ଏହିପରି ପୂଜା ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ଯଥାକ୍ରମେ ପ୍ରାର୍ଥନା, ପାଠ ଏବଂ ସଙ୍କୀର୍ତନ କରି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଚତୁର୍ବୁଜ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି ମୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି—‘ଜୟ, ଜୟ ଶ୍ରୀ ନରସିଂହ’—ଏହା ଏଠି ଆଠ ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ। ଏହି ମହାନ ‘ଜୟ ନରସିଂହ’ ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆଶା ପୂରଣ କରେ। ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ଥିବା ଶ୍ଲୋକରେ ଏହି ଷଡଂଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତାପରେ, ହୃଦୟରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଶିଖରୀ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଠାରେ ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଯାହାଙ୍କର ତେଜ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି, ଧନୁଧାରୀ, ଶିରେ ଶିତଳ ଚନ୍ଦ୍ର, ରାମଙ୍କ ନାଥ, ସେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ପ୍ରକାରରେ ଘୃତ ଓ କ୍ଷୀରପାୟସ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଦରକାର। ତା’ପରେ, ତାଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ ରୂପ ଏବଂ ‘ଠ’ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦୁଇ ରୂପ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ବନ୍ଧନ ଧ୍ଵଂସ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇ, ଦୁଇ ଖଡ୍ଗ-ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଦରକାର। ୮୫ ଅକ୍ଷରର ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଛନ୍ଦରେ ମଧ୍ୟ ଭୟାନକ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ବିଶେଷକରି, ଏହି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ପ୍ରଜାପତି, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଓ ବୀଜ ‘ଜଂ’, ଶକ୍ତି ‘ହଂ’—ଏହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ। ଏଠି ଭୟାନକ ନରସିଂହଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଛାତି ଫାଟି ଯିବା ଦୃଶ୍ୟରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ତାଙ୍କର କେଶ ଗଳିଥିବା ସୁନା ପରି ତେଜମୟ, ଚକ୍ଷୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ କୋଇଳା ପରି ଉଜ୍ୱଳ। ଏଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ବ୍ରହ୍ମା, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ବୋଲି କହାଯାଏ। ଚାରି ଦିଗରେ ପଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ଯାହା କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସଫଳତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିଠି, ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବ, ତୁମ ଭୟାନକ ବଜ୍ରନଖର ସହିତ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ, ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ। ଅନ୍ଧକାରର ଦୁଇ ରୂପକୁ ନିଗଳି, ‘ସ୍ୱାହା’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ କଲେ ଭୟ ଦୂର ହୁଏ। ଏଠି ଷଡ୍ଦୁଇ ଅଙ୍ଗ, ଋଷି ଆଦିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଭଳି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି। ନରସିଂହଙ୍କ ପାଇଁ ‘ତାର’ ବୀଜ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ରହିଛି। ବରାହ ରୂପ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ‘ତାର’ ବୀଜ, ନରସିଂହ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବୀଜ ଅଟୁଟ। ରାମ ପାଇଁ ତିନିଥର ‘ପାପ-ଧ୍ରୁବ’ ବୀଜ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଶାଳଗ୍ରାମ ଶେଷରେ ବସିଥିବା ପାଇଁ ଦୁଇଥର ‘ଜୟ’ ବୀଜ ଦିଆଯାଏ। ‘ତାର’ ତାଙ୍କର ନିଜ ମୂଳ ବୀଜ, ଯାହା ମହାଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଛନ୍ଦ ‘ଅତିଜଗତି’ ଓ ଦେବତା ମନୁ ବୋଲି କହାଯାଏ। ଛଅ ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷରର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀଜ ସହିତ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ନରହରି ଦଶାବତାର ସହିତ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଆସନରେ ବସି, ମୂଳରେ ତାଙ୍କ ରୂପକୁ ମନସିକ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜିଲେ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ। ତା’ପରେ ‘ତାର’, ମାୟା, ରମା, କାମ, ବୀଜ ଏବଂ କ୍ରୋଧ ସ୍ଥାନକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଧାନ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଶେଷରେ ‘ନିଗଡେତି’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସମୟର ଶେଷରେ ପାଣି ପରି, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱାମୀର ଶେଷରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଜଳ ପରି ଅନୁଭୂତି ହୁଏ। ତେଜ ଶେଷ, କାଳ ଓ ଅନ୍ୟ, ଯାହା ଚାଲିଗଲା, ଯାହା ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତାକୁ ବିଚାର କରିବା ଦରକାର। ଏହା ହୃଦୟର ଚତୁର୍ଦଳ ପଦ୍ମର ଶେଷରେ ସ୍ଥିତ। ଚବିଶିତମ ତତ୍ତ୍ୱ ଶେଷରେ ଏବଂ ପଚିଶିତମରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ। ଓ ପୁରୁଷ ନୃସିଂହ, କ୍ରୋଧର ନାଥ, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ତୁମେ ଅଛ।