ଏକ ତାମ୍ବା ପଟରେ କୁଳି ଏକୋଇଶଟି ଖଣ୍ଡ ଥିବା ଏକ ତ୍ରିଭୁଜ ଆକୃତିରେ ବିଶେଷ ପୂଜା ବିଧି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ପ୍ରଥମେ, ପୂଜାରୀ ତାହାର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଶୁଭ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ତ୍ରିଭୁଜ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜା କରି ସାରିବା ପରେ, ବାହାରେ ଥିବା ଅଷ୍ଟ ମାତୃକାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ତାପରେ ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ, ଗହୁଁ ଓ ଚାଉଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ପୂଜାରୀ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବେ—"ପୁତ୍ରକାମନାରେ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର," ଏବଂ "ହେ ଭୂପୁତ୍ର, ମହାଭାଗ, ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ଏହା ପରେ, ତାରା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଯେତେ ଥର ଅଛନ୍ତି, ସେତେଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିବେଳେ, "ମୁଁ ଶକ୍ତିଧର କୁମାର ଓ ମଙ୍ଗଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ" ବୋଲି କହିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ବାମ ପାଦରେ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତିନିଟି ରେଖାକୁ ପଛୁଆଇବା ଉଚିତ। "ମୁଁ ବାମ ପାଦରେ ଏହି ତିନିଟି ରେଖାକୁ ପଛୁଆଏ," ଏବଂ "ମୁଁ ଏହି ତିନିଟି କଳା ରେଖାକୁ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି ତିନି ଜନ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପଛୁଆଏ," ବୋଲି କହିବା ଦରକାର। ତାପରେ, ଏହି ପୂଜାର ସାର୍ଥକତା ପାଇଁ ତାହାର ପଦପଦ୍ମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। "ହେ ଭୂପୁତ୍ର, ସଦା ମୋତେ ଶୁଭ ଓ ସୁଖ ଦିଅ," ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଦରକାର। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଶୁଖ, ଶ୍ରୀ ଓ ଧନର ଦାତା, ଋଣ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାଶକ। "ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ, ମୋପର କୃପା କର," ବୋଲି ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଶୁଖ ପାଆନ୍ତି; ମୁଁ ଭୂପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେଁ। ପୂଜିତ ହେଲେ, ସେ ଶୁଖ ଓ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଭୂପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। "ଶୁଭ ଦାତା, ଧନ ଓ ପୁତ୍ରର କାରଣ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ମେଷ ଚାଳକ, ରୁଦ୍ରର ଆତ୍ମା, ମୋତେ ପୁତ୍ର, ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ," ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା ପରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଦାନ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ପ୍ରସାଦ ଭୋଜନ କରିବା ଦରକାର। ସୋନା ଓ ତିଳ ମିଶାଇ, ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ପୁତ୍ର ଓ ଶୁଭ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ବୃତ୍ତରେ ରଖାଯାଇଥିବା କଳଶକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ପୂଜା ଋଣ ମୁଚିବା ଓ ଧନ ପାଇଁ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କ୍ରିୟାର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଅଙ୍ଗାରକଙ୍କ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର କହିବି। ମନ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ 'ଧୀମହି' ରହିଛି, ଏହା ଶକ୍ତିଧରଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଭୌମ ଗାୟତ୍ରୀ ଯେଉଁଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ 'ଫ' ଅଛି, ଯାହା 'କର୍ଣ୍ଣ' ଓ 'ଇନ୍ଦୁ' ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗିତ; ବୁଧର ଶେଷରେ 'ହ' ଅଛି। ଏହାର ଛନ୍ଦ 'ପଙ୍କ୍ତି', ଦେବତା ବୁଧ, ଯିଏ ମାନବଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। "ମୁଁ ସଦା ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବୁଧଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କରେଁ।" ଏପରି ଧ୍ୟାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ଥର ପଢ଼ିବା ଦରକାର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ବଶୀଭୂତ କରି। ପୂଜାରେ ଅଙ୍ଗ, ମାତୃକାମାନେ, ଦିଗ୍ଦେବତା, ଦିଗ୍ପାଳ, ଶସ୍ତ୍ର ଭିତରେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ଥର ପଢ଼ିବା ଦରକାର। ଏପରି ଭାବରେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପୂଜା ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା; ଏବେ ଗୁରୁଙ୍କ ପୂଜା ବିଧି ଶୁଣ। ଏହି ଋଷିଙ୍କ ନାମ ବସୁବର୍ଣ୍ଣ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସମ୍ମାନିତ। ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ହେଉଛି ଶକ୍ତି, ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଦୀର୍ଘ ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ଯୁଗଳ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ। ସେ ହଳଦିଆ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ଚନ୍ଦନ ଲିପ୍ତ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚାୟାରେ ପୂଜିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷଥର ପଢ଼ି, ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହିସାବରେ ଘିଅ କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।