ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଏକ ବିଶେଷ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ଆରମ୍ଭରେ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ପରେ, ‘ଆକର୍ଷୟ’ ଏବଂ ‘ମହାବଳ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ‘ତ୍ରିଭୁବନ’ ଏବଂ ‘ଚଳ, ସମସ୍ତ ଲୋକ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଅଭୟ କବଚର ଶେଷରେ ଦୃଷ୍ଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଆଣାଯାଏ। ତ୍ରିଭୁବନର ଅକ୍ଷର ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ ‘ମୋହନ’ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ମନକୁ ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଏହି ଉପାୟରେ, ବିଦ୍ୱାନ୍ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଭୁଜା ଥିବା ଭାବରେ, ତାଙ୍କର ନିଜ ନିବାସ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦେଖିବାକୁ ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ ପବନ ଚଳିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ପୋଶାକ ତରଳ ପଦ୍ମର ପ୍ରସ୍ତ ଧୂଳିରେ ଆଲିଅଁ ହୁଏ। ଏହି ଭିତରେ, ରତ୍ନର ମଣ୍ଡପ ଏବଂ ଚମକୁଥିବା ତୋରଣରେ ସଜିତ, ରତ୍ନ ଭରା ବେଦୀ ଏବଂ ଆକାଶର ଚୂଡା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଚାଉଁ ତଳେ, ଦେବତା ଶଙ୍ଖ, ପାଶ, ଧନୁ, ମୁସଳ, ନନ୍ଦକ ତଳୱାର ଏବଂ ଗଦା ଦେଖନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଜଙ୍ଘା ଉପରେ ଶ୍ରୀର ପଦ୍ମ ରହିଛି, ଯାହା ରାଗର ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛି। ପୂଜାରେ, ଅର୍ଧ-ଚନ୍ଦ୍ରାକାର ପଦ୍ମ କିମ୍ବା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଇଚ୍ଛା ରଖି, ବିଦ୍ୱାନ୍ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିମାକୁ ଶିଚିତ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଆମେ କାମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା; ବିଷ୍ଣୁ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ବୈଷ୍ଣବ ବେଦୀରେ ଆସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଏଠାରେ, ନିଶ୍ଚୟ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିମାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀବତ୍ସ ହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାଙ୍କ ଛାତିରେ ଥିବା ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନକୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଗଳାରେ ଥିବା ବନମାଳାକୁ ହୃଦୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ପରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦିଗରେ ଚାମର ଝାଲି ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଫୁଲିଯାଇଥିବା ପଦ୍ମ ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ରାଗ ମଦରେ ଦୀର୍ଘ ଚଳନା ରହିଛି। ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ଶାନ୍ତି, ତୃପ୍ତି, ପୋଷଣ ଏବଂ ଶ୍ରୀର ବୀଜ ନିକଟକୁ ଆସିଥାଏ। ସମସ୍ତ ଅପୂର୍ଣ୍ତା, ନିର୍ବଳତା ଏବଂ ଅପୂର୍ଣ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ, ନିଜ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଉଚିତ। ପଦ୍ମର ପତ୍ର ଶିରାରେ ଶଙ୍ଖ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁ, ଚକ୍ର, ତଳୱାର ଏବଂ ଗଦା ପୂଜିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ବଡ଼ ଜଳଜନ୍ତୁ ନିକଟରେ ଅଭୟ କବଚ ଅସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟ ଅସ୍ତ୍ର ଅର୍ପିତ କରିବା ଉଚିତ। ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁର ଶେଷରେ, ବାଣ ସହିତ ଅଭୟ କବଚ ଅସ୍ତ୍ର ଅର୍ପିତ କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରରେ ଚକ୍ରର ରାଜା ର ସ୍ଥାନ ଘୋଷଣ କରିବା ପରେ, ‘ଛିନ୍ଧି’ ଦ୍ୱୟ ଏବଂ ‘ବିଦାରୟ’ ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଦ୍ୱୟ, ଅଭୟ କବଚ, ତଳୱାର ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ ତଳୱାରର ଚୋଉଁରୁ ଶିବ ଦ୍ୱୟ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପରେ, ବଡ଼ କୌମୋଦକୀ ଗଦାର ଶେଷରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଘୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଭୟ କବଚ ଅସ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ, ଅଗ୍ନିର ପ୍ରିୟ କୌମୋଦକୀ, ହୃଦୟର ଘାଏ ନାଶକ ଘୋଷଣ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ବଡ଼ ଅଙ୍କୁଶର ପଦରୁ, ‘ହୁଁ’ ଓ ‘ଫଟ୍’ ଅକ୍ଷର ପ୍ରିୟ କୁଟ୍ଚ ଦ୍ୱୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ ସଂବର୍ତ୍ତକରେ ‘ମୁସଳ’ ଶବ୍ଦ ଘୋଷଣ କରିବା ପରେ, ‘ମୁସଳକୁ ନମସ୍କାର’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁସଳ ପୂଜିବାକୁ ଉଚିତ। ‘ହୁଁ ଫଟ୍ ସ୍ୱାହା’ ଏବଂ ‘ପାଶକୁ ନମସ୍କାର’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଶ ପୂଜିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ‘ତାରା’ ଆରମ୍ଭରେ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପରେ, ଶକ୍ର ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ଏକ ମାସ ଧରି ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା, ଘୋଡ଼ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରିୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ତାଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ତଳକୁ ଆସିଯିବେ।