ଏକ ପବିତ୍ର ଉପାସନା କ୍ରମରେ, ମୁଁ ବାମ ପାଦଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ରେଖାକୁ ମାଛି ଦେଉଛି, ଯେଉଁ ରେଖାଗୁଡ଼ିକ ତିନିଟି ଜନ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା । ଏହି କଳା ରେଖାଗୁଡ଼ିକୁ ମାଛି ଦେଉଛି, ଯାହା ଆମ ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତରର ଅନୁଷ୍ଠାନର ଚିହ୍ନ । ମୁଁ ଏହି ମନ୍ଦାର ପାଦକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଉପାସନାରେ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି । ମୁଁ ପୃଥିବୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି—ସଦା ମୋତେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଦିଅ । ହେ ଶୁଭଦାତା, ଭାଗ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଋଣ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ଶୁଭତାର ଉତ୍ସ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟା ଦିଅ । ଯେଉଁମାନେ ନିତ୍ୟ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ପାଇଥିବା, ସେମାନେ ଶୁଭ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ସୁଖ ଲାଭ କରନ୍ତି; ମୁଁ ପୃଥିବୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି । ଯେତେବେଳେ ଉପାସନା କରାଯାଏ, ସେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି; ପୃଥିବୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି । ଶୁଭତା, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନର କାରଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର । ହେ ମେଷ ରାଶିର ଅଧିପତି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଆତ୍ମା, ମୋତେ ସନ୍ତାନ, ଧନ ଓ କୀର୍ତି ଦିଅ । ଉପାସନା ପରେ, ଜେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ନେବା ଉଚିତ । ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଗ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି କ୍ରମରେ, ସୋନା ଓ ତିଲ ଦେଇ ଏକ ଶତାଧିକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ । ପରିବାର ଓ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ, ବୃତ୍ତରେ ରଖିଥିବା କଳଶକୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ । ଋଣ ମୁକ୍ତି ଓ ଧନ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ । ଏବେ ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରକର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା କୁ କହିବି । ମନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଶେଷରେ 'ଧୀମହି' ଯୋଗ କରି, ଶକ୍ତିଧାରୀଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ଭୌମ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ । ଗାୟତ୍ରୀର ଶେଷରେ 'ଫ', 'କର୍ଣ୍ଣ' ଓ 'ଇନ୍ଦୁ' ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ; ବୁଧ ମନ୍ତ୍ର ଶେଷରେ 'ହ' ଅଛି । ଏଠାରେ ପଙ୍କ୍ତି ଚନ୍ଦ, ଦେବତା ବୁଧ, ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି । ମୁଁ ସଦା ବୁଧଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ଯିଏ ପୀତବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଶୋଭିତ । ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଏକ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ । ବୁଧଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗ, ମାତା, ଦିଗ୍, ଦିଗ୍ପାଳ, ଅସ୍ତ୍ର ଆଦି ଦାନ ଦେଇ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ । ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନକୁ ଏକ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏଠି ବୁଧଙ୍କ ଉପାସନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅବସ୍ଥାନ୍ତର କରାଯାଇଛି; ଏବେ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ଉପାସନା କୁ ଶୁଣ । ଏଠି ବସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ଋଷିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ । ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଶକ୍ତି, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଵୟରେ ଗଠିତ । ଏଠି, ବସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୀତ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ଅନ୍ୟଥା ଅଙ୍ଗରେ ଚନ୍ଦନ ଲାଗି, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଟୁ । ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦଶମାଂଶ ଘୃତ କିମ୍ବା ଭୋଗ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ର ଶିଦ୍ଧି ହେଲେ, ଉପାସକ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ । ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପିପଳା ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ । ସେ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦୁଇ ହଜାର ପୋଶାକ ଓ ଭୂମି ଲାଭ କରେ । "ମୋତେ ପୋଶାକ ଦିଅ, ହେ ଶୁକ୍ର!"—ଏହି ମନ୍ତ୍ର, ଦୁଇ 'ଠ' ରେ ଶେଷ, 'ଧ୍ରୁବ' ରେ ଆରମ୍ଭ । ଦୈତ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର କରାଯିବା, ବୀଜ ଦେବତା, 'ଧ୍ରୁବ' ଶକ୍ତି, 'ବସୁପ୍ରିୟା' ଧନଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ । ଶୁକ୍ର ସ୍ଵେତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଅଙ୍ଗରେ ଚନ୍ଦନ ଲାଗି, ଧନ ଦେଇଥିବା ହାତରେ ଅଟୁ । ସେ ଦଶ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦଶମାଂଶ ଘୃତ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ । ଭୃଗୁବାର (ଶୁକ୍ରବାର) ଦିନ ଶ୍ଵେତ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦେଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଯେକୌଣସି ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତ ଶିଷ୍ୟ କିମ୍ବା ନିଜ ପୁଅକୁ ଦିଆଯାଇପାରିବ । ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଉପାସନା ଓ ନିୟମରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ମନ୍ତ୍ର ଓ କ୍ରିୟା ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତରର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏକତ୍ୱ ଓ ଶୁଭତା ଦେଇଥାଏ ।