ଏହି ମନୁଙ୍କୁ ଅଷ୍ଟଧାତୁର ମିଶ୍ରଣରୁ ଗଠିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଏଠିରେ ଆଠିଟି ଉପାଦାନ ରହିଛି। ପୂଜାରି, ମନୁର ଲାଳାଟ, ପେଟ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ, ଦୁଇ କାନ୍ଧ ଏବଂ ପିଠିର ଉଠିଥିବା ଗୋଡ଼ିରେ ଅନୁକ୍ରମେ ବାରୋଟି ରୂପ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବିଧିରେ, ପ୍ରଥମେ ମିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମାଧବଙ୍କୁ, ବରୁଣ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ, ତାପରେ ବିବସ୍ୱତ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ପର୍ଜନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରଟି ମୁଣ୍ଡର ଶିରୋଭାଗରେ ଅର୍ପଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଧ୍ରୁବ, ମୁକୁଟ, ବାହୁବନ୍ଧ, ହାର ଏବଂ ଶେଷରେ ମକର ଚିହ୍ନ ଅର୍ପଣ କରାଯିବ। ପିତାମ୍ବରର ଶେଷ ଅଂଶରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଛାତିରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—“ସେଇ ଭଗବାନ୍ ଯିଏ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଭିଭାସରେ ଉଜ୍ୱଳ।” ଏହି ସମସ୍ତ ବିଧିକ୍ରମ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣ ଦୁଇ ହାତରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ଧରି ରହନ୍ତି, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଶୋଭିତ। ସେ ହାର, ବାହୁବନ୍ଧ, କଙ୍କଣ ଏବଂ ପିତାମ୍ବର ଧାରଣ କରି ଅତି ଶୋଭାମାନ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ନିଜ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ। ତିନି ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ସାତ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ପୂଜାରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଦୃଶ ହୁଏ। ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶେଷରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ଭାଗ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବେ। ବାଙ୍କ ଠାରୁ ଶେଷ ସତ୍ୟତତ୍ତ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆସନରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରିବେ। ନମ୍ରତା, ସତ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପା ଦ୍ୱାରା ନବମ ପୂଜା ବିଚାର କରାଯିବ। ନିଜ ପାଇଁ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ “ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା” ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଛବିଶି ଅକ୍ଷରୀ ଆସନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆସନକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମେ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରମୂଳକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଏବଂ କୋଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ଶକ୍ତିମାନ୍ମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେବେ। ସେମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପିତା, ଶ୍ୟାମ, ନୀଳମଣି ରଙ୍ଗର ଓ ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା। ଶ୍ୱେତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଗାଈର ଦୁଧ ଓ ଦୁର୍ବା ରଙ୍ଗର ଶକ୍ତିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନୁକ୍ରମେ ପୂଜିତ ହେବେ। ଏହି ବିଧିରେ ମୁସଳ, ଖଡ଼ଗ ଓ ଭୂଷଣ ମାଳାକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ବାହାରେ, ସାମ୍ନାରେ, କେଶର ରଙ୍ଗର ଦେହ ଥିବା ପକ୍ଷୀରାଜ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମୁକ୍ତା ଓ ପଦ୍ମରାଗ ରଙ୍ଗର ଧ୍ୱଜାକୁ ପୂଜିବେ। ବାୟୁ କୋଣରେ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଏବଂ ପିତା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସେନାପତିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏପରି ନିଜକୁ ସମସ୍ତ ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ କରି, ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଭୂମି, ଧାନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲାଗି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଦରକାର। ଗୀତା ଓ ପୁସ୍ତକ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭାରତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, କ୍ଷୀରସାଗରର ଫେନ ରାଶି ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବେଦ ଓ ବେଦାର୍ଥକୁ ଜାଣିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ। ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି ତାହାକୁ ପୁନଃ ନିବାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବାମହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କାର କରିବେ। ଏହାପରେ, ଗରୁଡ଼ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମିଶାଇ, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ। ଅଶୋକ କାଠର ତାଳିରେ ଦୁଃଖ ନିବାରଣ ସମୟରେ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରିବେ। ଏହି ଅବସରରେ, ସପ୍ତଦଳୀ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଦିନର ତିନି ସଂଧ୍ୟାରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।