ଏକ ସୁନ୍ଦର ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଖଚିତ ବେଦି ଓ ଆକାଶର ଶିରୋମଣି ସମ୍ମାନିତ ଛତ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦେବୀୟ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ପାକାଇଲେ। ସେଠାରେ ଶଂଖ, ପାଶ, ଧନୁଷ, ମୁଷଳ, ନନ୍ଦକ ତଳୱାର ଓ ଗଦା ସହିତ ମହାଶକ୍ତିମାନ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଖି ଗଭୀର ରଙ୍ଗର ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଦ୍ମ ତାଙ୍କ ମୋଡରେ ବିରାଜିତ, ଯାହା ରତିର ରଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏହି ପବିତ୍ର ଦେବୀୟ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ପାଇଁ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ରାକାର ପଦ୍ମ କିମ୍ବା ଚମେଳି ଫୁଲ ଉପଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। 'କାମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ବିଷ୍ଣୁ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ'—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବୈଷ୍ଣବ ବେଦିରେ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପର ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ଅବାହନ କରିବା ଚାହିଁ। ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନରେ ହୃଦୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖି ତାହାର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଗଳାରେ ବିରାଜିତ ବନମାଳାକୁ ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ, ପାଶ୍ୱରେ ଚାମର ଉଡ଼ାଇ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ଆଖି ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମପରି, ମଦମୁଗ୍ଧ ଭାବରେ ଶାନ୍ତ ଓ ଶୋଭାମୟ। ଏହିପରି ପୂଜାରେ ଶୋଭା, ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ, ପୋଷଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ମୂଳ ବୀଜ ତାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆସିଥାଏ। ସେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଦୁର୍ବଳତା ଓ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ, ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ବିରାଜିତ। ପଦ୍ମର ପତ୍ର ଶିଖରରେ ଶଂଖ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ, ଚକ୍ର, ତଳୱାର ଓ ଗଦାର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ବଡ଼ ଜଳଚର ଚିହ୍ନରେ ଅଗ୍ନିପ୍ରିୟ କବଚ-ଅସ୍ତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷର ଶେଷ ଭାଗରେ ବଣ୍ଡ ଓ କବଚ-ଅସ୍ତ୍ର ପୂଜିବା ଦରକାର। ମହାସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରରେ ଚକ୍ରରାଜର ପଦବୀ ଘୋଷଣା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ 'ଛିନ୍ଧି' ଓ 'ବିଦାରୟ' ଦୁଇ ଯୁଗଳ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଯୁଗଳ, ଶୋଭାମୟ କବଚ, ତଳୱାର ଓ ଅଗ୍ନିର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ମହାତଳୱାରର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପଦକ୍ରମରୁ ଶିବ ଯୁଗଳକୁ ଅବାହନ କରିବା ଉଚିତ। ଶେଷରେ, ମହାକୌମୋଦକୀ ଗଦାରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଘୋଷଣା କରିବା ଦରକାର। ଅଗ୍ନିଜନିତ କବଚ-ଅସ୍ତ୍ର ଓ କୌମୋଦକୀ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟର ଘାଉ ନାଶ କରାଯାଏ। ମହାଅଙ୍କୁଶର ପଦକ୍ରମରୁ 'ହୁଁ' ଓ 'ଫଟ୍' ଅକ୍ଷର ପ୍ରିୟ କୁଟ୍ଚା ଯୁଗଳକୁ ଅବାହନ କରିବା ଉଚିତ। ମହାସଂବର୍ତ୍ତକରେ 'ମୁଷଳ' ଶବ୍ଦ ଘୋଷଣା କରିବା ଦରକାର। ମୁଷଳ ପୂଜାରେ 'ମୁଷଳାୟ ନମଃ' ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। 'ହୁଁ ଫଟ୍ ଵ୍ୱାହା' ଓ 'ପାଶାୟ ନମଃ' ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଶର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ 'ତାରା' ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ପରେ ଶକ୍ର ଆଦି ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଏକ ମାସ ଧରି ଅଶ୍ୱଶତ୍ରୁ ପ୍ରିୟ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ଅଧୀନରେ ଆସିଯିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ଦାସ ସଦୃଶ ହେବେ। ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ, ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେହି ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଅକ୍ଷରର, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କାମଧେନୁ ସମାନ। ଦେବତାଙ୍କୁ ନୃହରି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଲାଭ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ। ତାଙ୍କର ଆଖି ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ, ଶରଦ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରି, ତାହାର ଦଶମଂଶ ହୋମ ଘିଅ ଓ ମିଠା ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଖଗପତି, ଶଙ୍କର, ଶେଷ ଓ ଶତାନନ୍ଦଙ୍କ ଦିଗରେ ନୃହରିଙ୍କୁ ହାତୀ ଦାନ୍ତରେ ପୂଜିବା ଦରକାର, ଯେତେବେଳେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥର ପୂଜା ଉଚିତ। କରାଳ, ବିକରାଳ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତ, ମଧୁସୂଦନ—ଏହି ପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।