ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପ୍ରଧାନ ଦିଗ ଭାବରେ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ପରେ ଅନ୍ୟ ଦଶ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଦିଗ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣ ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶରୀର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ରମିକ ଭାବେ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ସ୍ୱ-ଶକ୍ତି ସହିତ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗ-ଅବୟବ ଓ ପରିଚାରକମାନଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରୀଂଗାରିତ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ— “ହେ ଦୟାମୟ, ଶରଣାଗତ ଜନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା, ମୋର ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କର।" ଏପରି କହି, ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ଧରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ପୂଜା କର। ଇଶାନ ଓ ବିଧି ତଳେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ତଳେ ପନ୍ନଗ ନାମକ ନାଗ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଘୋଡ଼ା, ବୃଷଭ, ହଂସ ଓ କୁର୍ମ ସେମାନଙ୍କର ବାହନ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଅନୁକ୍ରମେ ତ୍ରିଶୂଳ, ପଦ୍ମ ଓ ଚକ୍ର। ସଂଖ ଜଳ ଛିଟିବା ପରେ ବାହନ ନୃତ୍ୟ କରି ଭୂମିରେ ପତିତ ହୁଅ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରି ସେଠାରେ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। କୁଶ ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଟି ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ପୂଜା କରି, ସମ୍ପଦ ସେଠାରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ମହା ବ୍ୟାହୃତି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଚାରିଟିକୁ ଏକାଠି ଘୃତ ଦେଇ ଉତ୍ତମ ଉପାସକ ଭାବେ ୨୫ ବାର ହୋମ କରେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୂର୍ତ୍ତି ସହିତ ଏକତ୍ର କରି ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି ଅନ୍ୟ କୌଣସି କ୍ରିୟା ଆସେ, ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆବାହନ କରିବା ଦରକାର। ଅବଶିଷ୍ଟ ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ସହିତ ସେ ଭୟଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ ଓ ବାଧାଦାୟକ ଶକ୍ତିମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅର୍ପଣ ଆଠୋଟି ଦିଗରେ କରି, ପୁନି ପିଶାଚମାନେଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ଦେବତାଙ୍କ ହାତରେ ପୁନି ଆଚମନାର ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ। ତା’ ପରେ ଭୋଗ ଅର୍ପଣ କରି, ଯେଉଁମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ପାଇଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦେବା ଉଚିତ। ଶକ୍ତିର ଅବଶିଷ୍ଟ ଯେଉଁ ଖାଏ ସେ ଚଣ୍ଡାଳୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଉଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ନାମ ଦିଆଯାଏ। ଯେଉଁଠିକି ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିପାରିବେ, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୋଗ ଦେଇବେ। “ହେ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ସିଦ୍ଧି ମୋର ହେଉ, କାରଣ ସେହି ସିଦ୍ଧି ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ” ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ମନ ଓ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କୁହାଯାଏ। ପୂଜାରେ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମକୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ମନାଯାଏ। ବିଷ୍ଣୁ, ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ବେଦ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପର୍ବତ ଓ ଅଗ୍ନି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ, ବୁଦ୍ଧି, ଶରୀର ଓ ଧର୍ମର ଶକ୍ତିରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସେ। ବାଣୀ, ହାତ, ପାଦ ଓ ପେଟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ବସ୍ତୁକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ମନୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ଉଚ୍ଚାରଣ, ସତ୍ୟ ଓ ଶୁଭକାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଅଜ୍ଞାନ, ଅବଧାନ ନଥିବା କିମ୍ବା ସାମଗ୍ରୀର ଅଭାବରେ କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥାଏ, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ର ଅଭାବରେ କିଛି କ୍ରିୟା ହେଉଥାଏ, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ସୁଷୁପ୍ତିରେ ଯେଉଁ ହେଉ, ତଥାପି ଯେଉଁ ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ ପାଦ ଫସିଯାଏ, ପୃଥିବୀ ସେମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ହୁଏ। ମୋ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ। ରାତି ଦିନ ମୁଁ ହଜାର ହଜାର ଅପରାଧ କରୁଛି।