ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବର୍ଣ୍ୟିତ ହେଉଛି ଯେ କିପରି ଏକ ଭକ୍ତ, ବିଧିବତ୍ ଉପଚାର ସହିତ ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚାମର ଝାଳି ଦେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ସେବନ କରିଥାଏ। ଏହି ଦେବୀମାନଙ୍କ ନୟନ ଉଦ୍ଭିଦ୍ଧ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଭଳି, ଦୀର୍ଘ ଓ ମୃଦୁ ଚଳନା କରୁଥିବା, ଏବଂ ରତିର ମଦ ଭରା ଦୃଷ୍ଟି ରହିଛି। ଏପରି ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାରେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ସାନ୍ତ୍ୱନା, ସନ୍ତୋଷ, ପୂଷ୍ଟି ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ବୀଜ ନିକଟକୁ ଆସିଥାଏ। ଏହି ଉପଚାରରେ, ସମସ୍ତ ଦୋଷ, ଦୃତି ଓ ଅଶକ୍ତିର ଅଭାବ ହୁଏ, ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ଭକ୍ତ ଅନୁଭୂତି କରେ। ଏହା ପରେ, ପଦ୍ମ ପତ୍ରର ଶିରାଗୁଡ଼ିକୁ ଛୁଇଁ ଶଂଖ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଗଦା ପୂଜା କରିବାକୁ ଉଚିତ। ମହାଜଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନିକଟେ ଅଗ୍ନିପ୍ରିୟ କବଚାୟୁଧ ଅର୍ପଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁର ଶେଷରେ ବାଣ ସହିତ ଏହି କବଚାୟୁଧ ଅର୍ପିତ ହୁଏ। ବିଶାଳ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରରେ ଚକ୍ରରାଜଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଘୋଷିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ‘ଛିନ୍ଧି’ ଓ ‘ବିଦାରୟ’ ଦୁଇ ଯୁଗଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଯୁଗଳ, ସୁନ୍ଦର କବଚ, ଖଡ଼ଗ ଓ ଅଗ୍ନି ପୂଜା କରାଯିବ। ମହାଖଡ଼ଗର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପଦକ୍ରମରୁ ଶିବଯୁଗଳକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ, ମହା କୌମୋଦକୀ ଗଦା ନିକଟେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଘୋଷିତ କରିବା ଦରକାର। କବଚାୟୁଧର ଶେଷରେ, ଅଗ୍ନିଜନିତ କୌମୋଦକୀ, ଯିଏ ହୃଦୟର ଘାଉକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯିବ। ମହାଅଙ୍କୁଶ ପଦକ୍ରମରୁ କୁଟ୍ଚ ଯୁଗଳ, ଯେଉଁଥିରେ ‘ହୁଁ’ ଓ ‘ଫଟ୍’ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରିୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଦରକାର। ମହା ସଂବର୍ତ୍ତକ ନିକଟେ ‘ମୁସଳ’ ଶବ୍ଦ ଘୋଷିତ କରିବା ଉଚିତ। ମୁସଳ ପୂଜାରେ ‘ମୁସଳାୟ ନମଃ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ। ନୂସ ପୂଜାରେ ‘ହୁଁ ଫଟ୍ ସ୍ୱାହା’ ଓ ‘ପାଶାୟ ନମଃ’ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ‘ତାରା’ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ; ଏପରେ ଶକ୍ର ଆଦି ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଏକ ମାସ ଧରି ଅଶ୍ୱଶତ୍ରୁପ୍ରିୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ମହାନ ରାଜାମାନେ ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଅଧୀନ ହେଇଯିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ଦାସ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିବେ। ସେ, ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିବେ, ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ। ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଅକ୍ଷରର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କାମଧେନୁ ଭଳି। ସେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କୁ ନୃହରି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ଉପାସନା ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ତାଙ୍କର ନୟନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଏକ ଲକ୍ଷ ଜପ କରିବା ଓ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହବି ଘୃତ ଓ ମିଠା ଚାଉଳ ସହିତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ପକ୍ଷୀନାୟକ, ଶଙ୍କର, ଶେଷ, ଶତାନନ୍ଦ ଓ ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜିବା ଦରକାର। ହାଥୀ ଦାନ୍ତ ଉପରେ ନୃହରିଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଶୃଙ୍ଖଳାନୁସାରେ ପୂଜନ କରାଯିବ। କରାଳ, ବିକରାଳ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତ, ମଧୁସୂଦନ, ସୁଘୋରକ, ସୁହନୁ, ବିଶ୍ୱକ, ରାକ୍ଷସ ନାଶକ, ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, କୁଭଘକର୍ଣ୍ଣ, କୃତାନ୍ତ, ଭୟାନକ ଦୀପ୍ତିମାନ, ବିଘ୍ନକ୍ଷମ, ମହାସେନ ଓ ବତିସି ସିଂହଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହେଲେ, ସାଧକ ସମସ୍ତ ଇଛିତ କାମନା ପୂରଣ କରିପାରିବେ। ବିଷ୍ଣୁ, ଭୃଗୁନାୟକ, ଜଳ, ପଦ୍ମାସନ ସେହିକ୍ରମେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଗଦାଧର, ସାଗରସଦୃଶ ନୃସିଂହ, ଭୟଙ୍କର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ମରଣ କରାଯିବେ। ଏହି ନୃହରିଙ୍କ ୨୨ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରେ। ଦେବତା ନୃହରି, ସମସ୍ତ ଇଛାର ଫଳ ଦାତା। ଚାରି ବେଦ, ଷଡ୍ବସୁ, ଯୁଗର ଷଡଅକ୍ଷର—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁହ, ବାହୁ, ପାଦ, ବନ୍ଧନସ୍ଥଳୀ, ନାଭି ଓ ହୃଦୟ ଶିରାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିୟମାନୁସାରେ ଏହି ପୂଜା ଓ ମନ୍ତ୍ରସାଧନା କଲେ, ଭକ୍ତ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଲାଭ କରିବେ।