ମିଳେ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି, ତାର ଦଶମାଂଶ ବିଳ୍ବପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ହବି କଲେ ଫଳ ମିଳେ। ଉପବାସ ରହି, ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ ମହାଫଳ ମିଳେ। ଘୃତ ଓ ତିନି ପ୍ରକାର ମିଠା ଦ୍ୱାରା ହବି କଲେ ଶ୍ରୀମତି ଲାଭ ହୁଏ। ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ଖିର ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କଲେ ଧନ ମିଳେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଅନେକ ଅନ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ଛଅ କୋଣିଆ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ବସୁପତ୍ର ଏବଂ ବାହାରେ ସୂର୍ୟ ପତ୍ର ଚକ୍ର ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଆଠଟି ପତ୍ର ଓ ଆଠଟି ବିନ୍ଦୁ ତଥା ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ‘ଓଁ’ ଅକ୍ଷର ଲିଖିବେ। ବାହାରେ ସୁଦର୍ଶନ ଓ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ଯୁଗଳ ଚିହ୍ନ ଦେବେ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଛଅ କୋଣିଆ ଯନ୍ତ୍ର ‘ଯନ୍ତ୍ରରାଜ’ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ୟ ଓ ପଦ୍ମପତ୍ର ରଖି, ବାହାରେ ଦୁଇ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରିବେ। ବାହାରେ ଅକ୍ଷରମାଳା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଲିଖିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ପ୍ରାଣଶକ୍ତିର ନିବାସ। ସାଧକ ଏହାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ମୋହନ, ଆକର୍ଷଣ, ବିରୋଧ, ନିର୍ବାସନ, ଭୂତଭଗାଡ଼ି ଓ ଏପରିକି କ୍ରିୟାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଦୂର୍ବା ଘାସ ଓ ଲେଖନୀ ସମ୍ପ୍ରଭାବ ପାଇଁ, କରଞ୍ଜ ବୀଜ ଆକର୍ଷଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଶାନ୍ତି, ପୋଷଣ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଏହି ଯନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଗଧା ଚର୍ମ ଉପରେ ଲିଖିବା ଦ୍ୱାରା ବିରୋଧ; ପତାକା ଉପରେ ଲିଖିଲେ ନିର୍ବାସନ ଓ ଭୂତଭଗାଡ଼ି ହୁଏ। ହଳଦୀଆ ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଲିଖିଲେ ପ୍ରମୁଖ ସିଦ୍ଧସାଧକ କାମ ସାଧନ କରିପାରିବେ। ଶ୍ମଶାନର ଭସ୍ମ ଓ ଏପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମାରଣ, ଉଚ୍ଛାଟନ ଓ ଏପରି କ୍ରିୟା କରାଯାଏ। ଏହି ଭାବରେ ରାଜୟନ୍ତ୍ର ଲିଖି, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ରାମଙ୍କର ବୀଜ ଅକ୍ଷର ‘ଠ-ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ’ ଅଟୁଟ ରହିଛି; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରସାକ୍ଷର ରୂପ।