ଏକ ସମୟର କଥା, ମହାନ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ନିୟମିତ ଭାବେ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଥିଲା । ଏହି ପୂଜାରେ, ଉତ୍କଟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳରୁ, ମହା ଖଡ଼ଗର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱୟୀକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । ପରେ, ମହା କୌମୋଦକୀ ଶସ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଠି, ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କୌମୋଦକୀ ଅସ୍ତ୍ର ହୃଦୟର ଘାଉକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥାଏ । ଏହି ସମୟରେ, ମହା ଅଙ୍କୁଶର ପଦକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି, 'ହୁଁ' ଓ 'ଫଟ୍' ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରିୟ କୁଟ୍ଚ ଦ୍ୱୟୀକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହିପରେ, ମହା ସଂବର୍ତ୍ତକରେ 'ମୁସଳ' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ ଅଛି । ମୁସଳ ପୂଜାକାଳେ 'ମୁସଳାୟ ନମଃ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର କୁହାଯାଏ । ତାପରେ, 'ହୁଁ ଫଟ୍ ସ୍ୱାହା' ଓ 'ପାଶାୟ ନମଃ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଶ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ 'ତାରା' ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଏହିପରେ, ଶକ୍ର ଆଦି ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହିପରି, ଯଦି କେହି ଘୋଡ଼ା ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ସେ ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନ କରିପାରିବେ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଦାସ ସମାନ ହେଇଯିବେ । ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇଯିବେ—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଯେଉଁ ଦେବଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରି ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେବଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଅକ୍ଷରରୁ ଗଠିତ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କାମଧେନୁ ସମାନ । ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛନ୍ତି ନୃହରି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ । ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ, ତାଙ୍କର ରୂପ ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ରମା ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହୋମ କ୍ରମେ ଘୃତ ଓ ମିଠା ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଦରକାର । ପକ୍ଷୀର ରାଜା ଗରୁଡ଼, ଶଙ୍କର, ଶେଷ ଓ ଶତାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ସ୍ମରଣ କରି, ହାତୀର ଦାଁତ ଉପରେ ନୃହରିଙ୍କୁ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଉପାସନାରେ କରାଳ, ବିକରାଳ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତ, ମଧୁସୂଦନ, ସୁଘୋରକ, ସୁହନୁ, ବିଶ୍ୱକ, ରାକ୍ଷସ ଧ୍ୱଂସକ, ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, କୁଭଘକର୍ଣ୍ଣ, କୃତାନ୍ତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଏହି ସହିତ, ବିଘ୍ନକ୍ଷମ, ମହାସେନ, ଏବଂ ବତ୍ତିଶିଏ ସିଂହଙ୍କୁ ବି ପୂଜା କରାଯାଏ । ଏପରି ଭାବେ, ଯେଉଁ ଉପାସକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିପାରନ୍ତି । ଏଠି, ବିଷ୍ଣୁ, ଭୃଗୁପତି, ଜଳ ଓ ପଦ୍ମାସନୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ । ଗଦାଧାରୀ, ସାଗର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୃସିଂହ, ଭୟାନକ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ହେଉଛି ନୃହରିଙ୍କ ବାଇଶି ଅକ୍ଷରୀୟ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରେ । ଏଠି ଦେବତା ନୃହରି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି । ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ଚାରି ବେଦ, ଛଅ ବସୁ, ଏବଂ ଯୁଗର ଛଅ ଅକ୍ଷର ଅଛି । ମୁଖ, ବାହୁ, ପାଦ, ସନ୍ଧି, ନାଭି ଓ ହୃଦୟର ଶିରା ଶିରାରେ ପ୍ରଣବ ଓ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର । ବଡ଼ ଆଠି ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରି, ହାତ ଓ ପାଉଁର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗୁଳି, ସନ୍ଧି, ତଳ ଓ ଶିରାରେ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଭୂଆଁ ମଧ୍ୟ, ଆଖି, କାନ, କଣ୍ଠ, ନାକ, ଦୁଇ ବାହୁ, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ, ନାଭି, ଗୁଟି, ତଳ, ଅଙ୍ଗୁଳି, ସମସ୍ତ ସନ୍ଧି, ଚୁଲି ମୂଳରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ନିୟମ ଅଛି । ଏହାପରେ, କାଠୋର ଉଗ୍ର ଶବ୍ଦରେ 'ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ହୃଦୟ, ନାଭି, କଟି ଓ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଅ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏଭଳି ନିୟମିତ ପୂଜା, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଉପାସକ ନୃହରିଙ୍କ କୃପା ପାଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଓ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।