ଏକ ଭକ୍ତ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ପାଇଁ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହିବେ—“ସମସ୍ତ କିଛି ଆତ୍ମା ହେଉଛି।” ଏହା ପରେ ସେ ଛବିଶଟି ଅକ୍ଷରର ଆସନ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆସନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ନିବେ। ପ୍ରଥମେ, ମନ୍ତ୍ରର ଅଙ୍ଗ ଓ ମୂଳକୁ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରିବେ। ଏପରେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧ ଓ ଚାରି କୋଣର ଶକ୍ତିମାନ୍ମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ। ଏହି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ରୂପ ହେଉଛନ୍ତି—ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ହଳଦିଆ, ଗାଢ଼, ନୀଳମାଣି ରଙ୍ଗର, ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା। ଶକ୍ତିଗୁଡିକ ହେଉଛନ୍ତି—ଧଳା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଗାଈର ଦୁଧ ରଙ୍ଗର, ଏବଂ ଦୁର୍ବା ଘାସ ରଙ୍ଗର। ପରେ ସେ ପିସାଣ, ତଳୱାର ଓ ଅରଣ୍ୟ ମାଳାକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ପୂଜିବେ। ବାହାରେ, ସାମ୍ନାରେ, କେଶର ରଙ୍ଗର ଚିଡ଼ିଆଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୁକ୍ତା ଓ ପଦ୍ମରାଗ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧ୍ୱଜକୁ ପୂଜିବେ। ବାୟୁ କୋଣରେ କଳା ଦୁର୍ଗା ଓ ହଳଦିଆ ଓ ରାଜସିକ ରୂପରେ ଅଧିପତି କମାଣ୍ଡରକୁ ପୂଜିବେ। ଏପରି ଭାବେ ସମସ୍ତ ପରିବେଷଣ ସଜିଗଲାପରେ ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଭୂମି, ଧାନ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲାଗି ପ୍ରାପ୍ତି ଅଭିଲାଷା କଲେ, ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର। ସେ ପରେ ଭାରତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭାବନା କରିବେ, ଯାହାଙ୍କ ହାତରେ ବୀଣା ଓ ପୁସ୍ତକ ଅଛି। ସେ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦୁଧ ସାଗରର ଫେନ ଭଳି ଧଳା ରୂପରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବେଦ ଓ ତାହାର ଅର୍ଥର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ତାପରେ, ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର ଆହ୍ୱାନ କରି ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରିବେ ଓ ପୁନି ତାହାକୁ ନିବୃତ୍ତ କରିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ପାଠ କରି, ବାମହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ କରିବେ। ପରେ ଗରୁଡ଼ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୋଗ କରି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବେ। ଦୁଃଖ ଅପସାରଣ ସମୟରେ ଅଶୋକ କାଠର ଫଳକ ଉପରେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରିବେ। ତିନି ସଂଧ୍ୟାରେ ସାତ ପତ୍ର ଥିବା ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବେ। ଗଣପତି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୋଗ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ପାଠ କରିବେ, ଏବଂ କ୍ଷୀର ଉପବାସ ରଖିବେ। ଏହାକୁ ବାଣୀର ବୀଜ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଯୋଗ କରି, ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ। ଗୁଞ୍ଚୀ ମୂଳର ଅର୍ଦ୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠି ଲମ୍ବା ଟୁକୁଡ଼ିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବେ। ଶନିବାର ଦିନ ନିୟମିତ ଭାବେ ଏକ ଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ। ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ୨୫ଥର ପାଠ କରି ଜଳ ପାନ କରିବେ। ଏକ କୁମ୍ଭ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଭରିବେ। ଚନ୍ଦ୍ର ଅଥବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଉପବାସ ରଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆଠ ହଜାର ଥର ପାଠ କରିବେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଅବଶ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, କବିତା କୁଶଳତା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ବାଣୀ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏହି ନାରାୟଣ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। 'ନାରାୟଣ' ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ‘ବିଦ୍ମହେ’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। 'ପ୍ରଚୋବର୍ଣ୍ଣାନ' ଅକ୍ଷରର ବିଷ୍ଣୁ ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତୁ। 'ତାର' ଅକ୍ଷର ହୃଦୟରେ ପବିତ୍ର ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ମହିଳା ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଏହା 'ବିତାର', କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ 'ତାର' ଅଟୁଟ ଅଟେ। ଏଠାରେ ଦେବତା ବାସୁଦେବ, ବୀଜ ହେଉଛି ମନ୍ତ୍ର, ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଧ୍ରୁବା ଓ ହୃଦୟ ହେଉଛି ତାହାର ଆସନ। ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଖ, କଣ୍ଠ, ବାହୁ ଓ ପୁନି ହୃଦୟରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର ବିଧାନ କରିବାକୁ 'ସୃଷ୍ଟି ନ୍ୟାସ' କୁହାଯାଏ। ପାଦ ଠାରୁ ଶିର ଯାଏଁ ଏହି ଅକ୍ଷର ବିଧାନ କୁ 'ଲୟ ନ୍ୟାସ' କୁହାଯାଏ। ବୀଜ, ପ୍ରାଣ, ମନ, ହୃଦୟ କମଳ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଣ୍ଡଳ ଏହି ପଦକ୍ରମରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ତାପରେ କ୍ରମକ୍ରମେ ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଅନିରୁଦ୍ଧଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ। ମୂଳ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ହୃଦୟ ଯାଏଁ, ପରମ ଓ ଶେଷରେ ଅନ୍ତଃକରଣର ହୃଦୟକୁ ଆତ୍ମା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିବେ।