ଏକ ପବିତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ନିଜ ଶରୀରର ଏକେକ ଅଂଗରେ ପ୍ରଣବ ମଧ୍ୟରେ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବିନ୍ୟାସ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର ଆଙ୍ଗୁଠିରୁ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଂଗୁଠି ଓ ପାଦର ଆଙ୍ଗୁଠି, ସେମାନଙ୍କର ଯୋଡ଼, ତଳ ଓ ଶୀର୍ଷ ଅଂଶରେ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଭାବରେ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟ, ଦୃଷ୍ଟି, କାନ, କଣ୍ଠ, ନାକ, ଦୁଇ ବାହୁ, ଶରୀରର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ — ଗୋଡ଼, ଗୋଡ଼ର ଗଠି, ହାଟୁ, କଟି, ନାଭି, ହୃଦୟ, କାନ, ମୁଁହ, ନାସା, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଣ୍ଡର ଶୀର୍ଷ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଗରେ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ନିୟମ ଅଛି। ଏହି ବିନ୍ୟାସ ପରେ, "ଉଗ୍ର" ଆଦି ଶବ୍ଦ ଓ "ହେ ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ" — ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ହୃଦୟ, ନାଭି, କଟି ଓ ଗୋଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଉଟି ସ୍ଥାନରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। "ନୃସିଂହ" ଆଦି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ବବତ୍ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଗରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର। ହୃଦୟରୁ ଭୃକୁଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ବିନ୍ୟାସ କରି କହାଯାଏ — ଏହି ହରିଙ୍କ ବିନ୍ୟାସ ପ୍ରକ୍ରିୟା। ଏହି ବିନ୍ୟାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସାଧକ ହୃଦୟରେ ନୃହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଦେଵତା ଦାନବମୁକ୍ତ ରୂପେ, ନଖର ଶୀର୍ଷରେ ଭାଗ ହୋଇଥିବା, ଅଗ୍ନିମାଳା ଧାରଣ କରି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଏହି ନୃସିଂହ ଦେଵ, ଭୂମି, ଜଳ ଓ ଆକାଶ — ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ, ଗୋଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଠୁଣ୍ଠି ଓ ଛାତିକୁ ରଖି, ମୁଁହକୁ ବଡ଼ କରି ଜିହ୍ବା ଚାଟିବା ଭାବରେ ମୁଦ୍ରା କରିବା ଦରକାର। ବାମ ହାତର ଛୋଟ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବା, ଏବଂ ଦୁଇ ହାତର ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ଦବାଇବା ଉଚିତ। ହାତକୁ ନାଭି ଅଞ୍ଚଳରେ ଉଲ୍ଟା କରି ଖୋଲିବା, ପୁଣି ହାତକୁ ଉପରେ କରି ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ତଳରେ ମିଳେଇବା, ତାପରେ ତର୍ଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ପଛରେ ରଖି ଅଙ୍ଗୁଠିକୁ ତର୍ଜନୀ ଉପରେ ରଖି, ଏହିପରି ଚକ୍ରମୁଦ୍ରା ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଏହି ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ନୃସିଂହଙ୍କ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱୀକୃତ ମନାଯାଏ। ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଘୃତ ହୋମ କରିବା ଓ ପୂର୍ବମୁଖୀ ଆସନରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବିଷଧାରୀ ସ୍ୱରୂପ ଓ ଶୁଭ ମୁଖମଣ୍ଡଳକୁ ଦିଗ୍ଗଜ ଉପରେ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଦରକାର। ଶାନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ଉଗ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଉଗ୍ର ରୂପକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନଖ ଓ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ଦେହକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଯଦି ମଣ୍ଡଳ ତଳେ ତିଆରି ହୁଏ, ଶତ୍ରୁ ଦମିତ ହୋଇ ଅତିଥି ଭାବେ ରହିଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତି ଚାହାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପୂର୍ବବର୍ଣ୍ଣିତ ଧଳା ନୃହରି ରୂପକୁ ସଦା ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ରୂପ ସମସ୍ତ ବିପଦ — ବିଷ, ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ, ରୋଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପଦକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଏହି ନୃସିଂହ ଦେଵ, ଅନ୍ତ୍ରମାଳା ଧାରଣ କରି, ଉଗ୍ର ରୂପ ଓ ଗଳେ ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁଖ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଅଛି। ତାଙ୍କର ହାତରେ ଜପମାଳା, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ ରହିଛି ଏବଂ ଦୁଧ ରଙ୍ଗର ସଦୃଶ ଦେହ ଅଛି। ତାଙ୍କର ହାତରେ ତଳୱାର, ବାଣ, ଶୂଳ ଓ ରୁଦ୍ର ରୂପରେ ନରହରି ରହିଛନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଠାରୁ ଉତ୍ତର ଓ ଉପର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗର ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭା ଦେଖାଯାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ନୃସିଂହ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।