ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ କୁହାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି । ଏହା ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସମ୍ଭବ କରିପାରନ୍ତି । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ, ଏହାର ଋଷି ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ । ଏହାର ବୀଜ ହେଉଛି 'ଓଁ', ଶକ୍ତି ହେଉଛି 'ୟଂ', ଏବଂ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ । ବୀର ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚୂଡା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କବଚ ବିଚାରିତ । ପୁନଃ, ଷଡଂଗ ମନ୍ତ୍ରରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଛଅ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ । ତାପରେ ସୁଦର୍ଶନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ର 'ଅସ୍ତ୍ରାୟଫଟ୍' ବାର ଅକ୍ଷରର ଥାଏ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ବୀଜ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଦେହର ମୂଳ, ହୃଦୟ ଓ ମୁଁହ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ । ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସାଧନାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଗଳା, ନାଭି, ହୃଦୟ, ଛାତି, ପାଶ୍ୱ, ପିଠି ଉପରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ । ଏହି ବୀଜ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ବାହୁ ଓ ପାଦର ସଂଧି, ଆଂଠି ଓ ଅଙ୍ଗୁଳି ଉପରେ ବେଦ ପାଠ କରି ରଖିବେ । ମୁଣ୍ଡ, ଦୃଷ୍ଟି, ହୃଦୟ, ପେଟ, ଉରୁ, ଜଂଘା, ଓ ଦୁଇ ପାଦରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷର ରଖିବା ଉଚିତ । ବେଦରେ ଯେପରି ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି, ହୃଦୟ, ଉରୁ ଓ ପାଦରେ ମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ । ଯେଉଁଠି ଅବଶିଷ୍ଟ ସ୍ଥାପନ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଏହାକୁ କୃତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୱାନମାନେ 'ତେଜସ୍ଵି କଞ୍ଚୁକ' ବୋଲି କହନ୍ତି । କିଛି ଅନ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି, ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ 'ନମଃ' ଶବ୍ଦ ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ । ପୂର୍ବତନ ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଏହି ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତିର ସାର୍ । ଏଠାରେ ମହତ୍ତ୍ଵ ଓ ପ୍ରକୃତି—ଏହିପରି ଅଠ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକୃତି ବିବେଚିତ ହୁଏ । ଉତ୍ତମ ସାଧକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ଅବସ୍ଥାନରେ ସମଗ୍ର ଦେହରେ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିବେ । ଜ୍ଞାନୀ ମନ୍ତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମକୁ ତାହାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପନ କରିବେ । ଏଠାରେ ବାରିଟି ରୂପ ଅଛି, ଯାହା ବାର ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ । ଏହି ମନୁ ଅଷ୍ଟପ୍ରକୃତିମୟ, ଅଠ ଉପାଦାନର ନିର୍ମିତ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଲଳାଟ, ପେଟ, ହୃଦୟ, କଣ୍ଠ, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ କାନ୍ଧରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ । ପୂଜାରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବେ ବାର ରୂପକୁ କାନ୍ଧ ଓ କୁମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାପନ କରିବେ । ମିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମାଧବଙ୍କୁ, ବରୁଣ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ, ବିବସ୍ୱତ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାପନ କରିବେ । ପରେ ପର୍ଜନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ରଖିବେ । ତାପରେ ବାର ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବେ । ଧ୍ରୁବ, ମୁଣ୍ଡମାଳା, ବାହୁବନ୍ଧ, ହାର ଓ ଶେଷରେ ମକର ଚିହ୍ନ ସ୍ଥାପନ କରିବେ । ପୀତାମ୍ବର ଶେଷରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ ଛାତିରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚିହ୍ନ ରଖିବାକୁ କହାଯାଇଛି । ଏହି ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ—'ଯିଏ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରେ ଅଭିଭାସିତ' । ଏହି ବିଧିରେ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ କରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ଯିଏ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ । ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଳଙ୍କୃତ । ମୁଣ୍ଡମାଳା, ବାହୁବନ୍ଧ, କଙ୍କଣ ଓ ପୀତାମ୍ବରରେ ଭୂଷିତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଆରମ୍ଭରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ନିଜ ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ । ତିନି ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ । ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ପାଠ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ । ସାତ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଷ୍ଣୁ ସଦୃଶ ହୁଏ । ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶେଷେ, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ଭାଗ ମାଳତୀ ଫୁଲରେ ଅର୍ପଣ କରିବେ । ବେଙ୍ଗରୁ ଆଦି ଆଦିତ୍ୟ ଯାଏଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅସ୍ଥାନରେ ସ୍ନେହ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉପାସନା କରିବେ । ସତ୍ୟ, ନମ୍ରତା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ନବମ ବିଧିକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି ।