ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମବଦ୍ଧ ପୂଜାର ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି । ପ୍ରଥମେ, ଉପାସକ ଆର୍ୟମାନ୍ ଆଦି ଦିଗପାଳମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍, ତାପରେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଦେବତାମାନେ ଓ ଶନିକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତିଏ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ, ସେ ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ । ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଏକ ଚକ୍ର ଅଙ୍କନ କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ତାହାର ଆସନର ପୂଜା କରିବା ଦରକାର । ଏହି ପୂଜା ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ତମ୍ବାର ପାତ୍ର ନେଇ, ଯାହାରେ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ପରିମାଣର ପାଣି ଧରିପାରିବ, ତାହାକୁ ନେବା ଉଚିତ୍ । ମାତୃମଣ୍ଡଳର ବୀଜାକ୍ଷରମାନେ ଉଲ୍ଟା କ୍ରମରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେହି ପାତ୍ରକୁ ପାଣିରେ ପୂରଣ କରିବା ଦରକାର । ଏହି ପାଣିରେ କୁଙ୍କୁମ, ରୋଜନା, କେଶର ରେଶା, ଚନ୍ଦନ, ରକ୍ତଚନ୍ଦନ, ତିଳ, ବାଁଶ ଓ ଯବ ଦେଇ ଏହାକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ସହିତ, ସୁଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ସଠିକ୍ ବିଧିରେ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ, ଦକ୍ଷିଣ ହାତର ତଳେ ଚନ୍ଦନଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ବୀଜ ଲେଖିବା ଉଚିତ୍ । ପୁନି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଦରକାର । ପାତ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଉପରେ ଧରି, ଏକ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଢାକି, ଉପାସକ ଏକାଗ୍ର ମନେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ପରେ ଫୁଲ ଧରି ଆଉ ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଦରକାର । ଏହିପରି ପୂଜାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଉପାସକଙ୍କୁ ଧନ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟଦାନ ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ତେଜ, ବଳ, କୀର୍ତ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା, ଜ୍ଞାନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଭୋଗ ଦିଏ । ଏପରି ଭାବେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ କେବେ ବି କୌଣସି ଦୁଃଖ ଦେଖିବେ ନାହିଁ । ଏହି ପାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି । ଏହି ପାତ୍ର ବୃତ୍ତର ବୀଜଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଉଛି । ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜଳ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଭୃଗୁବଂଶର ପ୍ରଭାବରେ ସମୃଦ୍ଧିଶୀଳ ହୋଇ, ହୃଦୟରେ ସୋମଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଅନ୍ତିମ ମନ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ । ଏହାର ଛନ୍ଦ ପଙ୍କ୍ତି ଓ ଦେବତା ସୋମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଛଅଟି ଦୀର୍ଘ ଅକ୍ଷର ଓ ନିଜ ବୀଜାକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଛଅ ଅଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ଇଚ୍ଛିତ ପଦ୍ମକୁ, ମୁକ୍ତାମାଳା ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର । ସୋମର ଶେଷରେ ପୂଜିତ ଆସନରେ ଏହାର ଦଶମାଂଶ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଫୁଲର ତନ୍ତୁରେ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକ ଓ ମଣ୍ଡଳର ମାଳାର ପତ୍ରରେ ଶକ୍ତିମାନେ ପୂଜିତ ହେବେ । ରାତି ଆରମ୍ଭରେ ତରଳତା, ପରେ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା, ଚନ୍ଦ୍ରର କଳା ହାର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଏ । ସମସ୍ତେ ଭାରି ଉଦର ଓ ଯୁଗଳ ହାତ ଯୋଡି ମଙ୍ଗଳମୟ ଭାବରେ ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ, ପଦ୍ମନୟନୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମୁଖ ଭଳି ମୁହଁ ଥିବା, ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ୍ । ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପୃଥିବୀ, ବୁଧ, ଶନି, ଦେବମାନେ, ବୃହସ୍ପତି, ରାହୁ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ । ଏହି ଦେବମାନେ ଲାଲ, ଅରୁଣ, ସ୍ୱେତ, ନୀଳ, ପୀତ, ଧୂସର, ଧୂଳିଆ ଓ କଳା ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି । ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତିଏ ଦିଗପାଳମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାହ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ଭୋକ୍ ଦମନ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ସମୟରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର । ପଶ୍ଚିମ ମଣ୍ଡଳରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ, ବ୍ୟବହାରିକ ସାମଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ପ୍ରଥମେ ଆସନ ପୂଜା କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍ । ସୁଗନ୍ଧିତ ଦୁଧ ଦେଇ ପାତ୍ର ପୂରଣ କରି, ତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର । ଏହିପରି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବେ । ଏହି ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ବର୍ଷ ଭରି ଉପାସନା କଲେ ଏହି ଭୂମିରେ ଶ୍ରୀ, ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ ହୁଏ । ଏହି ଜ୍ଞାନ ମନ୍ତ୍ରକୁ 'ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ଦୁଇ ଅକ୍ଷରରେ ଶେଷ ହୁଏ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତି ଶୀଘ୍ର ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି ।