ଏକ ସଂସ୍କୃତ ଗ୍ରନ୍ଥର କଥା ଅନୁସାରେ, ଯଦି କୌଣସି ଜନ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସପ୍ତ ଦିନ ଧରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ତେଣୁ ସେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ। ଏହି ପାଠ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ପରେ, "ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ନାଥ" ଏବଂ "ନାଥ" ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ କହିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ତାରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପଦେଶ କରିଥିଲେ, ଦୁଇ ଭାଗରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ହୟଗ୍ରୀବ, ଯିଏ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦେବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତାଙ୍କର ରୂପ ହେଉଛି ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁଳସୀର ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶ ହଜାର ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ଏହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବେଳେ ଉପାସକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଚିତ୍ରକୁ ଶିଳାସନରେ ବିଦ୍ଧମାନ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସନନ୍ଦନ, ସନକ, ଶ୍ରୀ ଓ ଭୂମି ଦେବୀଙ୍କୁ ବି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ନିରୁକ୍ତ ଓ ଜ୍ୟୋତିଷ ପୂଜା ପରେ ବ୍ୟାକରଣ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମର ମୂଳରେ ଅଷ୍ଟ ମାତୃଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ ପଦ୍ମର ଦଳ ଶିରାରେ ଅଷ୍ଟ ଭୈରବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବଟୁକ, କାଳଦମନ, ଦନ୍ତୁରା, ବିକଟ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ନନ୍ଦକ ଓ ଶାର୍ଙ୍ଗ, ଏବଂ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକଟା ଆଦି ଯୋଗିନୀମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସବୁଠୁ ବାହାରେ ଅଷ୍ଟ ପର୍ବତ ଓ ତାପରେ ତାରାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି କ୍ରମରେ, ଉପାସକ ବାଣୀରେ ବାଣୀର ନାଥ ସମାନ ହେବା, ଧନରେ ଧନର ନାଥ ହେବା ପାଇଁ ସକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଏକ ହଜାର ଏଠି ଆଠ ବାର ଶୁଦ୍ଧ ଜଳକୁ ମନ୍ତ୍ରପୂତ କରିବା ଉଚିତ। ଜନ୍ମରୁ ମୂକ ଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବାଣୀର ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ। ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ସେ ଏହି ଜଳକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ଭରିବା ଉଚିତ। ଛୁଇଁବାରୁ ଛାଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମତୀ ଲତାର ଚାଷ ଦିନକୁ ଏକ ଗୁଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି କ୍ରମରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ସରସ୍ବତୀଙ୍କ ସଂସ୍କାର ଅବତାର ହେବାର ସାର୍ଥକତା ପାଇଥାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ, ଆଗମ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରର ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତା ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ମାନବ ଜନମର ସଂସାର ମହାସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିପାରନ୍ତି। ଗାଣପତ୍ୟ, ସୌର, ଶାକ୍ତ, ଶୈବ ଉପାସନାରେ ଏହି ଦେବତାମାନେ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଗାଣପତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରର ତୁଳନାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଶତ କୋଟି ଗୁଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଯିଏ ମହାପାପ ନାଶ କରନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଜଣା ଓ ଅଜଣା ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧର ହଜାର ଅପରାଧ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଅନେକ ଲଘୁ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଶାମିଲ। ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ରୁଷି, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ, ଦେବତା ରାମ। ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷରର ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଷଡ଼ଅଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମରେ କେଶବ ଆଦି ନାମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ—ରାମ ଘନ ବଦଳ ଭଳି ଶ୍ୟାମ ରୂପରେ, ରଣବୀର ଭଙ୍ଗିରେ ଉପସ୍ଥିତ। ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଲୋଟସ୍ ଧରିଥିବା, ତଡିତ୍ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ସୀତା ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଧ୍ୟାନ ପରେ ଉପାସକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ବାର ଏବଂ ଦଶମାଂଶ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବୈଷ୍ଣବ ଆସନରେ ବିମଳା ଆଦି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସୀତାଙ୍କୁ ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସାଇ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷକୁ ସାମ୍ନାରେ, ତୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ହନୁମାନ, ସୁଗ୍ରୀବ, ଭରତ ଓ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ବି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ପ୍ରକାର ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଉପାସନା ଏକ ଉପାସକଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି, ବାଣୀର ସିଦ୍ଧି, ଶାସ୍ତ୍ରର ବିଦ୍ୱତ୍ତା ଓ ଦେବୀ ଦୟା ପ୍ରଦାନ କରେ।