ଏକ ଦିନ, ଦେବୀଙ୍କ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଜନେ ଅନ୍ତ:ସ୍ତ୍ରୀ, ନିଜର ଜନ୍ମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣିଥିଲେ । ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ଛଅଟି ଅକ୍ଷରରେ ଗଠିତ—ତା, ରା, ଦୀର୍ଘ ସ୍ୱର, ଇନ୍ଦୁ (ଚନ୍ଦ୍ର), ଯୁଗ (ଯୁଗଳ), ଭ୍ୟୋମ (ଆକାଶ), ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଇନ୍ଦୁ (ଚନ୍ଦ୍ର) । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜନ୍ମ ଉପରେ ଅନେକ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ । ସନ୍ତାନ ନାହିଁ ଥିବା ଜନେ ମହିଳା ଏହି ଛଅ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଭୂପୁତ୍ର କୁଜରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ । ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଘେଉଁ ଝଡ଼ିରୁ ଜନ୍ମିତ ସନ୍ତାନକୁ ନିଜ ହାତରେ ଧରି ଅନୁସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏହିପରେ, ପବିତ୍ର କାଠ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରି, ଶିବାଳୟରେ କୁଜ କୁ ପୂଜା କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ । ମାଙ୍ଗଳ, ଭୂପୁତ୍ର, ଋଣ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା । ସେ ଲୋହିତ, ଲୋହିତାକ୍ଷ, ସାମଗୀୟ ଗୀତ ଗାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି । ଅଙ୍ଗାରକ, ଭୂପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି । ଏପରି, ଭୂପୁତ୍ରଙ୍କର ଏକୁଇ ରୂପ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି । ଏହା ଦ୍ୱାରା ଜନେ ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପରି କ୍ଷମାତାର ଅଧିକାରୀ ହେବେ । ଏହି ବ୍ରତର ଆରମ୍ଭ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ କିମ୍ବା ବୈଶାଖ ମାସରେ ବିଶେଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ । ଦନ୍ତ କ୍ରିୟା ସମାପ୍ତ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ମୌନ ରହିବା ଉଚିତ । ସମସ୍ତ ନିବେଦିତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ ଆଦି, ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ । ଲାଲ ଗୋମୟରେ ମାଜାଯାଇଥିବା ଭୂମିରେ, ଲାଲ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ । ଏହି ବେଳେ, ମାଙ୍ଗଳ ଓ ଅନ୍ୟ ନାମଗୁଡିକୁ ନିଜ ଅଙ୍ଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଦିଆଯାଇଛି । ଭୂପୁତ୍ରକୁ ନାକ ଓ ଚକ୍ଷୁରେ, କୁଜ ଓ ଭୌମକୁ ଫୋରହେଡ୍ ଉପରେ, ଅଙ୍ଗାରକକୁ ଚୂଡା ଉପରେ, ମହୀସୁତକୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ । ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ମୁଣ୍ଡରୁ ଚାଲି ଅଙ୍ଗୁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ଷା ପ୍ରତୀକ ରଖିବା ଉଚିତ । ପରେ, ଏହି ପ୍ରତୀକକୁ ଦିଗ ଓ ଶିରା ଉପରେ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ଆସେ । ଏପରି ନିଜ ଶରୀରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯଥା ଭୂପୁତ୍ର ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ । ଏକ ତ୍ରିକୋଣ ଯେଉଁଠି ଏକୁଇ ଖଣ୍ଡ ଅଛି, ତାଲା ତାମ୍ବା ତାଲିରେ ରଖିବା ଉଚିତ । ପ୍ରଥମେ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ପୂଜା କରି, ଶୁଭ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବି ଆଦର କରିବା ଉଚିତ । ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜା କରି, ବାହାରେ ଅଷ୍ଟ ମାତୃକାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଦିଆଯାଇଛି । ତାପରେ ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ, ଗହୁଁ ଓ ଚାଉଳ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ । ପୂଜାର ପରେ, ପୁରୋହିତ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ । "ସନ୍ତାନ ଆଶା କରି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି; ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ—ନମସ୍କାର।" ଏବଂ "ଓ ଭୂପୁତ୍ର, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ—ନମସ୍କାର।" ଏହା ପରେ, ତାରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ନମସ୍କାର କରି, ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ । "ମୁଁ କୁମାର, ଶକ୍ତିଧାରୀ, ଏବଂ ମାଙ୍ଗଳକୁ ନମସ୍କାର କରିଛି।" ଏହିପରେ, ବାମ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟାନ କରି, ଦୁଇଟି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ତିନିଟି ରେଖାକୁ ମାଛିବା ଉଚିତ । "ବାମ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏହି ତିନି ରେଖାକୁ ମାଛିଛି।" "ତିନି ଜନ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ତିନି କଳା ରେଖାକୁ ମାଛିଛି।" ଏହିପରେ, ତାହାର ପଦପଦ୍ମ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଉପାସନାର ଏକତା ପାଇଁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ । "ଓ ଭୂପୁତ୍ର, ସଦା ମୋତେ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଦିଅ।" "ସୁଖ, ଭାଗ୍ୟ, ଧନ ଦେବା, ଋଣ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାଶ କରିବା ଦେବତା।" "ଓ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ଆପଣ ନିଜ କୃପା ଦିଅ, ଶୁଭ କାରଣ ହେବା।" ଏହିପରି, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଶୁଖ ପାନ୍ତି; ମୁଁ ଭୂପୁତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର କରେ । ପୂଜିତ ହେଲେ, ସେ ଶୁଖ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଦେନ୍ତି; ଭୂପୁତ୍ରକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ । "ନମସ୍କାର, ଶୁଭର ଆଣିବା, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନର କାରଣ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।