ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ହସ୍ତୀମୁଖ ଭଗବାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବାକୁ କହାଯାଇଛି। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ଫଟିକ ଶ୍ଵେତ ପଦ୍ମ, କିମ୍ବା ପିପଳ ଶଖା, କିମ୍ବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ୍। ବଟବୃକ୍ଷର ଦୂର୍ବା-ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତିମ ବିଘ୍ନକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପ୍ରୟାସ କରିଥାନ୍ତି। ଗାଈର ଦୁଧ ଦାନ କଲେ ଗୋମାତାଙ୍କର ଫଳ ମିଳେ, ଦହି ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଶୁଭ୍ର କୁସୁମ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କଲେ ବସ୍ତ୍ର ଲାଭ ହୁଏ। ଏଠାରେ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭରେ ଚାରିଥର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ କୃତକୃତ୍ୟତା ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଚାରିଥର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରି, ତାପରେ ଦେବତା ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ତାପରେ ନିଜ ନାମ ଆଦି ସିଡ଼ ମନ୍ତ୍ରମାନେ କ୍ରମିକ ଭାବେ ତୃପ୍ତି କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ଭାବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲାପରେ, ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ପୁନି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଭାଦ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଥୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପ୍ରତିମାସ ଏହି କ୍ରିୟା ନିଷ୍ଠାର ସହିତ କରିବାକୁ ଉଚିତ୍। ଏହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୌନ, କାୟ, ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଭୂମିରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଶୂଭ ଅର୍ପଣ କରି, ସେହି ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଦିନେ ୧୦୦୮ ଥର ପଠିବା ଦରକାର। ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ଶେଷରେ ଆଚମନା ଜଳ ଦେଇ, ପଛରେ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଶଂସା, ନମସ୍କାର ଓ ବିଦାୟ ଦେଇ, ପୁନି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଅର୍ପଣ ପରେ, ମୋଦକର ଅର୍ଧାଂଶ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁଠି ଏହି ବ୍ରତ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂରା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ସମ୍ଭବ ନହେଲେ, ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତରେ ଆରମ୍ଭ କରିପାରିବେ। ଏହି ଭାବରେ କଲେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ସମୟରେ ହସ୍ତୀ ତୁଣ୍ଡ ଭାଗ, ନିମ୍ବ ଶଖା, ଶ୍ଵେତ ଅର୍କ ଦ୍ୱାରା ଓ ସଠିକ୍ ବିଧିରେ ମନ୍ତ୍ର ପଠି, ରାହୁ ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ ପୂଜା କଲେ, ଜୁଆ, ବିବାଦ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଜୟ ଲାଭ ହୁଏ। ମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ ଜିହ୍ୱାର ତିପରେ ରହିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ କାନର ଶେଷ ଅଂଶରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବାକୁ କହାଯାଇଛି। ଏହିଠିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ନାହିଁ ହେଲେ, ଏହି ଅକ୍ଷର ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରେ। 'ହସ୍ତୀ', 'ପିଶାଚୀ', ଓ 'ଅଗ୍ରିଂସୁନ୍ଦରୀ' ଏହି ଶବ୍ଦ ଲେଖିବା ଦରକାର। ବିଶ୍ୱମନ୍ତ୍ର ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ବକ୍ରତୁଣ୍ଡଙ୍କ ବିବର୍ଣ୍ତନ କରିବି। ସେ ଦୀର୍ଘ ଦେହ ଥିବା ଏକ ବାଳକ, ପବନ ତାଙ୍କର କବଚ, ଏହିଠି ରସର ସାର। ବିଜ ଅଟୁଟ ବକ୍ରତୁଣ୍ଡ, 'ଵଂ' ଶକ୍ତି, ପୁନି କବଚ। ଭୃକୁଟି, କଣ୍ଠ ଓ ହୃଦୟରେ ଷଡଅଙ୍ଗ ମନ୍ତ୍ର ଲଗାଇ, ଉଦୟାତ୍ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ବର ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରିଥିବା ଆକୃତିରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଦଶ ଭାଗ ଦ୍ୱାରା ଏକହଜାର ଥର ପଠିବା ଦରକାର। ଆକୃତିକୁ ଆକୃତିରେ ଭାବି, ତାହାରେ ଆବାହନ ଓ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ବିଦ୍ୟାଦେବୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୋଗଦାୟିନୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାଶିନୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦରକାର। ପଙ୍କୁଡ଼ିର ସିରାରେ ବକ୍ରତୁଣ୍ଡ, ଏକଦନ୍ତ, ବୃହତ୍ ପେଟ ଥିବା, ଧୂସର ରଙ୍ଗରେ, ବାହାରେ ଲୋକପତି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ। ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା କଲେ, ବକ୍ରତୁଣ୍ଡଙ୍କ କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହି ବ୍ରତୀ ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ହବିରାହାରୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ନିୟତ ଚିତ୍ତ ହୁଏ। ସେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟକୁ ଜୟ କରି, ଧନଦେବତା ସମାନ ହୁଏ।